Ένα εκρηκτικό μείγμα υπερχρέωσης και οφειλών σε 5 μέτωπα της οικονομίας εξακολουθεί να αποτελεί ζωτική απειλή για ρευστότητα, δημόσια οικονομικά, ταμεία και εν γένει την ελληνική οικονομία.
Το πρώτο μέτωπο απαρτίζεται από το συνολικό δημόσιο χρέος της χώρας. Αυτό αυξήθηκε μέσα σε 12 μήνες (Μάρτιος 2012 - Μάρτιος 2013) κατά 29 δισ. ευρώ, παρά τη δεύτερη αναδιάρθρωσή του (ανταλλαγή ομολόγων) που έλαβε χώρα τον Δεκέμβριο του 2012 και γενικευμένη είναι πλέον η άποψη ότι χωρίς 'κούρεμα' των ομολόγων που κατέχει ο επίσημος τομέας δεν καθίσταται βιώσιμο.
Το δεύτερο μέτωπο δεν είναι άλλο από τις οφειλές των ιδιωτών προς το Δημόσιο, οι οποίες αυξάνονται το τελευταίο διάστημα με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, περί το 1 δισ. ευρώ τον μήνα, και έτσι, από την αρχή του έτους ώς και τον Απρίλιο, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο ήταν ύψους 4 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα το σωρευτικό ύψος τους να αγγίζει τα 58 δισ. ευρώ!
Το τρίτο μέτωπο όπου προβάλλει η απειλή είναι οι συσσωρευμένες ληξιπρόθεσμες οφειλές των ταμείων. Μόνο στην περίπτωση του ΕΟΠΥΥ ξεπερνούν το 1 δισ. ευρώ.
Το τέταρτο μέτωπο είναι τα λεγόμενα "κόκκινα δάνεια" προς τις τράπεζες, τα οποία αντιστοιχούν περίπου στο 25% του συνόλου ή σε ύψος 56 δισ. ευρώ.
Το πέμπτο μέτωπο συνίσταται στα χρέη των δήμων. Ήδη ξεκίνησε πάντως η ένταξη των υπερχρεωμένων ΟΤΑ στην ειδική επιχορήγηση εξόφλησης ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων προς την αγορά, με την εγκύκλιο του υπουργείου Εσωτερικών σε όλους τους δήμους της χώρας. Σύμφωνα με το υπουργείο, οι ενδιαφερόμενοι ΟΤΑ που επιθυμούν να ενταχθούν στη ρύθμιση πρέπει να στείλουν τα σχετικά στοιχεία συνοδευμένα από το Σύμφωνο Αποδοχής Όρων έως τις 7 Ιουνίου.
Όσον αφορά στο δημόσιο χρέος, αυτό πραγματοποίησε άλμα στα 309 δισ. ευρώ στο τέλος Μαρτίου 2013, σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών: από 280,3 δισ. ευρώ στις 31 Μαρτίου 2012, αμέσως μετά το πρώτο κούρεμα (PSI) αυξήθηκε σε 309,3 δισ. ευρώ στις 31 Μαρτίου του 2013, σημειώνοντας αύξηση κατά 3,8 δισ. ευρώ, και από τα 305,5 δισ. ευρώ που ήταν στις 31 Δεκεμβρίου 2012 και μέσα σε 12 μήνες (Μάρτιος 2012 - Μάρτιος 2013) αυξήθηκε κατά 29 δισ. ευρώ, παρά τη δεύτερη αναδιάρθρωσή του (ανταλλαγή ομολόγων) τον Δεκέμβριο του 2012 που οδήγησε σε εξοικονόμηση της τάξεως των 20 δισ. ευρώ. Η αιτία δεν είναι άλλη από το σύνολο δανείων που έχουν δοθεί στην Ελλάδα από Ευρωπαϊκή Ένωση-ΔΝΤ από το 2010 ώς τώρα και που φθάνουν τα 205,1 δισ. ευρώ. Συγκεκριμένα, δόθηκαν 73 δισ. ευρώ από το πρώτο πρόγραμμα (52,9 δισ. από κράτη - μέλη Ευρωζώνης και 20,1 δισ. από το ΔΝΤ) και 132,1 δισ. ευρώ από το δεύτερο πρόγραμμα από το 2012 και μετά (127,3 από τον EFSF και 4,84 από ΔΝΤ).
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά ότι το χρέος της γενικής κυβέρνησης θα φτάσει το 175% του ΑΕΠ το 2013 και το 2014, για να αποκλιμακωθεί στο 160% του ΑΕΠ το 2016.
Στα 58 δισ. ευρώ τα "φέσια" προς το Δημόσιο
Στο μεταξύ, διαστάσεις χιονοστιβάδας παίρνουν το κρούσματα "δεν έχω, δεν πληρώνω" των φορολογουμένων: στα συσσωρευμένα χρέη ύψους 54,9 δισ. ευρώ το 2012, στο 4μηνο προστέθηκαν άλλα 3.095 εκατ. ευρώ, με αύξησή τους κατά περίπου 1 δισ. ευρώ σε σχέση με το Μάρτιο (2.178 εκατ. ευρώ στο 3μηνο), και πλέον αγγίζουν τα 58 δισ. ευρώ. Την ίδια ώρα, στοιχεία για την απόδοση των ελέγχων επιβεβαιώνουν την εντύπωση πως αυτός υπολειτουργεί. Οι τακτικοί έλεγχοι που ολοκληρώθηκαν στις μεγάλες επιχειρήσεις μόλις που φτάνουν στους 79 έναντι αναθεωρημένου στόχου 6μήνου για 176, ενώ οι προσωρινοί έλεγχοι που ολοκληρώθηκαν είναι μόλις 68 έναντι στόχου εξαμήνου 260. Οι έλεγχοι στους αυτοαπασχολούμενους και στους φορολογούμενους Μεγάλου Πλούτου ήταν 168 έλεγχοι έναντι αναθεωρημένου στόχου 6μήνου 280. Στον ΦΠΑ, αγγίζει το 24% το ποσοστό όσων δεν έχουν υποβάλει περιοδική δήλωση.
Ευκλείδης Τσακαλώτος: διαγραφή, αναστολή πληρωμής τόκων, ρήτρα ανάπτυξης, μόνη ρεαλιστική λύση για το χρέος
Σε ανακοίνωσή του, ο βουλευτής Α' Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ Ευκλείδης Τσακαλώτος ανέφερε ότι μέσα σε 3 χρόνια (Μάρτιος 2010 - Μάρτιος 2013) η ανεργία από 11,3% εκτινάχθηκε σε 27%, το ΑΕΠ από 227,3 δισ. υπολογίζεται στα 180 δισ. και το δημόσιο χρέος από 310,3 δισ. μειώθηκε στα... 309 δισ. (!) παρότι βασικός λόγος της εφαρμογής του Μνημονίου ήταν η βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους και η επιστροφή στις αγορές. Παρά πρωτοφανές σε παγκόσμιο επίπεδο πρόγραμμα λιτότητας, το περίφημο PSI, που λεηλάτησε τα αποθεματικά ταμείων, νοσοκομείων και πανεπιστημίων, και την επαναγορά ομολόγων, το αποτέλεσμα, όπως επεσήμανε, όχι απλώς ήταν μηδαμινό (μείωση δημόσιου χρέους σε απόλυτο μέγεθος κατά 1,3 δισ.), αλλά το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ από 145% εκτοξεύτηκε σε 175%. Πρόσθεσε ακόμη ότι μόνη ρεαλιστική λύση είναι αυτή που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή της κρίσης: διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, αναστολή πληρωμής τόκων και αποπληρωμή του υπολοίπου με ρήτρα ανάπτυξης, με αντιστροφή της πολιτικής λιτότητας και αναπτυξιακή πολιτική.
