Βρυξέλλες
Ψεύτες, υποκριτές κι αδίστακτοι. Χαρακτηρισμοί ωμοί και τραχείς που χρησιμοποίησε ο Αλ. Τσίπρας για να "χρωματίσει" τη συμπεριφορά της ηγετικής κυβερνητικής τριανδρίας. Οι μόνοι που ταιριάζουν σε αυτούς τους τρεις πολιτικούς ηγέτες, που, ενώ βλέπουν ότι το κοινό μας σπίτι καίγεται, αυτοί προσπαθούν να σβήσουν την πυρκαγιά ρίχνοντας επάνω της νερό με τρία κουταλάκια του γλυκού.
Την πυρκαγιά αποκαλύπτουν οι τελευταίοι αριθμοί της ανεργίας που σπάει όλα τα ρεκόρ από το 1999 στην Ευρώπη, με πρώτη στον θλιβερό πίνακα την Ελλάδα.
Πανηγυρίζουν οι κ. Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης επειδή αυτοί που βρήκαν δουλειά τον Μάρτιο ήταν κατά εννέα χιλιάδες περισσότεροι από αυτούς που έχασαν τη θέση τους, αλλά δεν λένε κουβέντα για το πραγματικό μέγεθος της ανεργίας στη χώρα μας. Η κατάσταση στον χώρο της απασχόλησης στην Ευρώπη είναι τραγική, η Κοινοτική Στατιστική Υπηρεσία, η Eurostat, την υπολόγισε προχθές στο 12,1% του ενεργού πληθυσμού για τον Φεβρουάριο, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 26,5 εκατομμύρια άνεργους, εκ των οποίων 19,2 εκατομμύρια στην Ευρωζώνη.
Για την Ελλάδα το ποσοστό ανεργίας τον περασμένο Ιανουάριο ήταν της τάξης του 27,2%. Πρώτη σε ύφεση και ανεργία η Ελλάδα σε ολόκληρη την Ένωση και με ποσοστό ανέργων νέων ηλικίας 15-24 ετών της τάξης του 59,1%.
Οι παραπάνω αριθμοί είναι οι επίσημοι που δίνει η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία, το σύστημα όμως υπολογισμού της ανεργίας στη χώρα μας δεν λαμβάνει υπόψη τους τεράστιους αριθμούς ανθρώπων χωρίς δουλειά εδώ και χρόνια και φυσικά ούτε τους υποαπασχολούμενους. Έτσι, εμφανίζει αυτό το πλασματικό ποσοστό του 27,2%, το οποίο, λένε οι ειδικοί, στην πραγματικότητα ξεπερνά σαφώς το 30%.
Αν ασχολούμαστε σήμερα με την ανεργία, είναι επειδή πίσω από όλους αυτούς τους αριθμούς και τα αντίστοιχα ποσοστά κρύβονται εκατομμύρια άλλοι άνεργοι που φυτοζωούν τόσο στη χώρα μας όσο και στις άλλες χώρες της Ένωσης.
Η θέση μας αυτή, βασίζεται σε έκθεση που έδωσε προχθές, διακριτικά, στη δημοσιότητα η Eurostat, η οποία έχει τον τίτλο: "Έρευνα για τις δυνάμεις εργασίας στην Ευρώπη το 2012". Από την έρευνα αυτή διαπιστώνουμε ότι οι στατιστικές υπηρεσίες τόσο των χωρών της Ένωσης αλλά κι αυτή η ίδια η Eurostat "κρύβουν" από τις στατιστικές τους κι άλλες κατηγορίες "εργαζομένων" που, αν τις συνυπολόγιζαν, θα εκτίναζαν τα ποσοστά της ανεργίας στην Ευρώπη.
Στις κρυμμένες κατηγορίες ανθρώπων που αναζητούν εργασία ανήκουν, σύμφωνα με την Eurostat, εκείνα τα απογοητευμένα άτομα που έχουν χάσει τη δουλειά τους, αλλά, παρά τις προσπάθειές τους, δεν κατάφεραν να βρουν μια άλλη θέση απασχόλησης. Υπολογίζεται ότι αυτοί μαζί με όσους δεν είναι άμεσα διαθέσιμοι να προσληφθούν διότι λ.χ. πρέπει να ολοκληρώσουν την εργασία τους -βρίσκονται, δηλαδή, μεταξύ δύο συμβολαίων απασχόλησης ορισμένου χρόνου ή προβάλλουν δικαιολογημένα οικογενειακούς λόγους και εμπόδια ξεπερνούσαν τα 11 εκατομμύρια άτομα το 2012. Σε αυτούς πρέπει να προστεθούν τα 10 εκατομμύρια εκ περιτροπής απασχολούμενων, που υποαμείβονται και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες τους.
Μαζί λοιπόν με την ανεργία πρέπει να προστεθούν οι στρατιές των υποαπασχολούμενων, οι οποίοι σύμφωνα με την Eurostat ήταν πριν από ένα χρόνο 45,4 εκατομμύρια άτομα, δηλαδή στο 12,1% των Ευρωπαίων ανέργων θα πρέπει να προστεθεί άλλο ένα 7% του ενεργού πληθυσμού για να φθάσει έτσι η ανεργία πιο κοντά στο πραγματικό της μέγεθος του 19% περίπου του ενεργού κοινοτικού πληθυσμού.
Με βάση αυτούς τους υπολογισμούς η ανεργία στην Ελλάδα δεν είναι σήμερα της τάξης του 27,2% αλλά κοντά στο 37% και πλέον, λαμβάνοντας τμηματικά μόνον υπόψη και διορθώνοντας κατά το δυνατόν το πλασματικό 27,2% που δίνει η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία και χωρίς να επικαιροποιήσουμε τις άλλες μορφές συγκεκαλυμμένης ανεργίας. Η καταστροφή του λεγόμενου "κοινωνικού ιστού", που συνιστά μια απειλή, συντελείται ήδη μπροστά στα μάτια μας, ενώ οι τρεις κυβερνητικοί "εγκληματίες" πανηγυρίζουν.
Στο ερώτημα αν υπάρχει ελπίδα, αυτή η τραγική κατάσταση να βελτιωθεί σύντομα, η απάντηση όλων στις Βρυξέλλες είναι ένα κατηγορηματικό όχι. Και τούτο διότι η ευρωπαϊκή οικονομία θα βρίσκεται για δεύτερη χρονιά το 2013 σε ύφεση, ενώ το 2014, αν υπάρξει κάποια ελπίδα ανάκαμψης, αυτή δεν θα είναι αρκετή, λένε, για να μειώσει την ανεργία και την υποαπασχόληση.
Δυστυχώς για την τρικομματική κυβέρνηση τα στατιστικά στοιχεία που παραθέτουμε δεν τους επιτρέπουν να συνεχίζουν να παίζουν με τα ψέματα.
