Με ενημέρωση για την κατάσταση της υγείας των μέχρι πρότινος απεργών πείνας, ξεκίνησε η συνέντευξη Τύπου της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών, η οποία πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη (2/7) στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.
Όπως αναφέρθηκε, αυτή τη στιγμή η Σουζόν αναρρώνει, έχοντας φτάσει στις 55 μέρες απεργίας. Ωστόσο, η κατάσταση της υγείας του Αρίστου –ο οποίος έφτασε τις 140 μέρες απεργίας πείνας– παραμένει εξαιρετικά δύσκολη και ρευστή. Η παρατεταμένη ασιτία προκάλεσε σοβαρή μυϊκή ατροφία, οξεία εγκεφαλοπάθεια Wernicke και, τελικά, πολυοργανική ανεπάρκεια, απειλώντας άμεσα τη ζωή του. Σήμερα νοσηλεύεται στη ΜΕΘ του Ευαγγελισμού (μετά από την κρίσιμη παρέμβαση των υγειονομικών του νοσοκομείου «Γεννηματάς», τους οποίους η κοινότητα ευχαριστεί θερμά για την επιστημονική και ανθρώπινη στάση τους). Ο Αρίστος είναι τραχειοστομημένος, υποστηρίζεται μηχανικά για την αναπνοή του και τρέφεται παρεντερικά, ενώ τα βλέφαρά του παραμένουν ραμμένα. Παρά τη μικρή βελτίωση σε κάποια όργανα, υπέστη νέα αναπνευστική λοίμωξη και ο κίνδυνος για τη ζωή του δεν έχει ξεπεραστεί.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η συνέντευξη τύπου μετέτρεψε την υπεράσπιση της γειτονιάς από τοπικό ζήτημα σε κεντρικό διακύβευμα για τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Όπως προκύπτει από διεθνείς οργανισμούς: η κοινότητα των Προσφυγικών δεν είναι παράνομη. Όπως τόνισε κατά την έναρξη η Όλγα Νάσση, εκπροσωπώντας τη Συντονιστική Επιτροπή της International Alliance of Inhabitants, στις 13 Μαΐου 2026 τέσσερις Ειδικοί Εισηγητές του ΟΗΕ (για το Δικαίωμα στη Στέγαση, την Τροφή, τους Μετανάστες και την Ακραία Φτώχεια) απέστειλαν την Επείγουσα Ειδοποίηση AL GRC 3/2026 προς την ελληνική κυβέρνηση. Ο ΟΗΕ προειδοποιεί ρητά ότι η εκκένωση της κοινότητας θα καταστρέψει ζωτικά δίκτυα αλληλεγγύης και επισιτισμού, παραβιάζοντας θεμελιώδη δικαιώματα (στέγαση, διατροφή, προστασία ανηλίκων).
«Την ώρα που η κυβέρνηση απειλεί ξανά την κοινότητα, έγινε εμφανές στη συνέντευξη τύπου πως και η στρατηγική της Περιφέρειας βασίζεται σε μια μελετημένη θεσμική μεθόδευση. Η Απόφαση 864/2025 χαρακτηρίζει ψευδώς τα κτίρια ως “κενά” προκειμένου να παρακάμψει το Άρθρο 8 του Κανονισμού (ΕΕ) 2021/1060, που επιβάλλει ουσιαστική διαβούλευση με τους κατοίκους. Η υποτιθέμενη πλατφόρμα “διαλόγου” που εγκαινιάστηκε στις 22 Ιουνίου λειτουργεί στην πραγματικότητα ως εργαλείο φακελώματος, απαιτώντας προσωπικά δεδομένα βάσει ανύπαρκτων κριτηρίων επιλεξιμότητας για κοινωνικές κατοικίες, σε σαφή σύγκρουση με τη λογική και με τις ίδιες τις προβλέψεις του Νόμου 5006/2022, ο οποίος ψηφίστηκε από την ίδια την κυβέρνηση και προβλέπει ότι τα κριτήρια πρέπει να καθορίζονται πριν από οποιαδήποτε ενέργεια» επισημαίνεται σε σχετικό δελτίο Τύπου για τη συνέντευξη Τύπου ης Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών.
«Τον ίδιο τον νόμο υπερασπιζόμαστε», τονίστηκε με έμφαση, με αναφορά στην απόφαση López Albán κατά Ισπανίας (2019), όπου η Επιτροπή του ΟΗΕ καταδίκασε την έξωση οικογένειας καταληψιών χωρίς στεγαστικές εναλλακτικές.
Ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, υπογράμμισε την ιστορική διάσταση αυτής της παρέμβασης του ΟΗΕ, η οποία, όπως και σε προηγούμενες διαδικασίες που αφορούσαν την κοινότητα των Ρομά, δημιουργεί ένα ισχυρό νομικό προηγούμενο.
Ο αρχιτέκτονας και Ομότιμος Καθηγητής του ΕΜΠ, Τάσης Παπαϊωάννου, αποδόμησε πλήρως τα κυβερνητικά επιχειρήματα. Το σχέδιο ανάπλασης του Περιφερειάρχη Ν. Χαρδαλιά όχι μόνο αλλοιώνει τον ιστορικό και αρχιτεκτονικό χαρακτήρα του μνημείου, αλλά βασίζεται σε παρωχημένα δεδομένα.
Ο Νίκος Χρυσόγελος, εντεταλμένος σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων, ανέδειξε το στεγαστικό ως απόλυτη προτεραιότητα απέναντι στην απόγνωση των πολιτών. Μίλησε για την ανάγκη κοινωνικής ανασυγκρότησης ώστε οι γειτονιές της Αθήνας να ενταχθούν ενεργά στο Κλιματικό Σχέδιο Δράσης της πόλης, με την πρωτοβουλία να παραμένει στους ίδιους τους κατοίκους. Και πρόσθεσε το εξής: «Η γειτονιά των Προσφυγικών όχι μόνο δεν είναι σε εγκατάλειψη, αλλά αντιθέτως μπορεί να αποτελέσει ένα καλό παράδειγμα για την αναγκαία κοινωνική και περιβαλλοντική αναζωογόνηση της γειτονιάς, της τοπικής συμμετοχικής δημοκρατίας και της κοινότητας της αλληλεγγύης».
Κλείνοντας, όπως συμπληρώνεται στο δελτίο Τύπο, «ο εκπρόσωπος της Κοινότητας φώτισε την πιο σκοτεινή πτυχή της υπόθεσης. Η επίθεση στα Προσφυγικά δεν αφορά καθόλου την αστική ανάπλαση, αλλά την επιβίωση ενός αυταρχικού αφηγήματος. Η προσπάθεια εξίσωσης του ακτιβισμού και του αγώνα για κοινωνική στέγη με την “τρομοκρατία” συνιστά μια επικίνδυνη ακροδεξιά ρητορική, που ξυπνά τα πιο σκοτεινά φαντάσματα. Απέναντι στους μικροπολιτικούς υπολογισμούς και την αυταρχική εκτροπή, τα Προσφυγικά απέδειξαν ότι δεν είναι ερείπια προς εκκένωση, αλλά ο ζωντανός πυρήνας όπου δοκιμάζονται και υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα ολόκληρης της Ευρώπης».
