Μικρότερο του αναμενόμενου αποδείχτηκε το επιχειρηματικό ενδιαφέρον για την εξαγορά του 51% της ΕΥΑΘ. Τελικά δύο συμπράξεις με ελληνικές και ξένες εταιρείες, ένας ομογενής επιχειρηματίας ορμώμενος εκ της Ρωσίας και μια κίνηση εργαζομένων της ΕΥΑΘ και πολιτών δήλωσαν ενδιαφέρον να αποκτήσουν την ΕΥΑΘ, ενώ πιο ισχυροί "παίκτες" θεωρούνται ήδη οι δύο κοινοπραξίες.
Η πρώτη κοινοπραξία είναι μεταξύ του γαλλικού ομίλου Suez, που ήδη κατέχει το 5%, και της Ελλάκτωρ του κ. Μπόμπολα. Από τη στιγμή που ξεκίνησαν οι συζητήσεις για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ στελέχη της εταιρείας δεν έκρυβαν ότι το παιχνίδι του ξεπουλήματος θα παιχτεί με "σημαδεμένη τράπουλα" για να περάσει το νερό στη συγκεκριμένη επιχειρηματική σύμπραξη. Ουδείς εξεπλάγη λοιπόν από την εκδήλωση ενδιαφέροντος που κατέθεσαν, το αντίθετο θα προκαλούσε μεγάλη έκπληξη στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ.
Η δεύτερη κοινοπραξία έρχεται να αποδείξει ότι κράτη που σέβονται την άποψη το νερό είναι δημόσιο αγαθό και άρα δεν το πωλούν ούτε το εκχωρούν σε ιδιώτες έρχονται ως επιχειρηματίες κερδοσκοπήσουν σε βάρος άλλων πολιτών. Εάν λοιπόν η συγκεκριμένη κοινοπραξία αναλάβει την ΕΥΑΘ, η εταιρεία θα συνεχίσει τρόπον τινά να είναι και ολίγον κρατική, αλλά απλώς θα ανήκει στο κράτος του Ισραήλ, μέσω της κρατικής εταιρείας υδάτων Mekorot, η οποία συμπράττει με τους ομίλους ΓΕΚ - Τέρνα και Αποστολόπουλου, αλλά και την ισπανική Aqualia, μία ακόμη ισραηλινή εταιρεία και την κορεατική LG Hitachi. Η συγκεκριμένη κοινοπραξία μάλιστα σκοπεύει να "χτυπήσει" αργότερα και την ΕΥΔΑΠ, ώστε να ελέγχει το νερό στις δύο μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας.
Τρίτος "μνηστήρας" για την απόκτηση της ΕΥΑΘ είναι ο ομογενής Ιβάν Σαββίδης, που ήδη έχει αγοράσει τον ΠΑΟΚ, τη ΣΕΚΑΠ και έχει εκμισθώσει για ένα χρόνο το ξενοδοχείο "Μακεδονία Παλλάς". Ωστόσο μέχρι στιγμής βρίσκεται σε αναζήτηση εταιρίας που να έχει τριετή εμπειρία στη διαχείριση συστημάτων ύδρευσης και αποχέτευσης σε πόλεις άνω των 500.000 κατοίκων, όπως προβλέπει ο διαγωνισμός του ΤΑΙΠΕΔ.
Η τελευταία εκδήλωση ενδιαφέροντος για συμμετοχή στον διαγωνισμό έχει κυρίως πολιτικό χαρακτήρα και είναι της "Κίνησης 136", που στοχεύει στο να μετατραπεί η ΕΥΑΘ σε εταιρεία λαϊκής βάσης.
Ήδη θεωρείται βέβαιο ότι στο δεύτερο στάδιο θα περάσουν μόνο οι δύο κοινοπραξίες, εφόσον βέβαια συνεχίσουν και αυτές να ενδιαφέρονται. Σε κάθε περίπτωση όσοι περάσουν στη δεύτερη φάση θα έχουν πρόσβαση στην εικονική αίθουσα τεκμηρίωσης και στα άλλα στοιχεία της ΕΥΑΘ, αλλά και στο σχέδιο επέκτασης της σύμβασης παραχώρησης που έχει υπογράψει η εταιρεία για τη διαχείριση των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης, η οποία λήγει το 2031. Αυτή η σύμβαση πρόκειται να επεκταθεί με την πώληση του 51% των μετοχών της εταιρείας σε ιδιώτες.
Να σημειωθεί επίσης ότι από την προκήρυξη του διαγωνισμού προκύπτει πως οι "μνηστήρες" της ΕΥΑΘ θα πρέπει να διαθέτουν τουλάχιστον 80 εκατ. ευρώ και να έχουν ύψος δανεισμού που δεν είναι ανώτερο από τον συντελεστή 5,5 επί των καθαρών κερδών τους προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων. Βάσει δε της εμπειρίας που απαιτείται, η δεύτερη κοινοπραξία δείχνει καλύτερα προετοιμασμένη, διότι η μία ισραηλινή εταιρεία φέρεται να έχει μεγάλη εμπειρία στη διαχείριση και εκμετάλλευση της λυματολάσπης.
Η "Κίνηση 136"
Όταν το θέμα της ιδιωτικοποίησης αρχικά του 40% της ΕΥΑΘ σε "τιμή ευκαιρίας" μέσω του ΤΑΙΠΕΔ μπήκε στο τραπέζι από την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, οι εργαζόμενοι της εταιρείας σκέφτηκαν ότι τα περίπου 80 εκατομμύρια ευρώ που εικάζεται ότι θα είναι το τίμημα που θα ζητηθεί αν επιμεριστούν στα υπάρχοντα υδρόμετρα αντιστοιχεί σε 136 ευρώ ανά σύνδεση.
Με αυτή τη λογική απευθύνθηκαν σε πρωτοβουλίες πολιτών, συλλογικότητες και πολιτικά κόμματα και το καλοκαίρι του 2011, στο πλαίσιο και της ζύμωσης ιδεών στο κίνημα των "Αγανακτισμένων" του Λευκού Πύργου γεννήθηκε η "Κίνηση 136". Οι πρωτεργάτες της, συνδικαλιστές και εργαζόμενοι της ΕΥΑΘ, προσπάθησαν να επικοινωνήσουν την ιδέα σε δήμους και φορείς και από πολλούς έλαβαν θετικά σχόλια.
Σήμερα τα ενεργά μέλη της κίνησης εκτιμάται ότι είναι περισσότερα από 700, ενώ οι προεγγραφές πολιτών που δηλώνουν ότι είναι διατεθειμένοι να διαθέσουν το μερίδιο που τους αναλογεί για να γίνει η ΕΥΑΘ εταιρεία λαϊκής βάσης ανέρχονται σε 2.500 έως 3.000. Τα περισσότερα ενεργά μέλη της κίνησης συμμετέχουν και στην πρωτοβουλία "SOSTE το νερό", που αυτό το διάστημα προωθεί την ιδέα δημοψηφίσματος για το νερό.
Ωστόσο συλλογικότητες που αντιτίθενται στο ξεπούλημα της ΕΥΑΘ είναι επιφυλακτικές έναντι του συγκεκριμένου εγχειρήματος υποστηρίζοντας ότι η απάντηση στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας δεν μπορεί να είναι η εξαγορά της από τους πολίτες, που ήδη έχουν πληρώσει για τις υποδομές. Όπως χαρακτηριστικά λένε, "σήμερα είναι η ΕΥΑΘ, αύριο θα είναι το λιμάνι, σε λίγο μπορεί να είναι ένα νοσοκομείο... Κάθε φορά θα καλούνται οι πολίτες να εξαγοράσουν αυτά που τους ανήκουν;".
Σε κάθε περίπτωση η "Κίνηση 136" συσπειρώνει πολίτες στον αγώνα κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού, ενώ στόχος της είναι η ΕΥΑΘ, εφόσον περάσει στα χέρια των πολιτών, να μην έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα και να ασκεί κοινωνική πολιτική και δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος. Η πρόταση που κατέθεσε στο ΤΑΙΠΕΔ πιθανότατα δεν θα έχει καμία τύχη, αλλά η κίνηση είναι αποφασισμένη να συνεχίσει τον αγώνα της.
Μ.Πλ.
