Μπορεί για τους περισσότερους από μας το σημαντικότερο ραντεβού της εβδομάδας που έρχεται να είναι το πασχαλινό τραπέζι, αλλά για τα οικονομικά επιτελεία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και τις διαβόητες «αγορές» το μεγάλο ραντεβού είναι η συνεδρίαση του διευθυντηρίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας την Πέμπτη στην Μπρατισλάβα. Μέρες τώρα φτιάχνεται ένα κλίμα υπέρ της μείωσης των επιτοκίων του ευρώ, μήπως και αναθερμανθεί η κουρασμένη μηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας, αλλά δεν είναι δεδομένο ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες θα κάνουν τώρα το βήμα.
Στην κατεύθυνση της μείωσης του βασικού επιτοκίου του ευρώ στο 0,5%, από 0,75% που είναι σήμερα, πιέζουν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, οι κλυδωνιζόμενες χώρες του Νότου, αλλά και κάποιες χώρες του «πυρήνα» που έχουν βυθιστεί στην ύφεση, όπως η Γαλλία και η Ολλανδία, ενώ η Γερμανία τηρεί μια... μυστήρια στάση. Δεν θέλει μεν τη μείωση των επιτοκίων, αλλά αφήνει να εννοηθεί ότι καταλαβαίνει τα ζόρια των άλλων και θα μπορούσε να το αποδεχτεί με βαριά καρδιά.
Μέχρι και η Άνγκελα Μέρκελ, που προσέχει πολύ να μην ανακατευτεί δημοσίως στις συζητήσεις της ΕΚΤ, έσπασε το ταμπού την περασμένη εβδομάδα και μίλησε δημοσίως για την επιτοκιακή πολιτική της ΕΚΤ λέγοντας ότι αντιλαμβάνεται πως η ΕΚΤ είναι σε «δύσκολη θέση», αφού για άλλες χώρες της Ευρωζώνης θα έπρεπε να αυξήσει τα επιτόκια -εν προκειμένω για τη Γερμανία- και για άλλες να τα μειώσει. Ωστόσο, το πιο αντιπαραγωγικό μήνυμα, για το σύνολο της διαχείρισης της κρίσης, δεν ήρθε από το Βερολίνο, αλλά από τη Φρανκφούρτη και τη γερμανική κεντρική τράπεζα, μέσω μιας «διαρροής».
Αίφνης βγήκε στη δημοσιότητα απόρρητο έγγραφο της Bundesbank, από τον περασμένο Δεκέμβριο, που επικρίνει αγρίως την υπόσχεση της ΕΚΤ να προχωρήσει στην απεριόριστη αγορά ομολόγων των κλυδωνιζόμενων χωρών, εάν αυτό χρειαστεί -και βεβαίως με ανταλλάγματα μνημονιακού τύπου. Η Bundesbank ουσιαστικά αμφισβητεί την απόφαση της ΕΚΤ να σώσει πάση θυσία το ευρώ επισημαίνοντας αφενός ότι η αγορά κρατικού χρέους κλυδωνιζόμενων χωρών είναι επικίνδυνη και θα είναι δύσκολο να σταματήσει και αφετέρου ότι η αποτροπή της εξόδου μιας χώρας από την Ευρωζώνη -λέγε με Ελλάδα- δεν είναι δουλειά της ΕΚΤ.
Η κριτική της Bundesbank -και ταυτόχρονα η επιχειρηματολογία της στην ακρόαση ενώπιον του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου με αίτημα το μπλοκάρισμα του προγράμματος αγοράς ομολόγων ΟΜΤ της ΕΚΤ- επί της ουσίας αποκρούστηκε ακόμη κι από το Βερολίνο.
Η κυβέρνηση Μέρκελ ένιωσε κι αυτή ανακούφιση, όταν και μόνο χάρη στην αναγγελία του ΟΜΤ, τον περασμένο Σεπτέμβριο, αποκλιμακώθηκε η κρίση και γλίτωσαν τη χρεωκοπία οι «πολύ μεγάλες για να σωθούν από τον μηχανισμό στήριξης» Ιταλία και Ισπανία. Και δεν έχει καμία διάθεση για νέα κλιμάκωση της κρίσης πριν από τις ομοσπονδιακές εκλογές, εξαιτίας των «φόβων» της Bundesbank. Άλλωστε η γερμανική κυβέρνηση εξαντλεί αυτό το διάστημα όλη τη δυναμική της για να αποκρούει τις πιέσεις όλου του υπόλοιπου κόσμου για χαλάρωση των πολιτικών λιτότητας.
