Την επιστροφή από τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά 310 εκ. ευρώ που θεωρήθηκαν παράνομες κρατικές επιδοτήσεις ζητάει το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) με χθεσινή του απόφαση. Την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι στα ναυπηγεία που υπολειτουργούν διεκδικούν το δικαίωμά τους να εργαστούν αλλά και να πάρουν τα δεδουλευμένα του τελευταίου χρόνου.
Το 1992 το ελληνικό κράτος χορήγησε στην Ελληνικά Ναυπηγεία διάφορες ενισχύσεις και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει εγκρίνει ενισχύσεις ύψους 343 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΔΕΚ. Επιπλέον, το 2006, η Ευρωπαϊκή επιτροπή υποχρέωνε το ελληνικό κράτος να ανακτήσει από την Ελληνικά Ναυπηγεία το ποσό των 310 εκ. ευρώ που αντιστοιχούσε σε ενισχύσεις οι οποίες κρίθηκαν ασύμβατες προς την κοινή αγορά. Τον Ιούνιο του 2012 το ΔΕΚ έκρινε πως η Ελλάδα δεν είχε υλοποιήσει την απόφαση της επιτροπής. Κατά της συγκεκριμένης απόφασης προσέφυγαν τα Ελληνικά Ναυπηγεία στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η προσφυγή απορρίφθηκε.
Η Ελληνικά Ναυπηγεία, κρίνοντας ότι από τα επίδικα μέτρα ενισχύθηκε η δραστηριότητα της παραγωγής μη στρατιωτικού υλικού, προσέβαλε την απόφαση του 2006 ενώπιον του ΔΕΚ. Από την πλευρά των ναυπηγείων υποστηρίζουν πως το ναυπηγείο είναι επιχείρηση μεικτής φύσης και οι μη στρατιωτικές δραστηριότητες είναι αναγκαίες για τη βιωσιμότητα της δραστηριότητας παραγωγής στρατιωτικού υλικού, η οποία είναι η προεξάρχουσα δραστηριότητα. Κατά συνέπεια, η πλήρης παύση της μη στρατιωτικής δραστηριότητας θα έθετε σε κίνδυνο τη συνέχιση της παραγωγής στρατιωτικού υλικού.
Η χθεσινή απόφαση του ΔΕΚ τονίζει πως η ευρωπαϊκή συνθήκη επιτρέπει στα κράτη - μέλη να λαμβάνουν τα μέτρα που θεωρούν αναγκαία για την προστασία ουσιωδών συμφερόντων της ασφάλειάς τους, τα οποία συναρτώνται με την παραγωγή ή εμπορία όπλων, πυρομαχικών και πολεμικού υλικού, χωρίς ωστόσο να αλλοιώνουν τους όρους του ανταγωνισμού σε σχέση με προϊόντα που δεν προορίζονται για στρατιωτικούς ειδικά σκοπούς. Σε αυτό το πλαίσιο απορρίφθηκε στο Γενικό Δικαστήριο η επιχειρηματολογία των Ναυπηγείων. Επιπλέον, το δικαστήριο υποστηρίζει πως η Ελληνικά Ναυπηγεία δεν είχε δικαιώματα άμυνας (όπως έχουν τα κράτη - μέλη), αλλά αποκλειστικώς και μόνο το δικαίωμα να μετάσχει στη διαδικασία αυτή.
