Ότι ξεκινούν οι πλειστηριασμοί μετά τις 15 Μαρτίου συμφώνησαν, λέει, κυβέρνηση και θεσμοί. Με εξαίρεση όσους επλήγησαν από την πανδημία. Δηλαδή ποιοι δεν επλήγησαν; Οι ιδιοκτήτες σούπερ μάρκετ, οι φαρμακοβιομηχανίες και οι φαρμακέμποροι και άντε καναδυό κλάδοι ακόμη. Αλλά αυτοί δεν πρόκειται να έχουν πρόβλημα, μάλλον τους κυνηγούν οι τράπεζες για να τους δανείσουν κι άλλα...
Πάντως στην αγορά οι τράπεζες -που περιμένουν, σύμφωνα με την έκθεση της Τράπεζας Ελλάδος, αύξηση των κόκκινων δανείων κατά 10 δισ. ευρώ τουλάχιστον λόγω της πανδημίας- μάλλον έχουν μετριοπαθή συμπεριφορά. Φαίνονται ιδιαίτερα εφεκτικές σε προτάσεις μείωσης των δόσεων και παράτασης του χρόνου αποπληρωμής προκειμένου να μην τους κοκκινίσουν και άλλα δάνεια.
Αλλά και η εμμονή των θεσμών, αν υπάρχει, γεννά πολλά ερωτήματα. Και το 2021, όπως το 2020, είναι χρονιά μεγάλης χαλάρωσης των περιορισμών τόσο στην άσκηση της δημοσιονομικής πολιτικής όσο και της νομισματικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ΕΚΤ και η Λαγκάρντ τυπώνουν αβέρτα χρήμα προκειμένου να μπορούν υπερπροβληματικές οικονομίες, όπως η ελληνική, να δανείζονται με πολύ χαμηλά επιτόκια (και όχι βεβαίως επειδή ενθουσιάζουν τους επενδυτές οι γυμνόστηθες φωτογραφίες του Μητσοτάκη). Οι άλλοι θεσμοί έχουν κατεβάσει τα κόκκινα μολύβια και έχουν σταματήσει να τσεκάρουν με την παραδοσιακή αυστηρότητα τα οικονομικά στοιχεία των τραπεζών.
Και σε τι, αλήθεια, θα βοηθούσε η επαναλειτουργία των πλειστηριασμών χωρίς ουσιαστικό νομοθετικό πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας; Πού θα οδηγούσε τις τιμές των κατοικιών η υπερπροσφορά τους μέσω πλειστηριασμών; Και τι θα σήμαινε εν τέλει για τη φερεγγυότητα των τραπεζών η αναπροσαρμογή προς τα κάτω των τιμών των ακινήτων που έχουν ως εξασφαλίσεις (προσημειώσεις, υποθήκες κ.λπ.) στα λογιστικά βιβλία τους;
Μάλλον κάποιο λάκκο έχει η φάβα...
