“Μάχη” με ορίζοντα τον ερχόμενο Μάιο αναμένεται να δώσει η κυβέρνηση, προκειμένου να καταφέρει τη μείωση των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα μετά το 2018. Η Αθήνα “πατάει” στο ότι η όποια υποχρέωση κατάθεσης του συγκεκριμένου πλαισίου πραγματοποιείται κάθε Μάιο, και για αυτό επιθυμεί να εξαντλήσει τις όποιες πιθανότητες για να μειωθούν οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα στο 2,5% του ΑΕΠ για το 2019 και στο 2% του ΑΕΠ για το 2020, από 3,5% του ΑΕΠ που προβλέπει η συμφωνία του Αυγούστου του 2015.
Αρωγοί ΔΝΤ αλλά και ΕΚΤ
Αρωγός σε αυτή την προσπάθεια αναμένεται να σταθεί και η ανάλυση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, που θα εκπονήσει το ΔΝΤ μέχρι το τέλος της τρέχουσας χρονιάς, με την οποία θα ξεκαθαρίσει και τους όρους παραμονής του, ενώ θα θέσει και το περίγραμμα ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, το οποίο συνδέεται άρρηκτα με το ύψος των πλεονασμάτων. Σε αυτόν τον “αγώνα”, η ελληνική πλευρά ενδέχεται να βρει και τη συμπαράσταση της ΕΚΤ. Μόνο τυχαίες δεν μπορούν να θεωρηθούν και οι δημόσιες τοποθετήσεις του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα, ο οποίος πολλάκις έχει αναφερθεί στην ανάγκη μείωσής τους μετά το 2018. Μάλιστα, στην τελευταία αναφορά κύκλων της ΤτΕ προς δημοσιογράφους, είχε δημοσιοποιηθεί η συμφωνία Ντράγκι με το όλο εγχείρημα. Τις ενδείξεις ενίσχυσε η “χλιαρή” διάψευση που ακολούθησε από την ΕΚΤ, καθώς αξιωματούχος της ανέφερε: «Δεν είναι σωστό να λέμε ότι η ΕΚΤ υποστηρίζει μείωση των δημοσιονομικών στόχων μετά το 2018». Είναι αναμενόμενο λοιπόν για την ελληνική κυβέρνηση να "σπρώχνει" την κατάθεση του Μεσοπρόθεσμου για τον ερχόμενο Μάιο, με την προοπτική να αναπτυχθούν περαιτέρω συμμαχίες στην πορεία.
Τα παραπάνω συνεπάγονται ότι το νέο Μεσοπρόθεσμο, που θα καταρτίσει το οικονομικό επιτελείο σε συνεννόηση με τους θεσμούς και θα ψηφίσει στη συνέχεια η ελληνική Βουλή, θα εκτείνεται ώς το 2021. Θα αφορά, δηλαδή, την τετραετία 2018-2021 και όχι τα έτη 2017-2020 που θα προέβλεπε αν κατατίθετο τώρα. Πάντως, αξίζει να σημειωθεί πως οι δανειστές εξακολουθούν να μην επιθυμούν προς το παρόν τη μείωση των πλεονασμάτων.
"Ανάσα" τουλάχιστον 4,35 δισ.
Ο δημοσιονομικός "χώρος" που θα δημιουργούσε μια εξέλιξη αναδιαμόρφωσης των στόχων είναι καταλυτικής σημασίας σε κάθε περίπτωση, καθώς είναι πολύ πιθανό το 2019 να είναι εκλογική χρονιά. Για του γραπτού λόγου το αληθές, η μείωση του στόχου για το πλεόνασμα από το 3,5% το 2018 στο 2,5% το 2019 μειώνει κατά τουλάχιστον 1,75 δισ. ευρώ τα μέτρα που θα πρέπει να λάβει η κυβέρνηση, ενώ η μείωση για το 2020 ξεπερνά τα 2,6 δισ. ευρώ. Και αυτά τα απόλυτα μεγέθη λογίζονται με βάση το σημερινό ΑΕΠ, καθώς με βάση τις προβλέψεις μέχρι τότε είναι πολύ πιθανό να έχει επέλθει σημαντική αύξηση.
Η ελάφρυνση του βραχυχρόνιου χρέους στο προσκήνιο
Μια ακόμη παράμετρος είναι και η εφαρμογή των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους και κυρίως αυτή που αφορά τη βραχυπρόθεσμη περίοδο. Βάσει των αποφάσεων του Eurogroup της 24ης Μαΐου του 2016, μεταξύ των "εργαλείων" που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν είναι το "πάγωμα" των επιτοκίων σε χαμηλά επίπεδα και ενδεχομένως η πρόωρη εξαγορά από τον ESM των δανείων που έχει λάβει η Αθήνα από το ΔΝΤ με τα 20 δισ. ευρώ που περίσσεψαν από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αλλά και η επιμήκυνση.
Το θέμα του ελληνικού χρέους και οι προτάσεις που ετοιμάζει ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) βρέθηκαν, σύμφωνα με πληροφορίες, στο επίκεντρο της συνάντησης του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου με τον επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ, τις προηγούμενες ημέρες. Έπειτα από αυτήν, ο Έλληνας υπουργός έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα πως η Ελλάδα, για να γίνει πόλος έλξης επενδύσεων, χρειάζεται μια συμφωνία για το χρέος το συντομότερο δυνατό. «Οι επενδυτές περιμένουν τις πολιτικές αποφάσεις. Αν αυτές έρθουν σε πέντε χρόνια, θα επενδύσουν σε πέντε χρόνια» προειδοποίησε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ενώ επισήμανε πως το επίπεδο των μισθών αποτελεί επίσης κινητήριο δύναμη για την ανάπτυξη.
