Σοβαρές ανησυχίες για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους αποτυπώνει έγγραφο που ετοίμασε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Διάσωσης (ESM), ενώ οι υπουργοί Οικονομικών ξεκίνησαν τις συζητήσεις για τα μέτρα ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους. Σύμφωνα με το Reuters, το έγγραφο που είχε προετοιμάσει ο ESM για το έκτακτο Eurogroup της Δευτέρας για την Ελλάδα ανέφερε ότι υπό το βασικό σενάριο η οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας θα είναι 3,1% το 2018, 2,8% το 2019 και 2,5% το 2020.
Ο ρυθμός ανάπτυξης αναμένεται να διαμορφωθεί στο 1,5% του ΑΕΠ το 2025 και στο 1,3% από το 2030 έως το 2060. Με βάση το σενάριο αυτό, η Αθήνα θα μπορέσει να έχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ από το 2018 έως το 2025. Μετά το πλεόνασμα θα αρχίσει να υποχωρεί και θα διαμορφωθεί στο 1,5% από το 2040-2060. Με βάση το έγγραφο του ESM, το EuroWorking Group θα επεξεργαστεί σειρά μέτρων για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους τις επόμενες εβδομάδες και θα παρουσιάσει τα αποτελέσματά του στο Eurogroup στις 24 Μαΐου.
Τρεις τρόποι αναδιάρθρωσης του χρέους
Αν επαληθευθεί το βασικό σενάριο του ESM, η Ευρωζώνη θα μπορούσε να επιτύχει τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους με τρεις τρόπους: επιμήκυνση της μέσης περιόδου λήξης των δανείων κατά πέντε έτη στα 37,5 χρόνια θέσπιση ανώτατου ορίου αποπληρωμής των δανείων αυτών στο 1% του ΑΕΠ μέχρι το 2050 θέσπιση πλαφόν στο ύψος του επιτοκίου που θα πληρώνει η Ελλάδα για τα δάνεια του EFSF ίσο με 2% έως το 2050. Το υπερβάλλον επιτόκιο θα καταβάλλεται σε ίσες δόσεις μετά το 2050.
Άλλα μέτρα ελάφρυνσης
Το έγγραφο, που περιήλθε στην κατοχή του Reuters, ανέφερε επίσης ότι άλλα πιθανά μέτρα περιλαμβάνουν την επιστροφή κερδών των κεντρικών τραπεζών που κατέχει η ΕΚΤ επί των ελληνικών ομολόγων μέχρι το 2026, που θα μπορούσαν να προσεγγίσουν τα 8 δισ. ευρώ περίπου. Άλλα πιθανά μέτρα είναι η πρόωρη αποπληρωμή των δανείων που έχει λάβει η Ελλάδα από το ΔΝΤ, καθώς είναι πολύ ακριβότερα από τα δάνεια του ESM.
Η ανάλυση της βιωσιμότητα του χρέους υπό το βασικό σενάριο δείχνει ότι το ετήσιο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους θα μπορούσε να παραμείνει κάτω από το 15% του ΑΕΠ έως τα τέλη της δεκαετίας του 2030 και κάτω του 20% στη συνέχεια.
Υπό το σενάριο πιο αδύναμης ανάπτυξης και της ταχύτερης μείωσης του πρωτογενούς πλεονάσματος σε σχέση με το βασικό σενάριο, η Ευρωζώνη θα πρέπει να επιμηκύνει κι άλλο τις λήξεις των δανείων προς την Ελλάδα κατά 10 χρόνια ή περισσότερο και αυτό να συνδυαστεί με την επιστροφή των κερδών από την EKT.
