Σε γενική απεργία προσανατολίζονται ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αντιδρώντας στην ασφαλιστική μεταρρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση.
Η ΑΔΕΔΥ σε ανακοίνωσή της χαρακτηρίζει το νομοσχέδιο "ταφόπλακα για τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης", καθώς "ορίζει προσωπικό ποσοστό αναπλήρωσης για τον καθένα, ολοκληρώνει τον σχεδιασμό που υπήρχε εξαρχής για το ασφαλιστικό, νομιμοποιεί όλους τους προηγούμενους αντιασφαλιστικούς νόμους και διατάξεις". Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει "μετά από 11 μειώσεις των συντάξεων που έγιναν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. και τις δύο επιπλέον που έφερε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. το καλοκαίρι, σχεδιάζουν τώρα νέες δραστικές μειώσεις σε όλους τους συνταξιούχους, περιορίζουν με νέα εισοδηματικά κριτήρια τους δικαιούχους του ΕΚΑΣ, μέχρι την οριστική κατάργησή του, και μειώνουν τις αναπηρικές συντάξεις". Από την πλευρά της, η ΓΣΕΕ σημειώνει ότι η κυβέρνηση "με επικοινωνιακά φτιασιδώματα επιχειρεί να 'σερβίρει' το 'πικρό ποτήρι', λίγο πριν ρίξει στην ελληνική κοινωνία τη βαπτισμένη ως μεταρρύθμιση 'ταφόπλακα' του ασφαλιστικού. Το ασφαλιστικό, κύριοι της κυβέρνησης, δεν λύνεται με επικοινωνιακά τερτίπια και συνεχείς περικοπές. Λύνεται με ανάπτυξη και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, για τα οποία ούτε πρόθεση ούτε σχέδιο έχετε...".
ΠΟΠΟΚΠ: Άλλα έλεγε, άλλα κάνει...
Από την πλευρά της, η ΠΟΠΟΚΠ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής) ασκεί κριτική στην κυβέρνηση επισημαίνοντας ότι "ο ΣΥΡΙΖΑ τόνιζε ότι η διατήρηση της βασικής σύνταξης, ισοδυναμεί με 'σύνταξη φτώχειας', κάτι που πραγματοποιεί ο ίδιος μέσω της εθνικής σύνταξης. Επίσης, πρότεινε τη σύσταση τριών διαφορετικών ταμείων κοινωνικής ασφάλισης, για μισθωτούς, αγρότες και ελεύθερους επαγγελματίες, και τελικά εφαρμόζει την ενοποίηση όλων των ταμείων σε ένα".
Όπως, τέλος, σημειώνει, "το 'νέο ασφαλιστικό' είναι έτσι δομημένο ώστε με την παρούσα αγορά εργασίας να μη δίνει πλήρεις συντάξεις. Οι εργαζόμενοι είναι αδύνατον να εξασφαλίσουν τις προϋποθέσεις για τις μειωμένες συντάξεις που προβλέπουν οι νέοι νόμοι, αφού είναι αδύνατον για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων να διασφαλίσει 40 έτη πλήρους ασφάλισης, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον χαμηλής ανάπτυξης και υψηλής ανεργίας και με δεδομένο ότι πριν από την κρίση του 2009 ο μέσος όρος ασφάλισης στην Ελλάδα φτάνει μόλις τα 20 έτη".
