Διευκρινίσεις για τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης μετά την ψήφιση του ν. 4366/2015 (σε εφαρμογή των διατάξεων της υποπαραγράφου Ε3 της παραγράφου Ε του άρθρου 2) περιλαμβάνονται σε εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας.
Τα νέα όρια ηλικίας που έχουν διαμορφωθεί μετά τις 19/8/2015 και έχουν γνωστοποιηθεί με κατά καιρούς εγκυκλίους αφορούν τις νέες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης για 3,5 εκατομμύρια ασφαλισμένους σε ιδιωτικό τομέα (ΙΚΑ), Δημόσιο και ΔΕΚΟ, ΟΓΑ και ελεύθερους επαγγελματίες.
Συγκεκριμένα, όσοι συνταξιοδοτούνται μετά τη συγκεκριμένη ημερομηνία θα πρέπει σταδιακά και μέχρι το τέλος του 2021 να συμπληρώσουν 40 χρόνια εργασίας και να είναι σε ηλικία 62 ετών, διαφορετικά θα μπορούν να συνταξιοδοτηθούν σε ηλικία 67 ετών.
Από τα νέα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης εξαιρούνται οι εργαζόμενοι στα βαρέα και και ανθυγιεινά επαγγέλματα, οι μητέρες και οι χήροι πατέρες με ανάπηρο τέκνο.
Αναλυτικά, σύμφωνα με τις διατάξεις:
Από 1.1.2022, θεσπίζεται ως όριο ηλικίας συνταξιοδότησης για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος μειωμένης σύνταξης λόγω γήρατος, όπου αυτή προβλέπεται σύμφωνα με τις ισχύουσες γενικές, ειδικές ή καταστατικές διατάξεις των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης, συμπεριλαμβανομένης της Τράπεζας της Ελλάδος, το 62ο έτος της ηλικίας με 4.500 ημέρες ή 15 έτη ασφάλισης.
Με την ίδια εγκύκλιο θεσπίζεται, στις περιπτώσεις συνταξιοδότησης με προϋποθέσεις μειωμένης σύνταξης λόγω γήρατος, επιπλέον ποσοστό μείωσης της σύνταξης, ύψους 10%.
Στην εγκύκλιο υπάρχουν αναλυτικοί πίνακες με παραδείγματα για τις αυξήσεις των ορίων ηλικίας, για όσους εξαιρούνται από αυτές τις αυξήσεις, αλλά και για τον τρόπο υπολογισμού τής επιπλέον μείωσης ύψους 10% για όσους ασφαλισμένους επιλέξουν να φύγουν πριν το 67ο έτος της ηλικίας τους.
Παράλληλα, προβλέπεται, ρητώς, ότι διασφαλίζονται (και επομένως δεν θίγονται από την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης) τα θεμελιωμένα έως και 18.8.2015 συνταξιοδοτικά δικαιώματα και μπορούν αυτά να ασκηθούν οποτεδήποτε.
Διευκρινίζεται ότι θεμελιωμένο δικαίωμα υφίσταται όταν ο ασφαλισμένος συμπληρώνει τον ελάχιστο χρόνο ασφάλισης και το όριο ηλικίας (όπου αυτό προβλέπεται), που απαιτούνται για τη συνταξιοδότησή του. Το θεμελιωμένο συνταξιοδοτικό δικαίωμα μπορεί να ασκηθεί οποτεδήποτε και ο ασφαλισμένος έχει τη δυνατότητα να συνεχίσει εργαζόμενος.
