Σε αμφισβήτηση έθεσε τα μέσα για την επίτευξη της ενεργειακής ένωσης της Ε.Ε., εφόσον αποτελεί μετάβαση σε μια μεγάλη νεοφιλελεύθερη, ευρωπαϊκή αγορά, που μπορεί να μεγεθύνει ανισότητες, αποκλεισμούς και διαχωρισμούς, υπέρ της κυριαρχίας των λίγων πολυεθνικών, ο υπουργός ΠΑΠΕΝ Π. Λαφαζάνης, μιλώντας στο Συμβούλιο Υπουργών Ενέργειας Ε.Ε., ενώ αναφέρθηκε στη σημασία της εθνικής ευελιξίας στις διεθνείς ενεργειακές σχέσεις των χωρών - μελών.
Στην πρώτη του παρέμβαση, θέτοντας το ερώτημα "Ενεργειακή Ένωση ή ενιαία νεοφιλελεύθερη αγορά φτώχειας, Ανισοτήτων και κυριαρχίας των πολυεθνικών εταιρειών", συστήθηκε στην ουσία επισημαίνοντας ότι για τη νέα κυβέρνηση η ενέργεια δεν αποτελεί ακόμα ένα εμπόρευμα για αποκόμιση εταιρικών κερδών, αλλά κυρίως πρωταρχικό αναπτυξιακό και κοινωνικό αγαθό, προσβάσιμο στους πάντες, με όρους αξιοπρέπειας και δικαιοσύνης.
Σημείωσε ότι σε γενικές γραμμές δεν αμφισβητούμε τους διακηρυγμένους στόχους της ενεργειακής ένωσης, όμως "αμφιβάλλουμε αν τα μέσα που προτείνονται μπορούν να τους επιτύχουν ή αν, αντίθετα, επιτείνουν τις ανισότητες και τις επώδυνες οικονομικές και κοινωνικές παρενέργειες που βλέπουμε να κυριαρχούν σήμερα στην Ευρωζώνη και την Ε.Ε.". Εξέφρασε φόβους ότι η Ένωση αντιμετωπίζεται από ισχυρούς κύκλους περισσότερο ως όχημα μετάβασης σε μια μεγάλη νεοφιλελεύθερη ενεργειακή αγορά, στην οποία "μπορεί να κυριαρχήσει -ήδη αυτό εξελίσσεται- μια χούφτα πολυεθνικοί εταιρικοί γίγαντες του τύπου των 7 αδελφών που δέσποζαν παλαιότερα στον χώρο του πετρελαίου".
Ιδιαίτερα αναφέρθηκε στην Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι τα βήματα συχνά βίαιης, νεοφιλελεύθερης απορρύθμισης του ενεργειακού τομέα με επιμονή της Κομισιόν και με τη μανιώδη προσήλωση της τρόικας που ακολουθήθηκαν ευνόησαν κυρίως ιδιωτικά συμφέροντα με δύο εφιαλτικές παρενέργειες: αύξησαν δραματικά την ενεργειακή φτώχεια και τίναξαν στα ύψη τις ενεργειακές τιμές, ενώ η προτροπή για ιδιωτικοποιήσεις και κατάτμηση δημόσιων επιχειρήσεων δεν υποβοήθησε την παραγωγικότητα και τη διέξοδο από την κρίση.
Επιπλέον, εξέφρασε έκπληξη αλλά και ενόχληση για τον ασφυκτικό περιορισμό της κυριαρχίας των κρατών και τη γραφειοκρατική διαδικασία, στο πλαίσιο της πρότασης της Κομισιόν για συμμετοχή της στις ενεργειακές συμφωνίες των κρατών - μελών με τρίτες χώρες και σημείωσε την απουσία εθνικής ευελιξίας στη διαμόρφωση των διεθνών σχέσεων, χαρακτηρίζοντας αναντικατάστατο τον ρόλο των εθνικών κρατών.
Αντιτάχθηκε σε ενίσχυση εξουσιών του ευρωπαϊκού οργανισμού και των ανεξάρτητων αρχών των χωρών που συχνά βάζουν αγορές και εταιρείες πάνω από οικονομίες και κοινωνίες, τροφοδοτώντας αβυσσαλέες ανισότητες, ζητώντας γνήσια ενεργειακή ένωση προς αναπτυξιακή και κοινωνική κατεύθυνση και "όχι στη βάση ψευδεπίγραφων νόμων της αγοράς που συχνά κρύβουν την κυριαρχία άτεγκτων συμφερόντων".
Στην έτερη παρέμβασή του για "τις ενεργειακές υποδομές και τις διασυνδέσεις αμοιβαίου οφέλους χωρίς χώρες - εξαρτήματα" αναφέρθηκε στον στόχο της κυβέρνησης για διασυνδέσεις χωρίς προσκολλήσεις και αγκυλώσεις σε πολλούς διαφορετικούς ορίζοντες, σημείωσε ότι η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση είναι απολύτως ανεπαρκής και οι πόροι κατανέμονται μάλλον άδικα, ενώ ευνοούνται χώρες και εταιρείες που μπορούν να έχουν πρόσβαση σε φτηνό δανεισμό. Ζήτησε μέτρα για να μην καταστούν οι οικονομικά πιο αδύνατες χώρες "ενεργειακά εξαρτήματα των πλούσιων κρατών και εταιρειών", ενώ έθεσε θέμα οριοθέτησης και ασφάλειας όλων των θαλάσσιων ζωνών στη ΝΑ Μεσόγειο, βάσει της διεθνούς νομιμότητας και του διεθνούς δικαίου της θάλασσας που αποτελεί και ευρωπαϊκό κεκτημένο.
