Ρεπορτάζ: Αντιγόνη Ζούντα
Για αντιμετώπιση των υπερχρεωμένων νοικοκυριών με τρόπο ανάλογο των δανείων των μικρομεσαίων, δηλαδή παραχωρώντας υπερεξουσίες στις τράπεζες, προϊδέασαν οι κυβερνητικοί χειρισμοί της προηγούμενης εβδομάδας, ενώ ήδη εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες βρίσκονται στον "αέρα" με κίνδυνο απώλειας ακόμα και της στέγης τους.
Η τοποθέτηση του απερχόμενου υπουργού Ανάπτυξης και νυν υπουργού Άμυνας Ν. Δένδια "δείχνει" έναν προσανατολισμό για τον όποιο μελλοντικό σχεδιασμό ως προς την αντιμετώπιση των υπερήμερων στεγαστικών δανείων, ακόμα κι αν εμφανίστηκαν ως βασικές σκέψεις και προεργασία, χωρίς τελικό σχέδιο, σε αυτή τη φάση.
Η ενόχληση του ΠΑΣΟΚ και η σπουδή του Ν. Δένδια να αμβλύνει τις εντυπώσεις δεν συνιστούν απαραίτητα αναδίπλωση ως προς τον βασικό σχεδιασμό που θα ακολουθηθεί, αλλά ίσως περιορίζονται μόνο στην "κακή" επικοινωνία ενός τόσο σοβαρού ζητήματος με πρόωρες ανακοινώσεις και δημιουργία προσδοκιών άνευ αντικρίσματος.
Ανύπαρκτη όμως είναι στην ουσία και η προστασία της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς, καθώς αφενός το σημερινό μεταβατικό πλαίσιο, που λήγει στο τέλος Δεκεμβρίου, ο Ν. Δένδιας το χαρακτήρισε ελάχιστης σημασίας -αν και επί της ίδιας κυβέρνησης ένα χρόνο πριν εμφανιζόταν ως η απόλυτη προστατευτική διάταξη- κι αφετέρου ο ίδιος παρέπεμψε στον νόμο Κατσέλη, που το προηγούμενο διάστημα εμφανιζόταν ως επίσης ατελέσφορος και παρωχημένος και δεν αποκλειόταν κατάργησή του.
Η βασική σκέψη
Ο Ν. Δένδιας, αναφερόμενος στα υπερήμερα στεγαστικά δάνεια που ξεπερνούν τα 27 δισ., εξέθεσε ένα σενάριο που προβλέπει "σπάσιμο" της πληρωμής του δανείου στο παρόν και στο μέλλον με βάση την αξία του ακινήτου. Συγκεκριμένα, δεδομένου ότι τα ακίνητα έχουν χάσει την αξία βάσει της οποίας δανειοδοτήθηκαν αρχικά οι σημερινοί οφειλέτες, εξετάζεται να γίνει νέα εκτίμηση της αξίας -χωρίς να είναι σαφές με ποια διαδικασία- ή με εφάπαξ συμφωνία να οριστεί εξ αρχής ένα ποσοστό "χαμένης" αξίας ύψους γύρω στο 30%.
Με τον τρόπο αυτό, η αποπληρωμή του δανείου "σπάει" στα δύο: ένα κομμάτι, το μεγαλύτερο, που σύμφωνα με τη σημερινή (μειωμένη) αξία εξακολουθεί να αποπληρώνεται κανονικά, σε χαμηλότερη βάση, καθώς θα είναι και μικρότερο το συνολικό χρέος (για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα), και ένα δεύτερο κομμάτι, αυτό της "υπεραξίας", μεταφέρεται στο μέλλον -τοκιζόμενο ή μη τοκιζόμενο- σε 10-15 έτη, δεν αποπληρώνεται έως τότε, αλλά επανεξετάζεται και αν έχει επανακτηθεί αυτή η υπεραξία, τότε πληρώνεται και αυτό μελλοντικά.
Το ποσό της υπεραξίας δεν θα καθίσταται υπερήμερο, δεν θα απαιτείται καταβολή δόσης - τόκων και θα εναποθηκεύεται ως μια ειδικού χαρακτήρα απαίτηση της τράπεζας, η τελική τύχη της οποίας θα κριθεί όταν γίνει εκτίμηση της αξίας του ακινήτου μετά την πάροδο του χρονικού διαστήματος που θα έχει συμφωνηθεί.
Ανέφερε πάντως ότι "πρόλαβε" να συζητήσει το σχέδιο αυτό με μόλις δύο από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες, με την μια εξ αυτών να φαίνεται θετική, χαρακτηρίζοντάς το γενικά ως δύσκολο εγχείρημα που θα πάρει λίγο καιρό -και βέβαια πάντα υπό την αίρεση της τρόικας, η οποία ακόμα δεν έχει ενημερωθεί σχετικά...
