Απογοητευμένοι και στην καλύτερη περίπτωση εξαιρετικά επιφυλακτικοί εμφανίζονται εκπρόσωποι της αγοράς απέναντι τη ρύθμιση των "κόκκινων" επιχειρηματικών δανείων, που καταθέτει αύριο η κυβέρνηση στη Βουλή, τονίζοντας ιδιαίτερα τον "πρωταγωνιστικό" ρόλο των τραπεζών, που στην ουσία καθίστανται ο μοναδικός κριτής για την τύχη χιλιάδων υπερχρεωμένων επιχειρήσεων, κυρίως μικρομεσαίων.
Τις πρώτες εκτιμήσεις τους για την επίμαχη ρύθμιση κατέθεσαν στην "Αυγή" της Κυριακής ο Γ. Καββαθάς, πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας (ΓΣΕΒΕΕ), και ο Π. Ραβάνης, πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθηνών:
Γ. Καββαθάς: Κυρίαρχος του παιχνιδιού οι τράπεζες. Πάρα πολλές γκρίζες ζώνες
"Η ρύθμιση για τα 'κόκκινα' δάνεια που έχει δει το φως της δημοσιότητας δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας και κυρίως δίνει το πάνω χέρι στις τράπεζες που θέτουν δικά τους κριτήρια. Το σύνολο του σχεδίου τίθεται υπό αίρεση από τη στιγμή που δίνονται υπερεξουσίες στις συστημικές τράπεζες καθιστώντας το εκ των προτέρων κενό γράμμα. Είναι μεγάλο πρόβλημα, έπρεπε να υπάρχει κάποιος τρίτος ή να υπάρχουν προκαθορισμένα κριτήρια που θα είχαν προκύψει μετά από συζήτηση με τους φορείς. Ωστόσο δεν έχει υπάρξει καμία διαβούλευση του υπουργείου μαζί μας.
Υπάρχουν πάρα πολλές γκρίζες ζώνες. Για παράδειγμα: τι σημαίνει καθαρή περιουσιακή κατάσταση; Γιατί αν κάποιος έχει μεταβιβάσει περιουσία σε σύζυγο ή στα παιδιά του πρέπει να το δηλώνει με όρκο στις τράπεζες και μάλιστα να επισείονται ποινικές ευθύνες, ενώ πρόκειται και για προσωπικά δεδομένα των νοικοκυριών μας; Τι γίνεται με τα ακίνητα που έχουν υποθήκες - προσημειώσεις κ.λπ.; Πόσο θα είναι το κούρεμα, έως 50%, 50% ή 75% της περιουσιακής θέσης της επιχείρησης με συμφωνία των πιστωτών; Τι θα γίνει με όσους προσέφυγαν στον νόμο Κατσέλη και ιδιαίτερα στις περιπτώσεις απορριπτικών αποφάσεων; Βρίσκονται στον αέρα.
Κυρίαρχος του παιχνιδιού καθίστανται οι τράπεζες, τις οποίες έχουμε στηρίξει και πάλι στηρίζουμε... Αν θέλουν, μας στηρίζουν. Αν όχι, μας θέτουν εκτός...
Όλη η διαδικασία έχει πρόβλημα ή είναι στημένη για κάποιους ή δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της οικονομίας και αφορά λίγους. Οι υπόλοιποι τι θα γίνουν; Στον Καιάδα;
Είμαστε πολύ επιφυλακτικοί, περιμέναμε κάτι καλύτερο".
Π. Ραβάνης: Το θέμα είναι αν πραγματικά οι τράπεζες θέλουν να βοηθήσουν
"Όσοι επιβίωσαν, αλλά και κάποιοι που απέτυχαν, αξίζει τον κόπο να τους δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία για επανεκκίνηση, κάτι που έπρεπε ήδη να έχει γίνει.
Προφανώς τώρα θα τεθούν κάποια τραπεζικά κριτήρια για την αξιολόγηση ανθρώπων και επιχειρήσεων και εδώ το θέμα είναι αν πραγματικά οι τράπεζες είναι αποφασισμένες να βοηθήσουν. Δεν θα μπορέσει κανείς να αποπληρώσει τα χρέη του χωρίς να γίνει ένα γενναίο κούρεμα οφειλών και οι δόσεις που θα επιβληθούν να είναι σύμφωνα με τις δυνατότητές του. Υπάρχουν πολλές επιχειρήσεις που επιβίωσαν, άντεξαν, παρά τη μεγάλη μείωση του τζίρου τους, αλλά είναι αδύνατον πια να ανταποκριθούν, αφού όταν είχαν δανειστεί οι τζίροι τους ήταν διπλάσιοι ή και τριπλάσιοι.
Αν τα χρέη ήταν μικρά, ανάλογα του μειωμένου τζίρου, θα μπορούσαν πολλές επιχειρήσεις να καταστούν βιώσιμες κι αν το έβλεπαν έτσι οι τράπεζες, σε συνδυασμό με παροχή ρευστότητας, μπορεί οι επιχειρήσεις αυτές να είχαν τη δυνατότητα να ορθοποδήσουν.
Όλοι αυτοί που σήμερα αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης δεν ήταν απατεώνες, είχαν κάποιους τζίρους και με βάση αυτούς κινήθηκαν, κάποιοι προχώρησαν και σε επενδύσεις... Όμως η κρίση συνεχίζεται για 7 χρόνια, κάτι πρωτοφανές, και διογκώθηκαν ακόμα και μικρά χρέη.
Πάντως, χρειάζεται συνολικά ρύθμιση για οφειλές σε τράπεζες και Δημόσιο. Δεν υπάρχει περίπτωση μόνο οι τράπεζες να προχωρήσουν σε ρύθμιση γιατί το Δημόσιο θα απαιτήσει τα όποια χρήματα εξασφαλίσουν οι επιχειρήσεις για την επανεκκίνησή τους. Αλλιώς θα είναι δώρον-άδωρον...".
Αντιγόνη Ζούντα
