Η αυτοπεποίθηση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά ότι η Ελλάδα θα καταφέρει να χρηματοδοτήσει από τις αγορές της ανάγκες της από τις αρχές της επόμενης χρονιάς, χωρίς βοήθεια από τους Ευρωπαίους εταίρους και χωρίς τα εναπομείναντα λεφτά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, δεν έπεισαν τη διευθύντριά του Κριστίν Λαγκάρντ.
Μιλώντας από την Ουάσιγκτον και χωρίς να αναφερθεί στην ανωτέρω δήλωση του Σαμαρά στο Bloomberg, η Κρ. Λαγκάρντ υποστήριξε ότι το καλύτερο για την Ελλάδα θα ήταν να διατηρήσει μια σχέση «προληπτικής υποστήριξης» από το ΔΝΤ, η οποία, όπως είπε, «θα ήταν χρήσιμη για να προχωρήσει μπροστά η χώρα».
Βέβαια, η Λαγκάρντ παραδέχτηκε ότι είναι «δικαίωμα της Ελλάδας, όπως και κάθε χώρας, να αποφασίσει πώς θέλει να χειριστεί τα οικονομικά της» και δεν ξέχασε να επαινέσει την Αθήνα για τα «πολλά βήματα» που έχει κάνει για να βελτιώσει τα οικονομικά της. Πλην όμως η δική της εκτίμηση είναι πως είναι «απαραίτητο να διατηρήσει ένα ευνοϊκό περιβάλλον, μέσω της εν λόγω προληπτικής γραμμής χρηματοδότησης».
Εννοείται ότι η προσφορά μιας τέτοιας «προληπτικής υποστήριξης» συνοδεύεται από όρους και επιτήρηση, ενδεχομένως πιο λάιτ από τη σημερινή της τρόικας: «Μιλάμε για μια εξέλιξη στη σχέση τρόικας - Ελλάδας. Αλλά πιστεύουμε ότι η σχέση μπορεί να είναι πολύ βοηθητική για να προχωρήσει μπροστά η χώρα και τελικά να καταφέρει να βαδίσει μόνη της» είπε.
Στην ομιλία της στη σύνοδο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας η Λαγκάρντ υποστήριξε πλήρως την πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, λέγοντας ότι είναι αναγκαία μια «πιο υποστηρικτική νομισματική πολιτική» στην Ευρωζώνη κι ότι χαίρεται που υπάρχει επαγρύπνηση τόσο για τον αποπληθωρισμό, όσο και για την ύφεση, προκειμένου η Ευρωζώνη να μην υποστεί τη χρόνια στασιμότητα της Ιαπωνίας τη δεκαετία του 1990. Μάλιστα άφησε να εννοηθεί ότι στη μάχη ενάντια στον αποπληθωρισμό η ΕΚΤ θα μπορούσε να κόψει χρήμα, για την ακρίβεια «να είναι έτοιμη για πιο δραστικά μέτρα, όπως η αγορά κρατικών ομολόγων».
Με το βλέμμα στη Γερμανία, η Λαγκάρντ επανέλαβε ότι πρέπει να γίνουν μεγάλες επενδύσεις στις υποδομές, ώστε να τονωθεί άμεσα η απασχόληση και η εγχώρια ζήτηση, ενώ με το βλέμμα στη Γαλλία και την Ιταλία είπε ότι είναι απαραίτητες οι μεταρρυθμίσεις, κυρίως στον εργασιακό τομέα - κι ότι θα μπορούσαν να υποστηριχτούν από στοχευμένες δημοσιονομικές πολιτικές.
