Οι πρόσφατες αποκαλύψεις των εφοριακών για το έτοιμο, σε αγγλική γλώσσα, κείμενο που εστάλη στο υπουργείο Οικονομικών για την επιβολή του ΕΝΦΙΑ δεν είναι παρά ένας ακόμη, σημαντικός βεβαίως, κρίκος στην αλυσίδα των αποκαλύψεων που είδαν κατά καιρούς το φως της δημοσιότητας περί συστηματικής νομοθέτησης από τους δανειστές. Νομοθέτησης μέσω μιας τυπικής μεταφραστικής διεκπεραίωσης εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης και μιας ακόμη τυπικότερης εκ μέρους της Βουλής υπερψήφισης κειμένων που είναι λίαν αμφίβολο αν τα έχει διαβάσει στο σύνολό της.
Και αν αυτό συνιστά μία φορά πρόκληση, είναι πολλαπλάσιες φορές αλαζονικό το ότι οι κυβερνώντες δεν ενδιαφέρονται καν να τηρήσουν κάποια προσχήματα και να προβάλουν μια "αληθοφανή" εικόνα πως είναι εκείνοι που αποφασίζουν. Ακόμη και το υπεροπτικό βλέμμα των δανειστών απέναντι στην ελληνική κοινωνία μεταφέρεται αυτούσιο, καθώς και ο πιο "στεγνός" και "ξύλινος" στη διατύπωσή του νόμος μεταφέρει ύφος, φιλοσοφία και ήθος του συντάκτη του.
Είναι εν προκειμένω καίρια η παρατήρηση του αντιπροέδρου της ομοσπονδίας εφοριακών Τρύφωνα Αλεξιάδη ότι η αυτονόητη προσθήκη - "μανιέρα" των εξαιρέσεων (είτε με εκπτώσεις είτε με μη φορολόγηση) από τέτοιους νόμους αναξιοπαθούντων, αναπήρων, χαμηλών εισοδημάτων δεν μπήκε στον αρχικό νόμο για έναν και μόνο προφανέστατο λόγο: Ότι ο συντάκτης του είναι ξένος και άσχετος με την ελληνική πραγματικότητα και εμπειρία και εν τέλει και την εν Ελλάδι νομοθετική "πεπατημένη"!
Το κρούσμα αυτό δεν είναι καινούργιο. Οι απανωτές γκάφες διαφόρων νόμων δεν ήταν πάντα "γκάφες", αλλά και άγνοια των ελληνικών ιδιαιτεροτήτων. Δεν έχουν περάσει άλλωστε παρά 13 μήνες από την αποκάλυψη εκ μέρους της "Κοινωνικής Συμφωνίας" για την αποστολή ενός κειμένου στο υπουργείο Ανάπτυξης από μια βρετανική δικηγορική εταιρεία που επιδίωξε να περάσει νόμο για τις εμπορικές μισθώσεις βασισμένο στο... αγγλικό δίκαιο (!) και που στο σύνολό του καμία σχέση δεν είχε με την πραγματικότητα στη χώρα μας!
Όλα αυτά δεν είναι μεμονωμένα γεγονότα. Όταν τον Οκτώβριο 2009 ο τότε υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου προανήγγειλε "αθώα" πως η Ελλάδα θα ζητούσε την τεχνογνωσία του ΔΝΤ για φορολογικά και δημοσιονομικά ζητήματα, ουσιαστικά "μαρτυρούσε" αυτό που είχε υπόψη του καθένας με γνώση οικονομικής ιστορίας: σε χώρες όπου μπαίνει το ΔΝΤ, εκεί οι θεσμοί καταντούν και λίγο... "διακοσμητικοί".
ΘΑΝ. ΠΑΝ.
