Αλλαγή πολιτικής ηγεσίας πραγματοποιήθηκε χθες στο υπουργείο Οικονομικών, με τις όποιες προσδοκίες που θα μπορούσε να έχει και ο πιο ένθερμος υποστηρικτής της κυβέρνησης (υπάρχει άραγε κάποιος τέτοιος;) να καταρρίπτονται με το..."καλημέρα". Μετά την ανακοίνωση της νέας κυβέρνησης κατέστη σαφές πως υπάρχει ένα βασικό κοινό σημείο: ότι και ο νέος "τσάρος" της ελληνικής οικονομίας, Γκίκας Χαρδούβελης, πέρα από επιστημονικά καταρτισμένος, είναι "απόφοιτος της σχολής Σημίτη", όπως σημειώνουν δηκτικά οικονομικοί κύκλοι. Ο ίδιος, κατά την παραλαβή των "κλειδιών" του ΥΠΟΙΚ από τον προκάτοχό του Γιάννη Στουρνάρα, έδειξε κατευθείαν το τι μέλλει γενέσθαι. Μπορεί πολλά ΜΜΕ να εστίασαν στη δήλωσή του "Καλή είναι η τρόικα, όταν μας δίνει έναν 'μπούσουλα', αλλά εμείς αποφασίζουμε πού θέλουμε να πάμε ως χώρα", θέλοντας να δείξουν ότι θα πραγματοποιηθεί έστω και ανεπαίσθητη "στροφή" στην οικονομική πολιτική, εντούτοις ο νέος υπουργός ήταν ξεκάθαρος: «Θα συνεχίσω το έργο του Γιάννη Στουρνάρα χωρίς αλλαγή στη φιλοσοφία"! Επομένως, ο νέος υπουργός είναι σαφής στο ότι θα συνεχίσει την ίδια μνημονιακή πολιτική που ασπάζεται η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.
Το "στίγμα" του PSI
Επίσης, η θητεία του κ. Χαρδούβελη είναι λίγο έως πολύ γνωστή... Την τετραετία 2000-2004 διετέλεσε διευθυντής του Οικονομικού Γραφείου του πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Σημίτη, ενώ υπήρξε ο οικονομικός σύμβουλος του Ομίλου στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (1996-2000), οικονομικός σύμβουλος στην Τράπεζα της Ελλάδος (1994-1995), όπου υπήρξε αναπληρωτής του διοικητή στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, και σύμβουλος ερευνών στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης (1987-1993).
"Στίγμα" στην καριέρα του υπήρξε αναμφισβήτητα η εφαρμογή του PSI. Το χειμώνα του 2011 πήρε άδεια άνευ αποδοχών από τη Eurobank της οικογένειας Λάτση για να αναλάβει τη διεύθυνση του γραφείου του τότε πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου. Από τη θέση αυτή, ήταν ένας από τους βασικούς διαπραγματευτές του PSI εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου. Αξίζει να υπενθυμιστεί πως το πακέτο του δεύτερου Μνημονίου, στο οποίο βασίστηκε το PSI, έδινε 50 δισεκατομμύρια στην ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, ενώ το "κούρεμα" των ομολόγων γονάτισε σχεδόν το σύνολο των ασφαλιστικών ταμείων!
Έως... χθες ο κ. Χαρδούβελης ήταν (και προφανώς παραμένει) καθηγητής στο Τμήμα Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς και οικονομικός σύμβουλος & επικεφαλής Οικονομικών Μελετών του ομίλου της Eurobank.
Η "σκιά" της... πώλησης της Eurobank
Εδώ έρχεται μια ακόμη "σκιά"... Ο κ. Χαρδούβελης γύρισε στη Eurobank, χωρίς βέβαια να ασκεί διοίκηση, όμως "πέρασε" μπροστά από τα μάτια του όλο το εγχείρημα ιδιωτικοποίησης της Eurobank, με τον ζημιογόνο για το Ελληνικό Δημόσιο τρόπο.
Με βάση τους όρους που διαμορφώθηκαν το 2012, το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (το Δημόσιο δηλαδή) αγόρασε με 1,54 ευρώ κάθε μετοχή της Eurobank για να τη σώσει. Πριν από λίγες ημέρες όμως, η Eurobank ανακεφαλαιοποιήθηκε στα 0,31 ευρώ ανά μετοχή, "περνώντας" στα... χέρια της ομάδας του fund Fairafax.
Η «διάσωση» της Eurobank (μαζί με τις ανακεφαλοποιήσεις Νέου Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και Νέας Proton που της... παραχωρήθηκαν), στοίχισε στο Ελληνικό Δημόσιο 10,45 δισ. ευρώ.
Επομένως, ο νέος υπουργός είναι παλιός γνώριμος του εγχώριου τραπεζικού και οικονομικού συστήματος. Βέβαια, χθες, κατά την ανάληψη των καθηκόντων του, θέλησε να "φιλοτεχνήσει" ένα πιο ρεαλιστικό-κοινωνικό προφίλ, λέγοντας: "Να προσέξουμε τους μικρομεσαίους και τα νοικοκυριά. Όλοι έχουμε καταλάβει τις συνέπειες της ύφεσης, αλλά σε αυτό το υπουργείο πρέπει να κοιτάμε και τα νούμερα. Πρέπει να ισοσκελίσουμε τους προϋπολογισμούς. Πρέπει να ισορροπήσουμε. Και η Αριστερά πρέπει να κοιτά τα νούμερα στον προϋπολογισμό, αλλά και η Δεξιά πρέπει να κοιτά τις ανάγκες των νοικοκυριών», όμως και το παρελθόν του μάλλον δείχνει τον δρόμο...
Το "στόλισμα" από τη Βούλτεψη
Άλλωστε και η νυν κυβερνητική εκπρόσωπος Σοφία Βούλτεψη κατακεραύνωνε τον κ. Χαρδούβελη, σε σχετικό κείμενο που δημοσιοποίησε τον Ιανουάριο του 2012. Η Σοφία Βούλτεψη αναφερόταν σε αυτό το κείμενο στον κ. Χαρδούβελη ως «αναλυτή των ψυχαναγκαστικών προβλημάτων των δανειστών μας», σημειώνοντας πως ίσως έχει καταληφθεί από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης, και τον χαρακτήριζε μόνιμο σύμβουλο πρωθυπουργών - διεκπεραιωτών!