Της Έλλης Ζώτου
Μπροστά σε ένα ζήτημα που δεν έχει αντιμετωπίσει ποτέ μέχρι σήμερα αναμένεται να βρεθεί η υγειονομική επιτροπή του σώματος της ΕΛ.ΑΣ. που θα γνωματεύσει για τη συνέχιση ή μη της καριέρας μιας αστυνομικού, ενώ θα θέσει και τους ίδιους τους αστυνομικούς, αρχηγείο και συναδέλφους της, μπροστά στο εξής δίλημμα: η ΕΛ.ΑΣ. θα προχωρήσει χωρίς έμφυλες διακρίσεις, κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα -που κατά τα άλλα θέλει να ακολουθεί όταν μιλάμε για καταστολή ή μεθόδους παρακολούθησης- ή όχι και μάλιστα θα τις εφαρμόσει στους κόλπους της;
Το ζήτημα που έχει προκαλέσει τα διλήμματα αυτά είναι το πολύ ευαίσθητο και προσωπικό ζήτημα μιας αστυνόμου που άλλαξε φύλο και από γυναίκα έγινε άνδρας. Πρόκειται για την πρώτη περίπτωση εν ενεργεία εργαζομένου στα Σώματα Ασφαλείας της χώρας μας.
Σύμφωνα με πληροφορίες από την αστυνομία, η αστυνομικός, που υπηρετεί στην Τροχαία, βρίσκεται εδώ και μήνες σε μακρά αναρρωτική άδεια και όταν η άδεια λήξει, πρόκειται να παρουσιαστεί ενώπιον της αρμόδιας υγειονομικής επιτροπής του Σώματος που θα γνωματεύσει για την ικανότητά της να εργαστεί. Η παρουσία της ενώπιον της επιτροπής, όπως μας εξηγούν, είναι στο πλαίσιο της τυπικής διαδικασίας που ακολουθείται μετά από κάθε μακροχρόνια αναρρωτική άδεια και σκοπό έχει να πιστοποιήσει κατά πόσο ο ένστολος μπορεί να συνεχίσει να εκτελεί τα καθήκοντά του. Αν για παράδειγμα έχει υποστεί τραυματισμό που δεν του επιτρέπει να ανεβαίνει σε μηχανή πια, προφανώς η επιτροπή θα πρέπει να ζητήσει να μην τον στείλουν σε μια τέτοια υπηρεσία.
Η περίπτωση της αστυνόμου είναι διαφορετική. Οι μεγαλύτερες ίσως δυσκολίες ωστόσο -αν κρίνουμε από τις διαδικτυακές αντιδράσεις που διαβάσαμε- που θα την περιμένουν είναι η ίδια η επιστροφή και η συναναστροφή-συνεργασία με τους συναδέλφους σε πρώτη φάση, ενώ θα πρέπει να αντιμετωπίσει και ποικίλα γραφειοκρατικά ζητήματα.
Διαβάζοντας σχόλια ενστόλων στο Ίντερνετ, παρατηρούμε ότι εκτός από λίγα -κάποιους από αυτούς σπεύδουν να προτείνουν μετάθεση σε υπηρεσία γραφείου ή να πουν ότι δεν θα έκαναν υπηρεσία μαζί της-, η πλειονότητα θεωρεί το θέμα προσωπική επιλογή, χωρίς αντίκτυπο στην υπηρεσία.
Μένει να αποδειχθεί, λοιπόν, όχι μόνο κατά πόσο η ηγεσία του Σώματος θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα περιφρουρήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα από διακρίσεις που μπορεί να τη στείλουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αλλά και κατά πόσο οι ίδιοι οι αστυνομικοί θα δείξουν πραγματική συναδελφική αλληλεγγύη.
