ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
"Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα με κάποιον που λέγανε πως είσαι συ. Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες, γιατί γράψανε πως σου ρίξανε στα πόδια. Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουν στα πόδια. Στο μυαλό είναι ο Στόχος, το νου σου ε;" Κατερίνα Γώγου
Τα φώτα σβήνουν, από το βάθος ξεπροβάλλει μια γυναικεία φιγούρα, απλή στην όψη, με μαύρα ρούχα. Πιο πέρα η γραφομηχανή, τα τετράδια και τα πεταμένα τσιγάρα. Για λίγο αισθανόσουν πως τρύπωσες στο δωμάτιό της. Για λίγο προχθές, στη μουσικοθεατρική παράσταση "Στο μυαλό είναι ο στόχος", σε σκηνοθεσία του Γιώργου Κορδέλλα με πρωταγωνίστρια τη Μυρτώ Αλικάκη, μπήκαμε στην καθημερινότητα της Κατερίνας Γώγου, της "Αγίας των Εξαρχείων", που μας άφησε στις 3 Οκτωβρίου του 1993, ακολουθώντας τον Νικόλα Άσιμο και τον Παύλο Σιδηρόπουλο.
Παρότι πέρασαν χρόνια, η αντισυμβατική περσόνα της Γώγου διατηρείται ζωντανή. Η κραυγή της Αλικάκη μας το θύμισε φέροντας πειστικά την εικόνα της στη σκηνή του "Ρυθμός Stage". "Το Κ.Κ. ρε μάνα, μάνα" ηχεί ακόμα στη Μαρίνου Αντύπα.
Σ' αυτό το μικρό αφιέρωμα, όπως το χαρακτήρισε ο άλλοτε σύντροφός της Γιώργος Κορδέλλας, τα ποιήματα εναλλάσσονται σε θεατροποιημένη μορφή. Τα περισσότερα είναι από το "Τρία Κλικ Αριστερά", που εκδόθηκε και ξαναεκδόθηκε, αγαπήθηκε και ξαναγαπήθηκε από τους νέους. Νέους που η ψυχή τους βράζει και περιμένει να εκραγεί. Κι από πίσω εικόνες η μία να διαδέχεται την άλλη, από τα παιδικά της χρόνια μέχρι τις ταινίες που έπαιζε. Και η μουσική. Κομμένη και ραμμένη στο ύφος της Γώγου. Κάθε νότα και πόνος, με τον πόνο να γίνεται οργή, κι αυτή η ρημάδα η μελαγχολία που της ξέσκιζε τα σωθικά, μέχρι που δεν άντεξε. "Δέντρο ήταν κι έσπασε".
Κι όμως η θλίψη είχε μέσα σ' όλα γοητεία. Την αισθανθήκαμε στη φωνή της Νανάς Μπινοπούλου που ερμήνευσε μαζί με τον Κώστα Χαριτάτο μελοποιημένα ποιήματά της από τους Magic De Spell, τον Τάκη Γραμμένο, τον Πάνο Κατσιμίχα, τον Βαγγέλη Μαρκαντώνη κ.ά. Είχε κι ελπίδα, είχε και πίστη για καλύτερους ανθρώπους και καλύτερους συντρόφους και καλύτερη κοινωνία.
Αν κάτι δεν μας άρεσε προχθές, στην πρεμιέρα της παράστασης, που θα παίζεται από τη Δευτέρα και κάθε Δευτέρα, ήταν το μεγάλο διάλειμμα. Εκεί που κάναμε το ταξίδι στον χρόνο άνοιγαν τα φώτα. Και η φασαρία από το κοινό, όταν δεν έπρεπε. Έμοιαζε αμήχανο μπροστά στον κόσμο της Γώγου. Η Κατερίνα δεν κυνηγούσε το χειροκρότημα... Ας είναι. Για λίγο τη νιώσαμε δίπλα μας.
