Η συγκλονιστική μαρτυρία ενός από τους δυο φίλους του Παύλου Φύσσα που συνεπλάκησαν με τους χρυσαυγίτες στη Νίκαια, την ώρα που ο τελευταίος έπεσε νεκρός, μετέδωσε ο ρ/σ "Στο Κόκκινο 105,5". Προξενεί αλγεινή εντύπωση η κάλυψη που παρείχε η αστυνομία στους εγκληματίες μέχρι τη στιγμή του φονικού, αλλά και το γεγονός οι πρώτοι που προσήχθησαν στο αστυνομικό τμήμα Νίκαιας ήταν οι φίλοι του Φύσσα που έτρεξαν να κρυφτούν. Παρακάτω ακολουθούν τα σημαντικότερα αποσπάσματα:
Όπως μας είπε ο Παύλος, ανταλλάξανε ματιές με τους χρυσαυγίτες. Αυτοί παίρνανε τηλέφωνα. Άρχισε να γίνεται όχλος έξω από το μαγαζί. Μας παίρνει ο Παύλος τηλέφωνο και μας λέει "παιδιά ελάτε, θα γίνει σκηνικό με χρυσαυγίτες". (...) Βγαίνουμε έξω από το μαγαζί όλοι με το τελείωμα του αγώνα, επτά άντρες και δυο κοπέλες. Εκεί που είχαμε παρκάρει τα αμάξια μας ήταν χρυσαυγίτες. Γύρω στα δέκα - δεκαπέντε άτομα με ρόπαλα, σιδηρογροθιές, οργανωμένοι.
Βγαίνει ο μαγαζάτορας και ένας που το παίζει αστυνομικός - δεν ξέρω αν είναι. Αστυνομικός της ΓΑΔΑ μας είπε. Ήταν με ένα παπάκι. Μας λέει, "παιδιά σπάστε, θα μιλήσω και σ' αυτούς". Πήγε στους άλλους, τους μίλησε και ήρθε και μας είπε "εντάξει, θα φύγουνε, φύγετε, σπάστε το κι εσείς. Πηγαίνετε πιέστε καμιά μπύρα". Το σπάμε κι εμείς κι εκεί στη γωνία στην Τσαλδάρη έρχονται επτά μηχανάκια, τρία αμάξια, δεν ξέρω πόσα μπορεί να ήτανε.
Εν τω μεταξύ με το που έρχονται τα μηχανάκια, έρχεται κι ένα αμάξι με αυτόν, έναν άλλο και δύο γυναίκες. Μας κοιτάει ο Ρουπακιάς. Φόραγε ένα μαύρο μπλουζάκι κι ένα τζιν. Μας ρωτάει: "Είναι αυτή η οδός που ψάχνω;". Του λέμε "ναι, προφανώς". Μας κοίταγε πολύ άγρια. Περνάνε αυτοί και έρχονται τότε έξι μηχανάκια ΔΙΑΣ. Κάθονται στη μέση. Στη μία γωνία ήμασταν εμείς, στην άλλη οι χρυσαυγίτες και στη μέση οι αστυνομικοί. Πάμε να περάσουμε απέναντι κι όπως περνάμε ακούμε όχλο: "Κότες, θα σας σκίσουμε, θα σας σκοτώσουμε". Απειλές για να γυρίσουμε και να φάμε ξύλο. Ήταν σαράντα-πενήντα άτομα και ήμασταν εφτά.
Λέμε του Παύλου: "Τι κάνουμε;". "Τρέχουμε" λέει "και θα τους καθησυχάσω εγώ". Περνάμε απέναντι, τρέχουμε και οι πρώτοι τέσσερις μπαίνουν στα στενά. Ο Παύλος ήταν τελευταίος. Λίγο πριν, παρακαλούσε η κοπέλα του τους αστυνομικούς και τους έλεγε: "Κάντε κάτι, θα τους σκοτώσουν". Και της λένε: "Τι; Θα τα βάλουμε εμείς με αυτούς; Είναι σαράντα άτομα. Τι να κάνουμε εμείς;". Μας βλέπανε οι αστυνομικοί που πλακωνόμασταν και δεν κάνανε τίποτα. Περνάνε ανάμεσα οι χρυσαυγίτες στους αστυνομικούς και δεν τους μίλησαν καν. Γίνεται ο τσακωμός με τον Παύλο, οκτώ άτομα ήτανε. Πέφτουνε μπουνιές, κλωτσιές, αλλά τους είχε όλους ο Παύλος, δεν έπεφτε, βάραγε.
Οι αστυνομικοί πιάσανε μόνο τους δικούς μας
Ο μάρτυρας περιγράφει στο "Κόκκινο 105,5" τη στιγμή της δολοφονίας ως εξής:
Εκείνη την ώρα έρχεται ανάποδα το αυτοκίνητο στη γωνία και βγαίνει ο Ρουπακιάς. Δεν είδα ότι κράταγε κάτι. Πήγε ο Παύλος να του χώσει μπουνιά και τότε χωρίς δεύτερη του χώνει δυο μαχαιριές και πάει να φύγει. Εκεί τότε ήταν τέσσερις αστυνομικοί και ένας μαζί με την κοπέλα σήκωσε το όπλο και τον πιάνουνε επί τόπου. Λέει ο Παύλος "αυτός είναι, αυτός μου το έκανε". Πετάγεται τότε η κοπελιά και λέει "όχι ρε παιδιά και μαχαίρι".
Εμένα κάτι άλλο με παραξένεψε. Είχαν φύγει δύο ΔΙΑΣ και ψάχνανε στα στενά. Πιάσανε μόνο τους δικούς μας και τους θεωρούσαν ύποπτους. Πιάσανε δηλαδή τα δικά μας άτομα που πήγαν να κρυφτούνε. (...) Μας απείλησαν μάλιστα οι χρυσαυγίτες φεύγοντας, λέγοντας: Είστε οι επόμενοι. Όταν ήρθε τη δεύτερη φορά ο Ρουπακιάς ήταν μόνος του.
Ο Παύλος δεν έπεσε αμέσως. Δεν κατάλαβα ότι ήταν τόσο βαριά. Μετά από δυο-τρία λεπτά έκατσε κάτω και μετά άρχισε ο Γολγοθάς του Παύλου, που λέει "ζαλίζομαι", πήγαν να του φέρουν νερά, άρχισε να κιτρινίζει, να παγώνει. Φώναξε "αφήστε με όλοι" οπότε απομακρυνθήκαμε και μετά άρχισε να βγάζει αφρούς από το στόμα. Ήταν παγωμένος σαν το ψυγείο. Πέρασε από την Τσαλδάρη μια νοσηλεύτρια, τον έπιασε και δεν είχε σφυγμό. Όπως τον είδα, έφυγε στο εικοσάλεπτο. Το ασθενοφόρο ήρθε σε σαράντα πέντε λεπτά περίπου.
Έχωσε το μαχαίρι στην καρδιά και το έστριψε
Δεν είδα το μαχαίρι, αλλά είδα την κίνηση. Ήταν επαγγελματική. Το έχωσε στην καρδιά και το έστριψε. Πήγε για να σκοτώσει. Τον κράταγε η κοπέλα του μέσα στα αίματα και μου λέει: "Κάνε κάτι, τον χάνω". Φωνάζαμε ταξιτζήδες και αστυνομικούς να τον πάρουν και μας έλεγαν ότι απαγορεύεται και ότι δεν επιτρέπεται να σηκωθεί. Δεν έφερε κανένας ευθύνη.
Ήταν για τον έλεγχο της περιοχής καθαρά αυτό.
