"Το είδαμε και αυτό από την τροϊκανή κυβέρνηση. Με τα πρόσφατα γεγονότα, τοποθέτησε στο ένα άκρο τη Χρυσή Αυγή και στο άλλο τους αγωνιστές της Χαλκιδικής. Μάλιστα... Βαφτιστήκαμε επισήμως το "άλλο άκρο". Αλλά, μπας και είμαστε;
Αν δούμε πως το ένα άκρο δολοφονεί, δέρνει, τρομοκρατεί για να επιβάλει "την ησυχία του νεκροταφείου" στους αντιδρώντες της μνημονιακής πολιτικής, τότε ναι, είμαστε το άλλο άκρο, που αγωνίζεται μαζικά ενάντια στις πολιτικές που κατάντησαν τη χώρα μας ξέφραγο αμπέλι σε κάθε "επενδυτή" και τους Έλληνες ιθαγενείς που θα ξεγελαστούν με τις χάντρες και τα καθρεφτάκια της γιαλαντζί "ανάπτυξης" και της μούφα "εργασίας" για να ξεπουλήσουν τον τόπο τους, το μέλλον τους, τα παιδιά τους...", αναφέρει με ανακοίνωσή της η Επιτροπή Αγώνα κατά των μεταλλείων χρυσού της Ορμύλιας, σχολιάζοντας τις τελευταίες εξελίξεις.
Αφού αναφέρεται στην εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση που έχουν τα ΜΑΤ έναντι των κατοίκων της Χαλκιδικής που αντιδρούν στην εξόρυξη χρυσού και έναντι των χρυσαυγιτών μέχρι σήμερα και προσθέτουν ότι "όταν απ' το ένα άκρο ο μόνος που έχει 'μπει μέσα' είναι ο δολοφόνος -και πάλι χάρη στο θάρρος και στην τιμιότητα μιας αστυνομικίνας, φωτεινής εξαίρεσης, που ήδη στοχοποιείται από κάποιους μαύρους κύκλους- τότε ναι, είμαστε το άλλο άκρο που μετράει τέσσερις αγωνιστές προφυλακισμένους γιατί είναι επικίνδυνοι -τάχα- να φύγουν απ' τη χώρα, άλλους δεκαπέντε να ζουν με την αγωνία της προφυλάκισης, άλλους είκοσι πέντε να κατηγορούνται με τον μισό ποινικό κώδικα, άλλοι ογδόντα που είναι με ελαφρύτερες κατηγορίες ή καταδίκες και άλλοι τόσοι -δέκα φορές άλλοι τόσοι- που είμαστε μελλοντικοί... καταδιωκόμενοι".
Καταλήγοντας οι κάτοικοι τονίζουν: "Όταν, λοιπόν, η κυβέρνηση τοποθετεί, όψιμα, στο ένα άκρο τη Χρυσή Αυγή, που ακόμα δεν στέγνωσε το μελάνι με τις δηλώσεις αρκετών στελεχών της για πιθανή συνεργασία, είναι γιατί στο άλλο άκρο έχει από τα πριν τοποθετήσει τον κάθε αγωνιστή, τον κάθε αντιδρώντα, εντέλει τον καθένα που έμεινε ακόμη άνθρωπος. Τότε ναι, πρέπει να είμαστε το άλλο άκρο!" και δηλώνουν ότι, παρά τις διώξεις, ο δικός τους αγώνας για "γη και ελευθερία συνεχίζεται".
