Με αφορμή το όργιο αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας που εκτυλίσσεται στη γείτονα χώρα, με την οποία επιχειρείται να κατασταλεί η λαϊκή εξέγερση που έχει ξεσπάσει, η AvgiOnline ερευνά τον "θανατηφόρο" χαρακτήρα των συνήθων μέσων καταστολής διαδηλώσεων. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που παρατίθενται παρακάτω, δεν θα συνιστούσε υπερβολή ο ισχυρισμός ότι η εφαρμογή αυτών των μέσων, όχι απλώς δεν αποκλείει την πιθανότητα θανάτου, αλλά, δεδομένης της διεθνώς συσσωρευμένης εμπειρίας επί των δυνητικά θανατηφόρων συνεπειών τους, δεν αποτελεί παρά μια εκ προθέσεως απόπειρα δολοφονίας των διαμαρτυρομένων. Φυσικά, η Κωνσταντινούπολη δεν αποτελεί παρά το εφαλτήριο για την περαιτέρω ενασχόληση με το ζήτημα, αφού τα ίδια μέσα καταστολής πλήθους εφαρμόζονται και στον δυτικό κόσμο γενικότερα, αλλά και στην Ελλάδα ειδικότερα.
Κανόνια νερού: Το ύδωρ, από πηγή ζωής, αιτία βίαιου θανάτου
Τα συγκεκριμένα οχήματα μπορούν να αποθηκεύσουν από 700 έως και 10.000 λίτρα νερού. Συνήθως, έχουν τη δυνατότητα εκτόξευσης 15 λίτρων ανά δευτερόλεπτο, ενώ μπορούν να φτάσουν "στόχο" ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση μέχρι και 70 μέτρων από την αντλία.
Ο φρικτός θάνατος Τούρκου διαδηλωτή, την προηγούμενη Παρασκευή, στην Κωνσταντινούπολη, ο οποίος χτυπήθηκε στο κεφάλι με νερό που εκτοξεύθηκε από αντλία, υπογραμμίζει με τον πιο τραγικό τρόπο τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό το τύποις "μη θανατηφόρο" μέσο καταστολής.
Ωστόσο, στο "ενεργητικό" των κανονιών νερού είναι καταγεγραμμένες και άλλες τραγικές περιπτώσεις, όπως αυτή που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων στη Γερμανία, το φθινόπωρο του 2010, εναντίον του σχεδίου "Stuttgart 21", οπότε και ο 66χρονος συνταξιούχος Dietrich Wagner χτυπήθηκε από αντλία νερού και έχασε το αριστερό του μάτι.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η διεθνής κριτική οδήγησε σχεδόν όλες τις χώρες της Δύσης να αφαιρέσουν τις αντλίες νερού από το αστυνομικό τους οπλοστάσιο.
Δακρυγόνα: Η λίστα των θανάτων ολοένα και μεγαλώνει
Τα δακρυγόνα "μπορούν να προκαλέσουν μόνιμους τραυματισμούς, αποβολές εμβρύων, ακόμη και θανάτους", προειδοποιεί σε έκθεσή της η ανεξάρτητη διεθνής οργάνωση "Γιατροί για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα" (PHR).
Προς επίρρωσιν των παραπάνω, αναφέρουμε ότι ο κατάλογος των νεκρών από έκθεση σε δακρυγόνα ολοένα και μεγαλώνει, με εκατοντάδες θύματα κάθε ηλικίας, σε σχεδόν κάθε γεωγραφικό μήκος και πλάτος της γης. Οι πιο ενδεικτικές περιπτώσεις είναι αυτές στις ΗΠΑ και στην Παλαιστίνη. Συγκεκριμένα, με τουλάχιστον 60 θανάτους συλληφθέντων σχετίζεται η εκτεταμένη χρήση του σπρέι πιπεριού στις ΗΠΑ, από το 1992 μέχρι σήμερα. Ο πρώτος νεκρός από "φυσούνα" εντοπίζεται στη Βρετανία, ο 29χρονος Ιμπραήμ Σέι, τον Μάρτιο του 1996. Μέσα σε έναν χρόνο (1968-1969), 68 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στα προσφυγικά στρατόπεδα της κατεχόμενης Παλαιστίνης, επειδή εισέπνευσαν υπερβολική ποσότητα δακρυγόνων.
Αξίζει να επισημάνουμε ότι η χρήση δακρυγόνων έχει απαγορευθεί ακόμη και στην περίπτωση πολέμου, από ποικίλες διεθνείς συνθήκες, που έχουν υπογραφεί από την πλειονότητα των κρατών. Ωστόσο, η χρήση τους δεν έχει ακόμη απαγορευθεί σε περίπτωση αυτοάμυνας και καταστολής διαδηλώσεων(!).
Πραγματικά, όταν η διεθνής βιβλιογραφία υπογραμμίζει τις θανατηφόρες συνέπειες των αντλιών νερού και των δακρυγόνων και διεθνείς εκθέσεις βρίθουν από "μεμονωμένα" περιστατικά μονίμων τραυματισμών, αναπηριών και θανάτων, είναι υπερβολική η διαπίστωση ότι η επιμονή στη χρήση αυτών των μέσων καταστολής αποκαλύπτει δολοφονικές προθέσεις;
Διαβάστε το εκτενές σχετικό ρεπορτάζ στην AvgiOnline: www.avgi.gr/article/399241
