Όταν άρχισε να καθιερώνεται από το 2021 η ψηφιακή κάρτα εργασίας, οι διαβεβαιώσεις που γρήγορα έδωσαν τη θέση τους σε πρόωρους πανηγυρισμούς, όχι μόνο από την κυβέρνηση αλλά και από την ΓΣΕΕ, ήταν ότι μέσω της θεσμοθέτησης, η αδήλωτη εργασία θα πέσει σε πολύ χαμηλά μονοψήφια ποσοστά. Αλλά πέντε χρόνια μετά η αδήλωτη εργασία ξεπερνάει το 27%.
Αυτό όπως γίνεται κατανοητό συμβαίνει πρώτον γιατί η εργοδοτική αυθαιρεσία συνεχίζει ακάθεκτη και γίνεται πλέον ψηφιακή και δεύτερον η Επιθεώρηση Εργασίας μετά την διάλυσή της το 2019, έχει περιορίσει δραματικά τους ελέγχους κυρίως λόγω της υποστελέχωσης της. Η κυβέρνηση ούτε λίγο ούτε πολύ διαβεβαίωνε ότι περίπου δεν χρειάζονται ελεγκτικοί μηχανισμοί, καθώς η ψηφιακή κάρτα θα εξαφάνιζε την αποκαλούμενη «μαύρη εργασία» ή αδήλωτη εργασία, ενώ θα τηρούνταν τα ωράρια εργασίας και θα ελέγχονταν οι υπερωρίες.
Ακόμα και οι περιστασιακοί έλεγχοι αποδεικνύουν το αντίθετο. Συγκεκριμένα τον περασμένο Ιανουάριο και Φεβρουάριο οι ενδεικτικοί έλεγχοι κατέγραψαν 571 παραβάσεις που αφορούσαν την ψηφιακή κάρτα εργασίας! Επιβλήθηκαν πρόστιμα ύψους 1.232.900 ευρώ για μη τήρηση του ωραρίου, συνήθως με εργοδοτική επιβολή «δωρεάν» υπερωριών.
Τον ίδιο μήνα συνολικά πραγματοποιήθηκαν 6.550 έλεγχοι, από τους οποίους προέκυψαν 1.384 παραβάσεις (καθυστερήσεις στην καταβολή μισθών, μη τήρηση 5νθήμερης ή εξαήμερης εργασίας) και επιβλήθηκαν πρόστιμα 4 εκατ. ευρώ.
Συμπερασματικά η παραβατικότητα των εργοδοτών παραμένει σε υψηλά επίπεδα, και δεκαπλάσια σε σχέση με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο, και αφορά σχεδόν μία στις τρεις επιχειρήσεις: Το 2023 η παραβατικότητα ήταν στο 28%, το 2024 30% και το 2025 παρουσίασε ελαφρά κάμψη στο 27%. Να σημειώσουμε ότι πριν την καθιέρωση της ψηφιακής κάρτας τα ποσοστά παραβατικότητας ήταν στο 33%, με εξαίρεση την διετία 2018 - 2019 που είχαν μειωθεί στα επίπεδα του 20%.
