Η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, δεν αφορά την συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων, καθώς οι χαμηλοί μισθοί, η ακρίβεια, και η τεράστια κρίση του στεγαστικού εντείνουν την παρατεταμένη ανισότητα που πλέον αποκτά διαρθρωτικά χαρακτηριστικά. Αυτό είναι το βασικό στοιχείο της ενδιάμεσης έκθεσης του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία
Όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται συμπερασματικά, η ελληνική κοινωνία συνεχίζει να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στην αγορά εργασίας και στις συνθήκες διαβίωσης, ενώ παρά τις διάφορες οικονομικές εξελίξεις, οι δείκτες απασχόλησης, οι μισθοί και η δυνατότητα των νοικοκυριών να καλύψουν βασικές ανάγκες παραμένουν σε κρίσιμα επίπεδα, με μεγάλες αποκλίσεις σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Είναι χαρακτηριστικό ότι:
1. Το 2024, το 21% των μισθωτών ζούσαν σε συνθήκες υλικής και κοινωνικής στέρησης, το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ 15 επιλεγμένων κρατών-μελών της ΕΕ. Το 46,6% των νοικοκυριών με εξαρτώμενα παιδιά αδυνατούσαν να ανταποκριθούν σε πάγιες υποχρεώσεις, όπως ενοίκιο, δόσεις δανείων και λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, ποσοστό πολύ υψηλότερο σε σχέση με τις χώρες της Βαλκανικής, της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και των οικονομιών της Περιφέρειας.
2. Το στεγαστικό πρόβλημα παραμένει ιδιαίτερα κρίσιμο. Το 2024, οι δαπάνες στέγασης στο διαθέσιμο εισόδημα φτάνουν το 35,5%, με τα μονοπρόσωπα νοικοκυριά να δαπανούν πάνω από το μισό εισόδημά τους για στέγη. Οι χαμηλότερες εισοδηματικές ομάδες πλήττονται δυσανάλογα: για το φτωχότερο εισοδηματικό πεμπτημόριο, το ποσοστό υπερβολικής επιβάρυνσης φτάνει το 88,6%, ενώ για τους πλουσιότερους περιορίζεται μόλις στο 1,4%.
Απόκλιση στους μισθούς
Σύμφωνα με το ΙΝΕ, η εικόνα παραμένει εξίσου προβληματική, αν σταθμίζουμε τις συνολικές αποδοχές των μισθωτών με τις ώρες εργασίας τους. Ειδικότερα, το μέσο ωρομίσθιο των εργαζομένων σε όρους PPS ανερχόταν το 2024 στη χώρα μας σε 11,3, όταν στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ήταν 15,3, στα κράτη-μέλη των Βαλκανίων 18,1 και στις οικονομίες της Περιφέρειας 20,4.
*Όσον αφορά τις αποκλίσεις που αφορούν τις αποδοχές των εργαζομένων. Ειδικότερα, ενώ το 2009 ο μέσος ετήσιος μισθός στη χώρα μας σε όρους PPS (22.107) αντιστοιχούσε στο 91,8% του μέσου ευρωπαϊκού (24.087), το 2019 η αναλογία αυτή μειώθηκε στο 61,2% (18.204 στην Ελλάδα, έναντι 29.738 στην ΕΕ), ενώ το 2024 διαμορφώθηκε ακόμη χαμηλότερα στο 59,1% (21.486 στην Ελλάδα, έναντι 36.382 στην ΕΕ).
• Σημειώνεται ότι οι συνθήκες υποαμοιβής των μισθωτών στη χώρα μας σε σχέση με τις υπόλοιπες υπό εξέταση οικονομίες της ΕΕ είναι οριζόντιες, καλύπτοντας σχεδόν όλους τους τομείς οικονομικής δραστηριότητας. Ενδεικτικά, το 2024 στους κλάδους της Βιομηχανίας (πλην Κατασκευών) το μέσο ωρομίσθιο σε όρους PPS στην Ελλάδα διαμορφώθηκε σε 14,1, όταν στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ήταν 15,1, στα κράτη-μέλη των Βαλκανίων 15,2 και στις οικονομίες της Περιφέρειας 21,4.
ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Άβολες αλήθειες για τις επιδόσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη
«Η ενδιάμεση έκθεση 2025 του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ-ΓΣΕΕ) καταγράφει ορισμένες άβολες αλήθειες για τις επιδόσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη στο ζήτημα της αγοραστικής δύναμης και του κόστους ζωής των Ελλήνων» σημειώνει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σε σχετική ανακοίνωση και υπογραμμίζει:
«Οι μισθοί και οι εργατικές αμοιβές παραμένουν δραματικά χαμηλοί: το μέσο ετήσιο εισόδημα σε όρους αγοραστικής δύναμης είναι μόλις στο 59,1% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, με σημαντικές ανισότητες μεταξύ των εισοδηματικών ομάδων.
Για τα νοικοκυριά με τα χαμηλότερα εισοδήματα, η επιβάρυνση από τις δαπάνες στέγασης είναι υπερβολική, βάση του διαθέσιμου εισοδήματος, ενώ για τις υψηλότερες εισοδηματικές ομάδες είναι αμελητέα δείχνοντας το μέγεθος των ανισοτήτων.
Η εικόνα αυτή δεν ανατρέπεται ούτε με στατιστικά τρικ ούτε με αποσπασματικές πολιτικές
Χρειάζεται αλλαγή πολιτικής για ουσιαστική ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζομένων, πραγματική στήριξη των νοικοκυριών, μέριμνα για την στέγαση και αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας των καρτέλ».
