Ο πρωθυπουργός στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης αναφέρθηκε εκτενώς στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Μίλησε για την ανακαίνιση στα τμήματα επειγόντων περιστατικών σε 93 νοσοκομεία, για το “βραχιολάκι” των εφημεριών, για τους “περισσότερους γιατρούς και νοσηλευτές σε σχέση με το 2019”, για το ΕΣΥ που οσονούπω ...“αναγεννάται”.
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είπε καταληκτικά στην ΔΕΘ: Και εγώ, προσωπικά, προτιμώ να ακούω τη φωνή των ιδίων των ασθενών, των πολλών γιατρών, νοσηλευτών που υπηρετούν το Εθνικό Σύστημα Υγείας, παρά τη ντουντούκα των εργατοπατέρων και ορισμένων ανεύθυνων συνδικαλιστών.
Σεβόμενοι τις προτιμήσεις σας να ακούτε τη φωνή των ίδιων των ασθενών, έχουμε και λέμε:
Λόγω χρόνιου μυελοϋπερπλαστικού νοσήματος εγώ και η σύζυγός μου είμαστε τακτικότατοι ... θαμώνες στο εξωτερικό αιματολογικό ιατρείο της
Παθολογικής Κλινικής του Ιπποκράτειου της Αθήνας, επί έξι (6) συναπτά έτη.
Τακτικότατοι ... θαμώνες στο υπόγειο της δυσωδίας και της ελπίδας ενός ιστορικού νοσοκομείου. Επίσης τακτικοί επισκέπτες στα ιατρεία του παραρτήματος του Ιπποκράτειου (Βασ. Σοφίας 108). Ως εκ τούτου έχουμε
πλήρη εικόνα των χρόνιων ενδημικών προβλημάτων παροχής υπηρεσιών.
Και επειδή οι ασθενείς δεν είναι μαζοχιστές να βιώνουν με υπομονή τριτοκοσμικές καταστάσεις, σημειώστε ότι αν ακόμα το ΕΣΥ στέκεται στα πόδια του οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στους γιατρούς και τους νοσηλευτές που με αξιοπρέπεια και ευσυνειδησία το στηρίζουν. Αυτούς εμπιστεύονται οι ασθενείς και γι’ αυτό περιμένουν συνειδητά ώρες πολλές, μέσα σ’ ένα δυστοπικό περιβάλλον, μέχρι να έρθει η σειρά τους να εξεταστούν.
Γιατί αλήθεια ποιος πανεπιστημιακός καθηγητής ευρωπαϊκής χώρας θα αποδεχόταν να κάνει ιατρείο στο υπόγειο ενός νοσοκομείου που πνίγεται στα “σκατά” (μετά συγχωρήσεως), που κάνει ιατρείο σε ένα χώρο δύο επί τρία, χωρίς εξαερισμό, με ένα φωταγωγό γεμάτο ακαθαρσίες που ουδέποτε έχει καθαριστεί;
Ποιος γιατρός πολιτισμένης χώρας θα ανεχόταν να κάνει επέμβαση σε μυελό των οστών σε ένα χώρο 2 επί 3 που απομονώνεται με παραβάν από ασθενείς που κάνουν ενδοφλέβιες θεραπείες;
Πόσο μπορεί να αντέξει ένας γιατρός, όσο ταγμένος κι αν είναι στην επιστήμη του και στους ανθρώπους που υπηρετεί, όταν καλείται να κάνει ιατρείο μετά από εφημερία ή εφημερία μετά από ιατρείο που τελειώνει στις 6 το απόγευμα;
Πόσο καταρρακώνεται η προσωπική και επιστημονική αξιοπρέπεια του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού όταν καλούνται να επιτελέσουν το έργο τους σ’ αυτές τις άθλιες συνθήκες; Και με στοιβαγμένους ασθενείς να περιμένουν έξω από τα ιατρεία τους, όρθιοι λες και βρίσκονται σε στάσεις λεωφορείων σε ώρα αιχμής;
Ή μήπως είναι λύση η ευγενική παρότρυνση νοσηλεύτριας προς τους ασθενείς να εναλλάσσονται στα λιγοστά καθίσματα ώστε να ξεκουράζονται στοιχειωδώς οι “ορθοστατούντες και ορθοβαδίζοντες” με το φορτίο της νόσου στην πλάτη;
Πέρα από τις διακηρύξεις, τα τύμπανα και τις παράτες για το θεάρεστο έργο σας και στο τομέα της υγείας “υψηλότατε” πρόεδρε της κυβερνήσεως καλό θα ήταν να επισκεφθείτε τα υπόγεια του Ιπποκράτειου και το παράρτημά του, μια μέρα λειτουργίας, χωρίς κάμερες και προειδοποίηση. Χωρίς τη ντουντούκα του καθ’ ύλην αρμόδιου υπουργού. Ίσως τότε γίνετε σοφότερος και πάψετε τα ψεκασμένα περί “μίζερων εργατοπατέρων και ανεύθυνων συνδικαλιστών” που σας χαλάνε τη μόστρα...Οι γιατροί έχουν δίκιο που φωνάζουν για το χάλι του ΕΣΥ. Η περί του αντιθέτου δική σας έντονη φαντασίωση που καταγράφεται ως βιωμένη εμπειρία είναι το πρόβλημα, όπως θα έλεγε ο συγχωρεμένος ο Φρόιντ. Πρόβλημα για εμάς τους ασθενείς που βιώνουμε την πραγματικότητα...
ΥΓ: Και μη φοβάστε τα υπόγεια του Ιπποκράτειου. Οι ενδημικές κατσαρίδες που σουλατσάρουν δε δαγκώνουν. Τις ξέρουμε πλέον με τα μικρά τους ονόματα. Άλλωστε δεν είμαστε δα και μίζεροι...
* Ο Θ. Πάσχος είναι μαθηματικός