Το March to Gaza Greece, η κινηματική πρωτοβουλία που ανέλαβε να συντονίσει τον ελληνικό απόπλου αλληλεγγύης για τη διεθνή αποστολή στη Γάζα, επιφύλασσε λίγο πριν την αναχώρηση για τα βάθη της Μεσογείου μία έκπληξη.
Πέρα από το «Οξυγόνο», το σκάφος που είχε ανακοινωθεί επίσημα ότι θα συμμετάσχει στην επιχείρηση, μαζί του από την Ερμούπολη θα ξεκινούσε τελικά ακόμη ένα.
Η «Ηλέκτρα», η οποία είχε τη διαφορά ότι αποτελείται από διεθνές κι ελληνικό πλήρωμα (κάποιοι ξεκίνησαν από ακόμη μακρύτερα).
Η είδηση έφερε ενθουσιασμό στους εκατοντάδες συγκεντρωμένους της Ερμούπολης, οι οποίοι είχαν κατακλύσει από νωρίς το απόγευμα τον δρόμο μπροστά από τα λιμάνι και τα αγκυροβολημένα καράβια.
Όλα έδειχναν ότι τα πράγματα θα έβαιναν ομαλά. Η συνέντευξη τύπου ξεκίνησε στην ώρα της (17.00), παρότι το πάνελ υπήρξε πληθωρικό και οι κουβέντες των ομιλητών είχαν ουσιαστική συνεισφορά, καθώς αφορούσαν διαφορετικά πεδία και πρόσφατα βιώματα.
Το πάνελ συγκροτούσαν μέλη του πληρώματος, η δικηγόρος Αναστασία Τσουκαλά η οποία ταξίδεψε πριν λίγες ημέρες στη Ραμάλα, βουλευτής από την Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν - Λυκ Μελανσόν και ο πρώην δημοσιογράφος της ΕΡΤ Θωμάς Σιδέρης, ο οποίος λογοκρίθηκε και απομακρύνθηκε από το κρατικό κανάλι λόγω των ντοκιμαντέρ του, στα οποία ανέδειξε τον μεγάλο αριθμό δολοφονιών σε βάρος δημοσιογράφων που καλύπτουν τα γεγονότα στη Γάζα. Ο τελευταίος στάθηκε επίσης στο γεγονός ότι η κάλυψη από τα εγχώρια ΜΜΕ ήταν ελάχιστη.
Η Αυγή πάντως ήταν εκεί.
Η συνέντευξη παρά τον πλούτο πληροφοριών, ολοκλήρωσε εντός των ορίων του αρχικού προγραμματισμού.
Ακολούθησε ακόμη η τρίτη μαζική συγκέντρωση μέσα σε λίγους μήνες στον παραλιακό δρόμο της Ερμούπολης, όπου έδωσαν το παρών αναρίθμητες οικογένειες με συνθήματα που υπενθύμιζαν ότι το κράτος του Ισραήλ έχει μετατρέψει σε συνηθισμένη πρακτική τη δολοφονία μικρών παιδιών.
Φώναζαν επίσης συνθήματα για την ελευθερία του λαού της Παλαιστίνης κι υποκλίνονταν στον αγώνα που δίνει μέχρι τέλους, όπως τεκμηρίωνε άριστα μία μέρα νωρίτερα το ντοκιμαντέρ '48, η προβολή του οποίου έγινε στα σκαλάκια της Μεταμόρφωσης, έναν καλλιτεχνικό και βολικό χώρο για συλλογικά δρώμενα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πάρις Λαυτσής στην ΑΥΓΗ / «Αν μας χτυπήσει το Ισραήλ, η αντίδραση θα είναι πρωτοφανής»
Λίγο πριν τις 7:00, ώρα έναρξης του ταξιδιού, ο κόσμος άρχισε να κοιτάζει το κινητό του συχνότερα ώστε να δει την ώρα. Να ρωτά αν όλα είναι εντάξει. Η πληροφορία που σύντομα διαδόθηκε ως απάντηση ήταν ότι το λιμεναρχείο ζητούσε επιπλέον πληροφορίες σε σχέση με το δεύτερο σκάφος που θα αναχωρούσε για την αποστολή.
«Πάμε να τους βοηθήσουμε να κάνουν πιο γρήγορα», ήταν η προτροπή που ακούστηκε από τα μεγάφωνα και σύντομα ο κόσμος κατευθύνθηκε στο κτήριο του λιμεναρχείου. Τα συνθήματα εντάθηκαν: «Δώστε απόπλου, να ανοίξουμε πανιά, με την Παλαιστίνη ως τη λευτεριά».
Τελικά δεν χρειάστηκε να περιμένουν πολύ. Πρώτος από το κτήριο βγήκε ο Πάρις Λαυτσής, ο οποίος πνίγηκε στις αγκαλιές των συγκεντρωμένων και στη συνέχεια ανακοίνωσε τα ευχάριστα. Τα πλοία μπορούσαν να φύγουν. Διενεργήθηκε ένας τελευταίος έλεγχος από το λιμενικό σώμα λίγο πριν λύσουν τα σκοινιά τους κι η συνέχεια ανήκε στη χαρά και τη συγκίνηση.
Ο κόσμος που έμενε πίσω κι έβλεπε τα ιστιοπλοϊκά να χάνοντας στο σκοτάδι της θάλασσας κοιτούσε με μάτια βουρκωμένα. Φώναζε συνθήματα. Άτομα που στέκονταν ένα βήμα πριν τη θάλασσα φώτιζαν το βράδυ με κόκκινα καπνογόνα.
Η ώρα έδειχνε πλέον οκτώ και τέταρτο. Τα πλοία είχαν ξεκινήσει να γράφουν τα πρώτα τους μίλια, καθώς τα γραφειοκρατικά προσκόμματα ήταν αδύνατο να αποτρέψουν ένα τόσο αποφασισμένο αγώνα. Η συγκλονιστική στήριξη από τον κόσμο στο λιμάνι της Ερμούπολης υπήρξε καθοριστική. Μια κοινωνία ολόκληρη ήθελε αυτά τα πλοία να ξεκινήσουν. Και ήταν πράγματι από εκείνες τις φορές που το ποτάμι δεν μπορούσε να πάει πίσω.
«Γάζα ερχόμαστε» (κι ας μην είμαστε όλοι πάνω στην πλώρη).
