Ένας νέος ναός αφιερωμένος στους πατρώους θεούς της ελληνικής πολυθεΐστικής λατρευτικής παράδοσης, οικοδομήθηκε στην Αρκαδία, ένα εγχείρημα που οι διοργανωτές θεωρούν ως αποκατάσταση μιας «αδικίας αιώνων». Περίπου 1.000 πολυθεΐστές της πατρώας ελληνικής λατρείας από διάφορα μέρη της Ελλάδας παρευρέθηκαν στην τελετή των εγκαινίων του ναού, το περασμένο Σάββατο 8 Μαρτίου, τιμώντας τους θεούς τους.
Ο ναός, διακοσμημένος με μαρμάρινους τοίχους, ζωφόρους και αετώματα είναι αφιερωμένος στον Δία, τον Διόνυσο και τον Πάνα και ενσαρκώνει την ανάγκη τους για έναν χώρο λατρείας. Τα δρώμενα του Σαββάτου πραγματοποιήθηκαν προς τιμήν αυτών των θεών στον ιδιόκτητο χώρο που εκτείνεται σε 170 στρέμματα, κοντά στο χωριό Καλλιάνι.
Ύστερα από αιώνες διωγμών για τους Έλληνες πολυθεϊστές η ανέγερση του ναού του συνιστά επιστροφή στις ρίζες, την αποκατάσταση μιας παράδοσης που, αν και ζωτικής σημασίας για την ελληνική πολιτισμική κληρονομιά, παρέμενε στην αφάνεια. Ωστόσο, αυτή η «ανόρθωση» της ιστορίας βρίσκει απέναντί της όχι μόνο την Εκκλησία, όπως ήταν αναμενόμενο, αλλά και την ίδια την πολιτεία, η οποία με νομικές ενέργειες προσπάθησε να καταστρατηγήσει το δικαίωμα στη θρησκευτική ελευθερία.
Αρχικά, μέσω εγκυκλίου, η ίδια η Μητρόπολη Γορτυνίας καταδίκασε την πρωτοβουλία, καλώντας το ποίμνιό της «να μην παρασυρθεί» από την εν λόγω ενέργεια, παρόλο που ο Ευάγγελος Μπεξής, διαχειριστής του χώρου και διοργανωτής της εκδήλωσης, επεσήμανε ότι η κίνηση τους δεν στρέφεται κατά των αδελφών τους χριστιανών, αλλά επιδιώκει να διασφαλίσει τον σεβασμό και την κατανόηση των πεποιθήσεών τους από την κοινωνία και το κράτος.
Έπειτα, αστυνομικοί από το τμήμα Τροπαίων επικαλούμενοι εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας έσπευσαν να «σφραγίσουν» την είσοδο του ναού, παρά το γεγονός ότι η πολεοδομία είχε ήδη χορηγήσει τις απαιτούμενες άδειες για την κατασκευή του κτηρίου.
Η αντίφαση μεταξύ των νομικών διαδικασιών που επέτρεψαν την ανέγερση του ναού και της κρατικής παρέμβασης για την αναστολή της λειτουργίας του καταδεικνύει την ασυνέπεια ως προς την εφαρμογή του δικαιώματος στη θρησκευτική ελευθερία.
Η επιρροή της εκκλησιαστικής εξουσίας στο κράτος αντιτίθεται σε θεμελιώδεις αρχές που διέπουν τις δημοκρατικές κοινωνίες, περιορίζοντας τις δυνατότητες έκφρασης και λατρείας των πολιτών που ασπάζονται διαφορετικές πεποιθήσεις, καθιστώντας σαφές ότι το δικαίωμα στη θρησκεία στην Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν είναι πάντοτε διασφαλισμένο.
