Live τώρα    
33°C Αθήνα
ΑΘΗΝΑ
Αίθριος καιρός
33 °C
30.2°C33.5°C
3 BF 36%
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Ελαφρές νεφώσεις
31 °C
29.6°C31.6°C
3 BF 57%
ΠΑΤΡΑ
Αίθριος καιρός
31 °C
31.0°C33.0°C
2 BF 53%
ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Αίθριος καιρός
28 °C
27.8°C29.1°C
2 BF 77%
ΛΑΡΙΣΑ
Αίθριος καιρός
30 °C
29.5°C29.6°C
2 BF 28%
Τα κόκκινα φανάρια
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Τα κόκκινα φανάρια

135191222-c.jpg

Οι οίκοι ανοχής, τα σπίτια με τα κόκκινα φανάρια όπως τα αποκαλούσαν, αποτέλεσαν ακόμα ένα χαρακτηριστικό του αθηναϊκού πολιτισμού. Ήταν συγκεντρωμένα σε συγκεκριμένες γειτονιές της πρωτεύουσας, όπως στη Νεάπολη, στα Εξάρχεια, στην Ομόνοια, στην Αθηνάς, στο Μεταξουργείο, στη Φυλής κ.α. Πρόσφεραν τις ερωτικές υπηρεσίες τους στον νεανικό -και όχι μόνο- ανδρικό πληθυσμό της Αθήνας έναντι αμοιβής, της οποίας το μεγαλύτερο μέρος πήγαινε στις τσέπες των νταβατζήδων και άλλων «προστατών».

Οι παλιότεροι πελάτες θυμούνται το κάδρο στον τοίχο, στο οποίο η «μαμά» του «σπιτιού» έγραφε το όνομα της γυναίκας που εκείνη τη συγκεκριμένη ημέρα απουσίαζε λόγω της περιόδου της. Έτσι δεν θα… ταλαιπωρούσε τους άνδρες που θα την επισκέπτονταν. Γενικότερα όμως στα «σπίτια» υπήρχαν σχεδόν πάντα άρτια οργάνωση και το απαραίτητο προσωπικό για την καθαριότητα, την εξυπηρέτηση και την περιποίηση των πελατών και την ασφάλεια του χώρου. Από τη λογοτεχνία και τις ταινίες παίρνουμε μια γεύση από αυτό το περιβάλλον.

Σε όλες τις εποχές έφηβοι και νέοι ξόδευαν το χαρτζιλίκι τους και οι μεγαλύτεροι το μεροκάματό τους στον αγοραίο έρωτα. Και όσο πιο πίσω στον χρόνο τόσο περισσότεροι, αφού η κοινωνία με τον συντηρητισμό και τη σεμνοτυφία της δεν άφηνε τον ελεύθερο έρωτα ν’ ανθίσει. Έμεναν λοιπόν οι επιτήδειοι να διαχειρίζονται το θέμα εκμεταλλευόμενοι τις ανάγκες και τη φτώχεια της κοινωνίας. Μόνο η εξάπλωση των αφροδίσιων νοσημάτων τις δεκαετίες 1930 έως 1950 κινητοποίησε το επίσημο κράτος να παρέμβει και να βάλει κανόνες στα νόμιμα «μπουρδέλα». Φυσικά, πάντα λειτουργούσαν και λειτουργούν και τα παράνομα.

Το κλείσιμο των «σπιτιών» τη δεκαετία του 1960 -επικροτούμενο από την τότε συντηρητική ελληνική κοινωνία- δεν εξαφάνισε βέβαια τον αγοραίο έρωτα, όπως ήταν αναμενόμενο, αντίθετα διασκόρπισε στην πόλη τα «σπίτια» και τη σωματεμπορία ανεξέλεγκτα. Τις επόμενες δεκαετίες δεν λύθηκαν τα προβλήματα, παλιά και νέα. Ο ανεπαρκής νόμος, που εξαντλεί τη λογική του στη γραφειοκρατική αυστηρότητα, δεν βοηθά, πολύ περισσότερο μετά τη μαζική είσοδο μεταναστών στον χώρο του αγοραίου έρωτα με τη θέλησή τους ή όχι. Από τη δεκαετία του 1990 και μετά η σωματεμπορία έχει περάσει σε άλλο επίπεδο παρανομίας, σκληρότητας και απάνθρωπης εκμετάλλευσης.

Το θέμα αυτό όμως δεν έχει μόνο τη σκοτεινή του πλευρά στην Αθήνα και στον κόσμο. Οι οίκοι ανοχής είναι φαινόμενο σύμφυτο με τις ανθρώπινες κοινωνίες από τη δημιουργία τους. Το επάγγελμα της πόρνης θεωρείται το αρχαιότερο παγκοσμίως. Είναι φανερό λοιπόν ότι κάποιες ανάγκες το συντηρούν από καταβολής κόσμου. Γι’ αυτό έχει συγκινήσει άπειρους απλούς ανθρώπους που βρήκαν στα μπουρδέλα τη χαρά και την αποδοχή που τους στέρησαν οι κοινωνικές προκαταλήψεις. Επίσης, ενέπνευσε ποιητές, λογοτέχνες, ζωγράφους, σκηνοθέτες και άλλους καλλιτέχνες σε όλες τις εποχές, από τα «Ερωτικά» της Πομπηίας μέχρι τις περίφημες «Δεσποινίδες της Αβινιόν» του μεγάλου Ισπανού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL