Ραγίζει καρδιές το «θα στείλω όταν φτάσω», το τραγούδι που γράφτηκε στη μνήμη των θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών.
Στην απαγγελία ακούγεται η Μαριάννα Τουμασάτου και στην ερμηνεία οι καλλιτέχνες: Πηνελόπη Αναστασοπούλου, Αντώνης Λουδάρος, Ελένη Καρακάση, Θοδωρής Αντωνιάδης, Μέμος Μπεγνής και Ματίνα Νικολάου.
Η χορωδία αποτελείται από τους φοιτητές της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής «Έκτη Τέχνη». Συμμετέχει κι ο ηθοποιός Θοδωρής Ελευθεριάδης, γιος της Μαρίας Εγούτ, θύμα των Τεμπών.
Το κείμενο που συνοδεύει το τραγούδι αναφέρει «ένα τραγούδι ταξίδι στις ψυχές , στη δικαίωση που αναζητούν, στον πόνο, στη ζωή αυτών που χάθηκαν, στη ζωή εκείνων που έμειναν, που πονούν και θρηνούν αδιάλειπτα. Αυτή την απώλεια την κλάψαμε όλοι, την νιώσαμε , την μοιραστήκαμε είτε ως γονείς, είτε ως παιδιά, ως αδέρφια, ως φίλοι , είτε απλώς ως άνθρωποι γνωστοί και άγνωστοι.
Κι εδώ, σε αυτές τις νότες, σε αυτές τις λέξεις, σε αυτές τις αναπνοές, την κλαίμε, την ψιθυρίζουμε, την φωνάζουμε όλοι μαζί την απώλεια και το άδικο που την χαρακτηρίζει. Δηλώνουμε με τον δικό μας τρόπο παρόντες. Παρόντες και πλάι στον πόνο των ψυχών που φύγαν και αυτών που μείναν. Χέρι, χέρι λοιπόν σε αυτήν την οδυνηρή διαδρομή.»
Οι στίχοι
«Μην κλαις μαμά…
κοίτα στις χούφτες μου έχω φυλάξει λίγο ήλιο.
Εισιτήριο στο ένα χέρι μου κρατάω
Κρατάω μια βαλίτσα, τη ζωή μου χαιρετάω…
Χαιρετάω την παιδική μου ηλικία, προχωράω….
Προχωράω και στο τρένο με τραβάω
Τραβάω κι ένα «θα στείλω όταν φτάσω» μουρμουράω…
μα πέτρες στην καρδιά μου κουβαλάω.
Μαμά,
κοντεύω
μαμά
Θα φτάσω
μαμά
Στο φως
μαμά
Εκεί θα σε πιάσω
Δικαίωση ζητάω
Για ό,τι μου στέρησαν
μαμά.
Τα όνειρα μου στην πλάτη μου κρατάω
Κρατάω τη λαχτάρα μου να ζήσω και ζητάω
Ζητάω τους ενόχους ν αντικρίσω, να κοιτάω
Να κοιτάω από ψηλά, στη φυλακή και να γελάω..
Να γελάω κι ένα «έφτασα» θα στείλω, μουρμουράω
μα μέχρι τότε πέτρες στην καρδιά θα κουβαλάω.
Μαμά,
κοντεύω
μαμά
Θα φτάσω
μαμά
Στο φως
μαμά
Εκεί θα σε πιάσω
Δικαίωση ζητάω
Για ό,τι μας στέρησαν
μαμά.
Μην κλαις μαμά…»
