Τη λένε Σοφία (wisdom), υπολογίζεται πως είναι 73 ετών και θεωρείται σήμερα το γηραιότερο γνωστό πτηνό στον κόσμο. Πρόκειται για ένα θηλυκό άλμπατρος που υπολογίζεται πως γεννήθηκε το 1951 και σε ηλικία 2 ετών σημάνθηκε σε ένα μικρό νησάκι του Βόρειου Ειρηνικού Ωκεανού από τον Αμερικανό ορνιθολόγο Τσάντλερ Ρόμπινς με την ετικέτα Ζ333. Πριν από λίγους μήνες, και συγκεκριμένα στις αρχές Δεκεμβρίου, η Σοφία εντοπίστηκε για ακόμη μια φορά στην ατόλη Μίντγουεϊ, βορειοδυτικά της Χαβάης. Η συνάντηση με το συγκεκριμένο άλμπατρος χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό από τους επιστήμονες που διαπίστωσαν πως η Σοφία είναι ζωντανή και σε πολύ καλή για την ηλικία της κατάσταση. Οι συναντήσεις των επιστημόνων με τη Σοφία αποτελούν εδώ και χρόνια «είδηση» μιας και το συγκεκριμένο άλμπατρος έχει πλουτίσει τις γνώσεις των επιστημόνων για ένα είδος που δεν είναι και ιδιαίτερα σύνηθες να συναντάς σε στεριά, αφού τα θαλασσοπούλια αυτά συνηθίζουν να περνούν το 90% της ζωής τους στον αέρα και πατούν στη γη μόνο κατά την περίοδο της αναπαραγωγής. Τα ενήλικα άλμπατρος επισκέπτονται τις αποικίες τους κάθε Νοέμβριο για να ζευγαρώσουν και να αναπαραχθούν. Την περίοδο αυτή τα ζευγάρια συμμετέχουν σε περίπλοκους ερωτικούς «χορούς» με συντονισμένες κινήσεις κεφαλιού, ποδιών και φτερών.
Η επιστημονική ονομασία του είδους στο οποίο ανήκει η Σοφία είναι Diomedea exulans. Μια ονομασία εμπνευσμένη από την ελληνική μυθολογική φιγούρα του Διομήδη, του οποίου οι σύντροφοι μεταμορφώθηκαν σε πουλιά. Το όνομα του είδους, exulans ή exsul, είναι λατινικό και σημαίνει εξόριστος ή περιπλανώμενος, περιγράφοντας τις μακρινές πτήσεις που στη νεαρή ηλικία των πουλιών αυτών μπορεί να διαρκέσουν έως και πέντε χρόνια. Η Σοφία, όπως και τα υπόλοιπα άλμπατρος, είχε έναν και μοναδικό σύντροφο στη ζωή της, τον Ακεκαμάι, που στα χαβανέζικα σημαίνει «ο εραστής της Σοφίας». Το αρσενικό άλμπατρος που με τη Σοφία έφεραν στη ζωή και μεγάλωσαν 36 νεοσσούς πέθανε το 2021, αφήνοντάς την πλέον μόνη να περιπλανιέται με τα τεράστια φτερά της στους ουρανούς του Βόρειου Ειρηνικού με την ελπίδα να περάσει το υπόλοιπο της ζωής μακριά από τους κινδύνους που καραδοκούν στις θάλασσες για τα πουλιά αυτά που απειλούνται άμεσα ή έμμεσα από τις ανθρώπινες δραστηριότητες.
Τα άλμπατρος χρησιμοποιώντας τα τεράστια φτερά τους, που το άνοιγμά τους μπορεί να φτάσει και τα 3,5 μέτρα, υπολογίζεται πως θα μπορούσαν να κάνουν τον γύρο του κόσμου σε μόλις 46 ημέρες. Η ικανότητά τους να κάνουν ένα και μόνο ταξίδι πετώντας για περισσότερο από 15.000 χιλιόμετρα χωρίς στάση και χωρίς να καταναλώνουν σχεδόν καθόλου ενέργεια αποτελεί μέχρι και σήμερα ένα από τα μυστηριώδη θαύματα της φύσης. Για τη Σοφία οι ειδικοί πιστεύουν ότι πιθανότατα έχει διανύσει περισσότερα από εννιά εκατομμύρια χιλιόμετρα κατά τη διάρκεια της ζωής της.
Οι επιστήμονες εκτιμούν πως 19 από τα 21 είδη άλμπατρος κινδυνεύουν με εξαφάνιση, με τον άνθρωπο και τις δραστηριότητές του να αποτελούν τον κύριο παράγοντα για αυτό. Αυτά τα μοναδικά ψαροπούλια, που αποτελούν ξεχωριστούς ρυθμιστές της υγείας των ωκεανών μιας και ελέγχουν μέσω της διατροφής τους πολλούς θαλάσσιους πληθυσμούς και διατηρούν την οικολογική ισορροπία, απειλούνται από την αλιεία. Χιλιάδες άλμπατρος πεθαίνουν καθώς αιχμαλωτίζονται και πνίγονται από παραγάδια. Υπολογίζεται πως από τα παραγάδια χάνουν τη ζωή τους περίπου 100.000 άλμπατρος ετησίως. Εκτός από την κλιματική αλλαγή που διαταράσσει τις πηγές της τροφής τους, η ρύπανση και ειδικά το πλαστικό αποτελεί τεράστιο κίνδυνο που συχνά καταπίνεται από τα άλμπατρος που το περνούν για τροφή. Είναι τρομακτική και συνάμα αποκαρδιωτική η εικόνα των νεκρών άλμπατρος που, καθώς αποσυντίθενται στις ερημικές νησίδες, βλέπεις δεκάδες πλαστικά αντικείμενα να παραμένουν αναλλοίωτα μέσα στα στομάχια τους. Μπορεί οι εποχές που οι άνθρωποι κυνηγούσαν και σκότωναν τα άλμπατρος για το κρέας ή το φτέρωμά τους να αποτελούν πλέον παρελθόν, η ρύπανση των ωκεανών όμως και συγκεκριμένα τα πλαστικά αντικείμενα που βρίσκονται στις θάλασσες έχουν επιδεινώσει την κατάσταση σε βαθμό που οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως έως τα μέσα του αιώνα μας κάθε νεκρό θαλασσοπούλι θα βρίσκεται με πλαστικά στο στομάχι του (κομμάτια από πλαστικές σακούλες, πλαστικά καπάκια, πλαστικές ίνες συνθετικών ρούχων κ.ά.). «Δεν υπάρχει πια παρθένος ωκεανός, όλοι είναι γεμάτοι πλαστικά, μερικοί απλώς έχουν περισσότερα από άλλους» έχει δηλώσει χαρακτηριστικά ο Βρετανός ερευνητής Έρικ Βαν Σέμπιλ, φέρνοντας το παράδειγμα ενός άλμπατρος που βρέθηκε νεκρό με σχεδόν 200 κομμάτια πλαστικού στο στομάχι του.
