Στις πυρκαγιές του Ιουλίου, που τάραξαν την ηρεμία των κυβερνητικών αρχόντων, κάηκαν πάνω από 500.000 στρέμματα δάσους. Έψαχναν δικαιολογίες για την ανεπαρκή αντιμετώπιση των πυρκαγιών, αναζητώντας ενόχους σε εμπρηστές από την Τουρκία, όπως υπονόησε ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Βορίδης. Ο πρωθυπουργός, που δεν φταίει σε τίποτα, αμέσως μετά υποσχέθηκε πως τώρα «Θα «τρέξουν “σφαίρα”» τα προγράμματα για τα νέα πυροσβεστικά αεροσκάφη Canadair»!
Στην αρχή της αντιπυρικής περιόδου βεβαίωναν ότι φέτος η χώρα διαθέτει περισσότερες δυνάμεις για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, κρύβοντας τα στοιχεία ότι υπήρχαν 3.500-4.000 κενά σε οργανικές θέσεις στο Πυροσβεστικό Σώμα. Η αδιαφορία τους, προκλητική. Από τα 13 προγράμματα του ΕΣΠΑ για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, συνολικού προϋπολογισμού σχεδόν 188 εκατομμυρίων ευρώ, που έπρεπε να είχαν απορροφηθεί έως τέλος Ιουνίου, απορροφήθηκαν τελικά μόλις 940.000! Και σε αυτά που δεν αξιοποιήθηκαν υπήρχαν προγράμματα για αγορά μηχανών πυρόσβεσης και άλλων οχημάτων ύψους 80 εκατομμυρίων, καθώς και για αγορά 11 αμφίβιων πυροσβεστικών αεροσκαφών ύψους 35 εκατομμυρίων!
Συνεχίζουμε. Τα δασαρχεία για την περίοδο του 2023 ζήτησαν 17,7 εκατομμύρια για αντιπυρικά έργα και η κυβέρνηση ενέκρινε μόλις 1,7 εκατομμύριο, όταν οι συνεχείς κρατικές ενισχύσεις στα ΜΜΕ έφτασαν τα 150 εκατομμύρια για την προστασία της κυβέρνησης σε ό,τι και αν κάνει. Καμιά προετοιμασία για έργα υποδομών στις δασικές εκτάσεις
Ακόμα και το περίφημο δάσος της Δαδιάς στον Έβρο, που είναι χαρακτηρισμένο ως προστατευόμενη περιοχή Νatura και στο οποίο κάηκαν το 2022 περίπου 20.000 στρέμματα από τα 73.000 που είναι συνολικά, καίγεται για δεύτερη φορά! Ποια έργα έγιναν μετά την περσινή προειδοποίηση για έναν από τους σημαντικότερους βιότοπους της Ευρώπης; Πώς έφτασαν χωρίς να γίνουν αντιληπτοί οι 18 μετανάστες που αποτεφρώθηκαν βρίσκοντας καταφύγιο σε δύο παραπήγματα στο δάσος στην περιοχή που ξέσπασε η φωτιά; Δεν είχαν, όμως, κινητά τηλέφωνα και δεν έλαβαν το μήνυμα να εκκενώσουν, είπε ο θλιβερός υπουργός Πολιτικής Προστασίας Βασίλης Κικίλιας.
Και το δάσος της Δαδιάς, που αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα μεσογειακού οικοσυστήματος το οποίο έχει διαμορφωθεί μέσα από αιώνες ήπιας συνύπαρξης ανθρώπου και φύσης, είναι πεδινό και κατά συνέπεια προσιτό για πυροπροστασία. Η καταστροφή του είναι οδυνηρή για τις φυσικές ισορροπίες. Η ορνιθοπανίδα του δάσους και ειδικότερα ο πληθυσμός των αρπακτικών πτηνών είναι που το κάνουν παγκοσμίως σημαντικό: εδώ απαντώνται 36 από τα 38 είδη αρπακτικών της Ευρώπης, ανάμεσά τους και ο μαυρόγυπας, που ζει πια μόνο εδώ και στην κεντρική Ισπανία. Τα 30 από τα 36 είδη αρπακτικών πτηνών ζουν εδώ μόνιμα και τα υπόλοιπα έρχονται κατά τη μετανάστευση. Μιλάμε κυριολεκτικά για εγκληματική αδιαφορία.
Ποια μέτρα έχουν ληφθεί για την πόλη-κολαστήριο του Ασπρόπυργου; Εκεί που η διαρκής μόλυνση της ατμόσφαιρας σκοτώνει από τις συνεχείς πυρκαγιές (15 σε δύο χρόνια!) σε ανακυκλωτήρια πλαστικών, σε βιοτεχνίες, σε αποθήκες υλικών; Δεν υπάρχει λόγος για κανόνες και ελέγχους σε περιοχή μη προνομιούχων;
Πότε και πώς ελέγχθηκαν οι παράνομες οικοδομές μέσα σε δασικές περιοχές, όταν η εκατόμβη στο Μάτι ήταν αποτέλεσμα του πολεοδομικού εγκλήματος σε σημείο να έχει αποκλειστεί η πρόσβαση στον αιγιαλό από τις οικοδομικές αυθαιρεσίες ως αποτέλεσμα της διαχρονικής διαφθοράς του πελατειακού συστήματος;
Είναι δυνατόν η Πάρνηθα, ο βασικός πνεύμονας πρασίνου του πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας των 3,5 εκατομμυρίων ανθρώπων, να μην έχει αντιπυρικές υποδομές και να απειλείται με ολοκληρωτική εξαφάνιση, όταν μάλιστα το 2007 κάηκαν εκεί 25.000 από 35.000 στρέμματα δασικής έκτασης του δρυμού;
Συνήθως το σύστημα της φαμίλιας Μητσοτάκη αμέσως μετά τις καταστροφές σπεύδει να δηλώσει ότι οι άνθρωποι θα αποζημιωθούν για τις καμένες περιουσίες τους. Ποιοι και πόσοι άνθρωποι θα αποζημιωθούν για την περιουσία όλων μας, την Πάρνηθα που χάνεται;
Με μια καυστική ανάρτηση ο συγγραφέας Αύγουστος Κορτώ έγραψε για τις πύρινες λαίλαπες που καταστρέφουν τη χώρα και τον φυσικό της πλούτο από άκρη σε άκρη: «Η Ελλάδα είναι ένα κορμί που λαβώνεται και καταστρέφεται ολοένα, κι όλοι καμωνόμαστε τους κατάπληκτους. Φαντάσου έναν άνθρωπο που αμελεί το σώμα και την υγεία του δραματικά: που υποσιτίζεται συστηματικά, που κάνει κατάχρηση τοξικών ουσιών, που δεν αφουγκράζεται το κακό που σαλεύει εντός του - κι όταν μια μέρα, ξαφνικά, αρρωσταίνει, μένει άναυδος με τη διάλυσή του».
