Στις αρχές Αυγούστου μια παρέα Ιταλών ήρθε στην Ελλάδα με σκοπό να περάσει τις διακοπές της κάνοντας τον γύρο της Πελοποννήσου. Δύο ζευγάρια που έρχονται να απολαύσουν λίγες ημέρες ξεγνοιασιάς έχοντας μαζί τους και τα σκυλιά τους. Τον Μπρούνο και την Τσίκα. Μέλη κι αυτά των οικογενειών, που ούτε λεπτό δεν σκέφτηκαν να τα αφήσουν πίσω και φυσικά τα πήραν μαζί τους στη χώρα μας. Από τις πρώτες στάσεις του ταξιδιού τους, η Μεθώνη. Εκεί αποφασίζουν να κάνουν μια ημερήσια εκδρομή στη Σαπιέντζα, το δεύτερο μεγαλύτερο νησί των Μεσσηνιακών Οινουσσών και πάλαι ποτέ ορμητήριο του βενετσιάνικου στόλου, με τα μικρά τουριστικά πλοιάρια που τους καλοκαιρινούς μήνες μεταφέρουν καθημερινά επισκέπτες στον μικρό αυτό παράδεισο που δικαίως έχει ανακηρυχθεί διατηρητέο μνημείο της φύσης.
Φτάνοντας στη Σαπιέντζα, που είναι ενταγμένη και στο δίκτυο Natura 2000, οι τέσσερις Ιταλοί με τα δύο σκυλιά τους αποφασίζουν να περπατήσουν προς το δάσος που τους έχουν προτείνει οι ντόπιοι ευχόμενοι να συναντήσουν και κάποιους από τους μοναδικούς κατοίκους του νησιού, τα αγριοκάτσικα κρι-κρι. «Καθώς περπατούσαμε ακολουθώντας το μονοπάτι, είδα κάποια στιγμή τον Μπρούνο να έχει σταματήσει και να μασάει κάτι που δεν μπορούσα να διακρίνω τι ήταν» μας λέει ο Ματέο, που ενστικτωδώς προσπάθησε να βάλει το χέρι στο στόμα του σκύλου του, χωρίς όμως να προλάβει. «Ο Μπρούνο το είχε ήδη καταπιεί κι εμένα με κυρίευσε ένα κακό προαίσθημα, παρότι δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι κάτι άσχημο μπορούσε να συμβεί σε ένα ακατοίκητο νησί» συνεχίζει τη διήγησή του ο Ματέο, που μετά από λίγα λεπτά είδε τους φόβους του να επιβεβαιώνονται και τη χαρούμενη εκδρομή στη Σαπιέντζα να μετατρέπεται σε εφιάλτη. Ο Μπρούνο μετά από λίγο άρχισε να έχει σπασμούς και να βγάζει αφρούς από το στόμα, ενώ δεν άργησε να έχει τα ίδια συμπτώματα και η Τσίκα, που κανείς δεν είχε αντιληφθεί ότι και αυτή είχε φάει κάτι. Όπως όλοι αμέσως κατάλαβαν, ήταν δηλητηριασμένα δολώματα που ανθρώπινο χέρι είχε ρίξει στη Σαπιέντζα.

Οι τέσσερις Ιταλοί με τα σκυλιά στην αγκαλιά τους έτρεξαν στην παραλία και ζήτησαν από τον βαρκάρη να τους μεταφέρει γρήγορα στη Μεθώνη ελπίζοντας ότι θα προλάβουν να σώσουν τον Μπρούνο και την Τσίκα που βασανίζονταν από αφόρητους πόνους. Μόνο που όταν επέστρεψαν στη Μεθώνη, συνειδητοποίησαν ότι στην πόλη δεν υπήρχε κτηνίατρος και πανικόβλητοι πήραν το αυτοκίνητό τους και έφυγαν για να αναζητήσουν βοήθεια στην Πύλο. «Αφού δεν βρήκαμε ούτε εκεί κτηνίατρο, αποφασίσαμε να πάμε στο νοσοκομείο να ζητήσουμε βοήθεια, μα όταν φτάσαμε ήταν πια αργά» λέει ο Ματέο χωρίς να μπορεί να κρύψει τη θλίψη του για τον βασανιστικό θάνατο των ζώων και την οργή του για τους εγκληματίες, όπως τους χαρακτηρίζει, που σκότωσαν τα δύο αθώα αυτά πλάσματα. Στην Πύλο ένα μέλος του πληρώματος ασθενοφόρου φωτογράφισε τον Μπρούνο και την Τσίκα στο πάτωμα του Κέντρου Υγείας. Λίγες ώρες μετά ο Θύμιος Μπονάρος ανεβάζει τη φωτογραφία στο facebook γράφοντας: «Μεγάλη ντροπή. Αν δεν αγαπάς τα ζώα, μην τα δηλητηριάζεις, δεν φταίνε σε κάτι, άκακα είναι αυτά τα σκυλάκια...».
Η φωτογραφία κάνει τον γύρο των social media προκαλώντας θλίψη και οργή. Και μετά σιωπή. Ο Μπρούνο και η Τσίκα δεν θα γαβγίσουν ξανά, δεν θα τρέξουν, δεν θα παίξουν, δεν θα αναζητήσουν το χάδι των ανθρώπων που τα αγαπούσαν. Γιατί κάποιο χέρι αποφάσισε δύο αθώα πλάσματα να βρουν μαρτυρικό θάνατο και τέσσερις ανυποψίαστοι άνθρωποι να βιώσουν μια φρικιαστική και τραυματική εμπειρία βλέποντας τους αφόρητους πόνους, τους σπασμούς, και τους αφρούς που έβγαιναν από τα στόματα του Μπρούνο και της Τσίκα, που ήρθαν στην Ελλάδα και δεν γύρισαν ποτέ πίσω. Αυτή δεν είναι μια ιστορία χωρίς φωνή. Είναι μια ιστορία που ο Ματέο θέλησε να τη μοιραστεί, όπως είπε, μαζί μας για να μεταφέρουμε ένα μήνυμα στη μνήμη του Μπρούνο και της Τσίκα ώστε κάποια στιγμή να σταματήσει το έγκλημα των δηλητηριασμένων δολωμάτων. Να σταματήσει αυτή η φριχτή πρακτική, καθώς σε κανένα πλάσμα δεν αξίζει να πέφτει θύμα διεστραμμένων ανθρώπων που σκοτώνουν ζώα με αυτόν τον τόσο επώδυνο τρόπο.
Ελλάδα, η χώρα της φόλας
Ο θάνατος του Μπρούνο και της Τσίκα είναι μια ιστορία που ταξίδεψε, όπως ήταν φυσικό, και στην πατρίδα τους την Ιταλία, λερώνοντας ακόμα περισσότερο την εικόνα μιας χώρας που δεν φημίζεται για τη φιλοζωία της πλειονότητας των κατοίκων της. Χιλιάδες περιστατικά κακοποίησης, δολοφονιών και απάνθρωπου βασανισμού ζώων λαμβάνουν χώρα κάθε χρόνο στην Ελλάδα και ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτών συνδέεται με τη δηλητηρίαση και θανάτωση ζώων με φόλες.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, με τον όρο «φόλα» αναφερόμαστε σε ένα σύνολο μεθόδων και τοξικών ουσιών που χρησιμοποιούνται με σκοπό τη δηλητηρίαση κατοικίδιων και αδέσποτων ζώων. Οι φόλες συνήθως τοποθετούνται κατά τη διάρκεια της νύχτας μέσα σε κομμάτια φαγητού και τα πιο συνηθισμένα δηλητήρια που χρησιμοποιούνται στην Ελλάδα είναι εντομοκτόνα, βαρφαρίνη (ποντικοφάρμακο) και τριμμένα γυαλιά αναμεμειγμένα μέσα σε φαγητό (ωμό ή ψημένο κρέας). Τα τριμμένα γυαλιά συνήθως τοποθετούνται μέσα σε κιμά. Τα δηλητήρια προκαλούν φρικτούς πόνους στα ζώα. Και ενώ για αυτά υπάρχουν αντίδοτα, για τα τριμμένα γυαλιά όχι.
Σκοτώνουν και άγρια ζώα
Στις αρχές του 2022 μια ομάδα εργασίας περιβαλλοντικών οργανώσεων παρουσίασε τα αποτελέσματα καταγραφής θανάτων άγριων ζώων από δηλητηριασμένα δολώματα, ανεβάζοντας τον αριθμό των περιστατικών σε 1.200 μέσα σε 16 χρόνια. Άγρια ζώα όπως είναι αρκούδες, λύκοι, τσακάλια, αλεπούδες, που συχνά προσεγγίζουν κατοικημένες περιοχές και προκαλούν ζημιές στη ζωική και στη φυτική παραγωγή, το πληρώνουν πολύ ακριβά καθώς πολλοί είναι αυτοί που αντί να ζητήσουν συμβουλές και βοήθεια ώστε να τα απομακρύνουν, στρέφονται στη χρήση των δηλητηριασμένων δολωμάτων. Πρόκειται για ένα πρόβλημα με πολλές και μεγάλες διαστάσεις που δεν αφορά μόνο σε σκύλους, γάτες και άλλα «ενοχλητικά» ζώα, αλλά είναι μια εγκληματική πρακτική που στρέφεται και κατά άγριων και προστατευόμενων ζώων, παρότι η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων έχει απαγορευτεί οριστικά στην Ελλάδα από το 1993.
Συμπτώματα, βοήθεια, συμβουλές
Οι κτηνίατροι εξηγούν πως το ζώο που θα καταπιεί δηλητηριασμένη τροφή έπειτα από λίγο θα εκδηλώσει νευρολογικά και γαστρεντερολογικά συμπτώματα. Θα αρχίσουν να τρέχουν τα σάλια του, θα προσπαθεί ή και θα κάνει εμετό. Θα αρχίσει να τρέμει, να χάνει την ισορροπία του και, όσο περνά η ώρα, θα χάνει την επαφή με το περιβάλλον. Θα φτάσει στο σημείο να έχει σπασμούς και διαρροϊκές κενώσεις. Το ζώο πρέπει να μεταφερθεί άμεσα σε κτηνίατρο. Σε περίπτωση που είμαστε σε μακρινή απόσταση, αφού επικοινωνήσουμε με τον γιατρό, θα μας χορηγήσει και θα μας δώσει οδηγίες για το πώς θα χρησιμοποιήσουμε ένα ειδικό φάρμακο που θα προκαλέσει στο ζώο εμετό. Είναι η πιο σημαντική ενέργεια που μπορούμε να κάνουμε μέχρι να πάμε το ζώο στον κτηνίατρο, που θα χρειαστεί να κάνει πλύση στομάχου, να χορηγήσει ειδικά φάρμακα στο ζώο μας και να το νοσηλεύσει για κάποιες μέρες με ορό, ανάλογα με τη βαρύτητα των συμπτωμάτων. Επίσης, μπορεί να χρειαστεί να κάνει κάποιες εξετάσεις αίματος για να ελέγξει αν έχει προκληθεί βλάβη στα νεφρά και στο συκώτι.
* Όταν βγάζουμε τον σκύλο μας βόλτα, η προσοχή μας θα πρέπει να είναι στραμμένη σε εκείνον. Να είμαστε συγκεντρωμένοι στον σκύλο μας, έτσι ώστε αν αρπάξει κάτι από κάτω, να του το πάρουμε αμέσως από το στόμα.
* Να μάθουμε στον σκύλο μας να δέχεται αυτή μας την κίνηση. Ακόμη καλύτερα, να μάθει με μια δική μας εντολή να αφήνει κάτι που μπορεί να έχει πάρει στο στόμα.
* Να κάνουμε σχετική καταγγελία στο Αστυνομικό Τμήμα γιατί η φόλα, εκτός από παράνομη, είναι επικίνδυνη για ζώα αλλά και για τα παιδιά.