Την ημέρα των εκλογών δεν είδαμε μόνο αποτελέσματα με μεγάλες διαφορές. Είδαμε και λογικές οι οποίες θα γίνουν τώρα ακόμα πιο απόλυτες. Είδαμε την αντιμετώπιση που έχει όποιος διαμαρτύρεται σε ακτίνα ενάμισι μέτρου από τον πρωθυπουργό. Σαν χαλίκι στον δρόμο. Το κλοτσάς, πάει παρακάτω, ο δρόμος καθαρίζει. Ή στην προκειμένη το τηλεοπτικό πλάνο.
Μια που εμφανίστηκε πίσω απ’ το κεφάλι του Κυριάκου Μητσοτάκη ένα χάρτινο πλακάτ διαμαρτυρίας, μια που το τσαλάκωσε οπαδός του κόμματος που στεκόταν δίπλα. Και μετά ανέλαβαν να πάρουν σηκωτό τον άνθρωπο που το κρατούσε οι φουσκωτοί.
Στο πλακάτ το οποίο σήκωσε ο ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ζώων Δημήτρης Ρογγίτης αναγράφονταν ένα μήνυμα ενάντια στη βιομηχανία γούνας και ένα μήνυμα για τους πρόσφυγες. Εκ πρώτης όψεως δείχνουν παράταιρα μεταξύ τους. Ο Δημήτρης όμως, όπως είπαν και οι φίλοι του, είναι μια φωνή υπεράσπισης για όλους τους ευάλωτους αυτού του κόσμου. Και πιο ειδικά, όπως μας εξήγησε, η διαμαρτυρία του συνδέεται με τις προεκλογικές εξαγγελίες για ακόμα μια χρηματοδότηση των γουναράδων. Όπως προσθέτει, τα ίδια χρήματα θα μπορούσαν να δοθούν για να γίνει μετάβαση σε έναν άλλο τομέα παραγωγής και να μπει οριστικά ένα τέλος στον πόνο που φέρνει η διαδικασία να γδέρνονται ζώα για να γίνουν ρούχα.
Πόσο καιρό και με ποιον τρόπο δραστηριοποιείσαι ως ακτιβιστής για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων;
Εδώ και πέντε χρόνια σχεδόν. Είμαι ακτιβιστής από τα 19 μου. Πρώτα είχα ξεκινήσει από τους Anonymous for the Voiceless. Δείχναμε, για παράδειγμα, βίντεο στους δρόμους με σφαγές ζώων από φάρμες. Από τότε έχω εξελιχθεί. Από εκεί που έδειχνα υλικό σε κόσμο, έχω προχωρήσει σε πιο παρεμβατικές δράσεις. Ας πούμε, έχω μπει σε φάρμα και έχω διασώσει ζώα, έχω μπει σε σούπερ μάρκετ και έχω κλείσει την πρόσβαση στα ψυγεία με επτά ακόμη άτομα, έχω διακόψει τον Επιτάφιο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον πολύ μεγάλο αριθμό ζώων που σκοτώνουν εκείνες τις ημέρες. Έχω κάνει διάφορα…
Η αντίδραση του κόσμου ποια είναι συνήθως;
Θυμάμαι μια γυναίκα που έκλαιγε στην παρέμβασή μας στο σούπερ μάρκετ. Μας έβλεπε εκείνη τη στιγμή και έκλαιγε. Χωρίς να έχει σχέση, είχε συγκινηθεί. Πάντα στις δράσεις μου, ακόμη και την Κυριακή που πήγα στον Μητσοτάκη, άτομα που τον ψήφιζαν είχαν έρθει κοντά μου και νοιαζόντουσαν αν είμαι καλά. Έλεγαν «μπράβο για το μήνυμά σου». Πάντα υπάρχει αυτός ο κόσμος. Αλλά πάντα υπάρχουν κι αυτοί που θα με βρίσουν, θα με κλοτσήσουν ίσως. Στο σούπερ μάρκετ μ’ είχε κλοτσήσει ένας γιατί τον είχα εμποδίσει να αγοράσει να φάει αρνί. Και χτες επίσης, δεν ήταν μπράβος ο άνθρωπος που μου έσκισε το πλακάτ, ήταν μια γυναίκα δίπλα. Ήταν οπαδός του Μητσοτάκη. Αυτή ξεκίνησε και μου το άρπαξαν. Κατευθείαν να με φιμώσει. «Σταμάτα να το κάνεις».
Και στη φάρμα που είχες πάει το είχες κάνει για να διασώσεις ζώα που προορίζονταν για σφαγή;
Ηταν εκκολαπτήριο αυγών. Δηλαδή εκεί βγαίνανε τα κοτοπουλάκια για να φτάσουν σε φάρμες για να τα σφάξουν μετέπειτα. Εκείνη τη μέρα, όμως, διέσωσα άρρωστα κοτοπουλάκια μαζί με άλλους 100 ακτιβιστές. Είχαμε μπουκάρει μέσα και στην ουσία είχαμε καταλάβει το μέρος, δεν μπορούσαν να μας κάνουν κάτι. Διασώσαμε άρρωστα κοτοπουλάκια, τα οποία εκείνη τη στιγμή μέσα στο εκκολαπτήριο αλέθονταν ζωντανά. Ήταν μια μηχανή, δηλαδή, που σκότωνε όλα τα άρρωστα, τα μικρά, τα ανάπηρα. Κι η χρήση της, μάλιστα, θεωρείται νόμιμη. Και στην Ελλάδα και παντού…
Η συμμετοχή σου σε δράσεις πώς ξεκίνησε; Τι ήταν εκείνο που σε ώθησε όχι μόνο να μην βάζεις αίμα στο πιάτο σου, αλλά να πας κι ένα βήμα παραπέρα;
Με το που έγινα vegan, μετά από δύο μήνες έγινα ακτιβιστής. Κατάλαβα ότι δεν φτάνει να είμαι απλά vegan. Ok σώζεις, αλλά θες να μιλάς. Δηλαδή, είναι σαν να βλέπεις κάποιον να κακοποιείται, εσύ να μην κακοποιείς, να τον σέβεσαι, απ’ την άλλη, όμως, δεν παύει να κακοποιείται κι αυτό να συμβαίνει μπροστά σου.
Τι θα συμβούλευες τον κόσμο που συναισθάνεται όσα λέτε, αλλά αδυνατεί να διακόψει μία συνήθεια στη διατροφή του με την οποία έχει μεγαλώσει;
Οτι δεν αξίζει ένα γεύμα περισσότερο από μια ζωή. Ότι ναι μεν είναι συνήθεια, αλλά μπορεί να κοπεί αν σκεφτείς ότι αυτό το ζώο δεν είναι προϊόν, δεν είναι φαγητό. Κι ότι η ζωή του αξίζει παραπάνω από ένα γεύμα δέκα λεπτών. Γιατί μια φορά ζούμε όλοι μας, οπότε γιατί να διακόψω αυτή τη ζωή; Και δεν είναι μόνο ότι σκοτώνεις. Είναι ότι αυτό το ζώο το φέρνεις στη ζωή για να το σκοτώσεις. Το εκτρέφεις, το φυλακίζεις, το γονιμοποιείς τεχνητά, του παίρνεις το γάλα, του παίρνεις τα μωρά. Δηλαδή, όσο ζει είναι ένα μαρτύριο. Από τη στιγμή που γεννιέται μέχρι να πεθάνει.
Οπότε κάπως έτσι άλλαξε και σ’ εσένα ο τρόπος που βλέπεις τα πράγματα;
Η αλήθεια είναι ότι από πολύ νωρίς ένιωθα να αγαπώ τα ζώα. Έχω ζήσει σε χωριό και στα 18 μου έκανα τη σύνδεση κάπως. Κατάλαβα ότι η μπριζόλα που μου σερβίρουν είναι ένα προϊόν πόνου. Κατάλαβα ότι για να φτάσει στο πιάτο μου, κάποιο ζώο έχει βιώσει μια ανείπωτη φρίκη.
Με την παρέμβαση της Κυριακής εκεί που ψήφιζε ο Μητσοτάκης τι ήθελες να πετύχεις;
Κοίτα, ο Μητσοτάκης, η Νέα Δημοκρατία γενικά, στηρίζει πάρα πολύ τη γουνοποιία. Τρεις μέρες πριν τις πρώτες εκλογές είχε δώσει 8 εκατομμύρια επιχορήγηση. Ανά διαστήματα δε δίνει πάρα πολλά λεφτά στη γουνοποιία και κατά την προεκλογική περίοδο, όταν επισκέφθηκε την Καστοριά, είχε δεσμευτεί για τριετή στήριξη στους γουναράδες. Δηλαδή, στηρίζει ασταμάτητα έναν κλάδο ο οποίος είναι παρασιτικός. Χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση και μόνο και έτσι επιβιώνει. Και ok, δεν έχουμε κάτι με τους ίδιους τους ανθρώπους, τους γουναράδες. Εμείς λέμε ότι μπορούν να τους δώσουν τα ίδια λεφτά για να κάνουν τη μετάβαση σε μια βιώσιμη επιχείρηση. Δεν λέμε να κλείσουν, αλλά να κάνουν τη μετάβαση σ’ έναν άλλο τομέα παραγωγής. Στην παραγωγή ψεύτικης γούνας ή σε κάτι άλλο, σε μια παραγωγή φυτική. Θα μπορούσε να κάνει αυτή τη μετάβαση η κυβέρνηση, ενώ τώρα σπαταλά χρήματα και στηρίζει μια ανήθικη επιχείρηση, παρασιτική και αντιοικολογική κιόλας. Κάνουν και στο περιβάλλον πάρα πολύ κακό, χρησιμοποιώντας χημικά τα οποία φτάνουν να καταλήγουν στο νερό.
Με το πλακάτ αναφέρθηκες σε δύο ζητήματα. Το ένα αφορούσε τη γουνοποιία, το άλλο τους πρόσφυγες. Από φίλη σου χαρακτηρίστηκες μια φωνή για τους ευάλωτους αυτού του κόσμου.
Νομίζω ότι ένας άνθρωπος που παλεύει γνήσια κατά της αδικίας παλεύει για όλους που ταλαιπωρούνται.
Ποια ήταν η συμπεριφορά της ασφάλειας του πρωθυπουργού;
Με σπρώξανε και θέλανε να με κλείσουνε μέσα σε μια τάξη. Πρέπει να ήταν μπράβοι. Με τραβήξανε κακήν κακώς μέσα στο σχολείο κι ευτυχώς υπήρχαν πολίτες που με ακολούθησαν. Φώναξα κι εγώ: «Πού με πάτε;». Μετά με κρατάγανε μέσα για να μην πεταχτώ πάλι ενόσω είναι εκεί ο Μητσοτάκης.
Σου έκανε κάτι άλλο εντύπωση;
Μου έκανε μεγάλη εντύπωση ότι δεν γύρισε καν να με κοιτάξει ο Μητσοτάκης. Ενώ σ’ ένα από τα κανάλια είδα να λένε ότι μπήκε μέσα μετά και μου μίλησε… Η πραγματικότητα είναι, όμως, ότι ούτε γύρισε ούτε με κοίταξε, τίποτα. Και την ώρα που μίλησα, ναι μεν τα έχασε όπως είδα και στο βίντεο, αλλά ύψωσε τη φωνή του παραπάνω για ν’ ακούγεται αυτός. Είναι πάρα πολύ κακό για έναν πολιτικό αρχηγό που τάχα μου μας αντιπροσωπεύει να κάνει ότι δεν υπάρχουμε. Να επιλέγει αυτή την αδιαφορία. Λέγανε επίσης στον ΣΚΑΪ: «Τι ήθελε και διαμαρτυρήθηκε». Ε, να μας πουν πότε μπορούμε και πότε όχι.
Και μετά έγινε η προσαγωγή;
Ναι. Είδαν το ιστορικό μου εκεί. Με ρωτούσαν πού μένω, τι κάνω. Αν είμαι από κάποιο κόμμα. Τριάντα φορές το ρώτησαν. Ήθελαν πάρα πολύ να δουν αν είμαι από κάποιο κόμμα.
Υπάρχει κάποια άλλη αντίδραση από το συμβάν που έχεις συγκρατήσει είτε από την πλευρά της αστυνομίας είτε από εκείνη του κόσμου;
Ηταν πάρα πολύ ωραίο που με στήριξε ο κόσμος. Κάποιες μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες με αγκάλιασαν κιόλας. Κι είναι σημαντικό γιατί εκείνη τη στιγμή οι περισσότεροι άνθρωποι ήταν ψηφοφόροι και οπαδοί της Νέας Δημοκρατίας.
Υπήρξε και στο παρελθόν περιστατικό που σε συνέλαβαν; Τι ακριβώς είχε συμβεί;
Ναι, τότε στον Επιτάφιο. Είχε γίνει σύλληψη για διατάραξη θρησκευτικής συνάθροισης. Είχα παρέμβει για τις σφαγές των αρνιών. Εκείνες τις ημέρες δολοφονούνται κοντά στα 2 εκατομμύρια αρνιά, πολλά από αυτά ακόμη μωρά, μόνο για το έθιμο του Πάσχα. Πριν λίγες ημέρες είχα επισκεφθεί και σφαγείο, τα είχα δει από μόνος μου να πηγαίνουν στο σφαγείο. Τα βλέπουμε με τα μάτια μας τα θύματα. Έτσι βρίσκουμε την τόλμη και το θάρρος. Ξέρουμε ότι αυτό είναι δίκαιο. Ξέρουμε ότι είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Ότι αυτό στο μέλλον θα καταδικάζεται.
Μια κουβέντα ακόμα. Γιατί πιστεύεις ότι υπάρχει αυτή η αντίδραση από το κράτος; Γιατί ενοχλεί τόσο πολύ ένα πλακάτ για τα δικαιώματα των ζώων;
Καλή ερώτηση. Δεν νοιάζονται για τα ζώα. Νοιάζονται μόνο για ψεύτικες αναπτύξεις. Να βολεύονται και να βγάζουν χρήματα.
