Λέγεται ότι «η εποχή των τεράτων» δεν είναι φράση που αποδίδεται στον Γκράμσι, αλλά μια λάθος μετάφραση του Ζίζεκ. Αλλά λειτουργεί. Αν το βάλουμε ακόμη και στη μυθολογική του διάσταση, τι ήταν τα τέρατα; Ήταν οι φόβοι των ανθρώπων. Η αγριότητα. Το αδιανόητο της ανθρώπινης φύσης. Αυτό που εμείς λέμε «απάνθρωπο», αλλά απάνθρωπα δεν υπάρχουν.
Στους μύθους οι ήρωες πάντα κέρδιζαν, αλλά ας μιλήσουμε λιγάκι για την ευφυΐα των τεράτων. Στις εποχές που αναδιπλώνεται η Ιστορία τα τέρατα έχουν εξ ορισμού κερδίσει. Στο Ολοκαύτωμα η ευφυΐα της προπαγάνδας και η σωστή ανάγνωση των χειρότερων ενστίκτων των ανθρώπων αιματοκύλησαν τον 20ό αιώνα. Είχαν κερδίσει, αυτό είναι γεγονός. Είχαν επικρατήσει κιόλας. Μετά ηττήθηκαν, γιατί η κτηνωδία χτυπάει όλες τις πόρτες, τη δική μου και τη δική σας, κι η ανθρωπότητα αντέδρασε.
Θα ήθελα, όμως, να δούμε δύο φράσεις της εποχής μας. Εφόσον μιλάμε για τα τέρατα. Τα τέρατα με την ανθρωπολογική τους έκταση δεν αποτελούν χαρακτηρισμό. Η μία φράση είναι από υπουργό: «Να διαπομπευτούν όσοι θέλησαν να πάνε με τη 12χρονη». Προσοχή στη λέξη: διαπόμπευση. Διαπόμπευση. Η διαπόμπευση είναι φασιστική πρακτική, τρομοκρατική πρακτική. Κι είναι και άδικη. Να διαπομπευτούν όχι οι παιδοβιαστές, αλλά ακόμη κι όσοι δεν τέλεσαν το έγκλημα.
Η δεύτερη φράση έρχεται από δικηγόρο: «Η 19χρονη (το θύμα βιασμού στο Α.Τ. Ομονοίας) ικανοποίησε μια φαντασίωσή της». Δεν είναι τυχαίες αυτές οι δηλώσεις. Πηγάζουν από την όσφρηση. Μυρίζουν την ανάγκη του κόσμου για ανθρώπινη σάρκα και αίμα, και του δίνουν αυτά που θέλει να ακούσει. Είναι λιγότερο φρικτό έγκλημα αν διαπομπευτούν ακόμη κι όσοι δεν είναι παιδοβιαστές, είναι ο νόμος στα χέρια του όχλου. Και είναι λιγότερο φρικτή η είδηση αν η κοπέλα δεν έχει βιαστεί, αν είχε απλώς μια φαντασίωση και οι αστυνομικοί ήταν απλώς ανόητοι και τσίμπησαν. Πλημμέλημα για αυτούς, φαντασίωση για την κοπέλα.
Έχουμε ανάγκη να ακούσουμε ότι η φρίκη είναι λιγότερη, γιατί ούτε κι εμείς αντέχουμε πια. Καμιά φορά τα βάρβαρα ένστικτα δημιουργούνται όταν δεν αντέχεις πια να ακούς για κτηνωδίες. Είσαι εύκολο θύμα του εκφασισμού όταν δεν αντέχεις άλλο την απόγνωση. Τότε εμφανίζονται τα τέρατα και σου δίνουν την τροφή που επιθυμείς: σε καθησυχάζουν. Παράλληλα, κατασπαράζουν κι εκείνα για να τραφούν. Αλλά όχι εσένα.
Έτσι συμβαίνει με την ευφυΐα των τεράτων. Είναι τεράστιων διαστάσεων, αλλά βασίζεται στα ένστικτα των πολλών, ενόσω τα τέρατα μας κατασπαράζουν λίγους-λίγους. Μέχρι που οι λίγοι γίνονται πολλοί και εμφανίζεται ο ήρωας που θα πρέπει να τα εξοντώσει.
