Ότι όταν η κοινωνία βαίνει προς εξαθλίωση ενισχύεται η θρησκοληψία και η δεισιδαιμονία, είναι γνωστό. Ότι σήμερα καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια προς αυτό, όμως, είναι εξοργιστικό για μια χώρα που με περισσή αυταρέσκεια δηλώνει ότι «ανήκει εις την Δύσιν».
Με καταρρέον σύστημα Υγείας, απαξιωμένο εκπαιδευτικό σύστημα, εξωφρενική ακρίβεια, διπλάσιους λογαριασμούς σε ανελαστικές δαπάνες όπως το ηλεκτρικό και το νερό, ενοίκια ανεξέλεγκτα, φόρους, τέλη, τράπεζες και τη θηλιά στον λαιμό όλων μας, με τι ασχολούνται τα ΜΜΕ, τι πλασάρουν τα κανάλια και -ακόμα χειρότερα- τι προωθεί το υπουργείο Παιδείας;
Δεν δώσαμε σημασία ή γελάσαμε με την ταινία για τον Άγιο Νεκτάριο. Τώρα προβάλλονται σίριαλ για τον Παΐσιο και συγκινητικά ρεπορτάζ για δακρυρροούσες εικόνες. Από την άλλη, εγκρίνονται από το ΥΠΑΙΘ «αρχαιολατρικά» εκπαιδευτικά προγράμματα ανυπόστατα επιστημονικά και ακατάλληλα παιδαγωγικά.
Η Εκκλησία είχε πάντα τεράστια εξουσία και ο ελληνικός λαός είναι σε μεγάλο ποσοστό βαθιά θρησκευόμενος, αλλά αυτή η εξόφθαλμη προπαγάνδιση βίων αγίων προσομοιάζει, σε πιο ιλουστρασιόν εκδοχή, με τα εθνοπατριωτικά δράματα που παρουσιάζονταν στις αυλές των σχολείων τη δεκαετία του 1950 ή με το ήθος των μελό ταινιών του 1960, όπου η πίστη στον Θεό εξασφάλιζε στον φτωχό τη σωτηρία, χωρίς τη διαμεσολάβηση κοινωνικών αγώνων. Σαφές το μήνυμα: το θρησκευτικό συναίσθημα συνυφασμένο με τη λαϊκότητα, εν αντιθέσει με την υπεροπτική στάση της «άθεης» πνευματικής ελίτ. Οι αυθεντικοί λαϊκοί άνθρωποι απέναντι στους επιτηδευμένους κουλτουριάρηδες: η βασική ακροδεξιά λογική και αυθεντικά χουντική προπαγάνδα.
Αλλά η θρησκεία δεν αρκεί, χρειάζεται και ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός, χωρίς αυτό να αποτελεί οξύμωρο: η καταφυγή σε ένα φαντασιακό ένδοξο παρελθόν, η σφυρηλάτηση της αίσθησης μοναδικότητας είναι το αντίβαρο σε κάθε υπαρκτό πρόβλημα του παρόντος. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα Προγεννητικής Αγωγής, Πυθαγόρειων Αρετών και της Ελληνικής Αγωγής (το μαγαζί του Άδωνι είναι αυτό) από τη μια καλλιεργούν έναν άρρωστο, αβάσιμο ελληνοκεντρισμό, από την άλλη σηματοδοτούν μια άνευ ορίων οπισθοδρόμηση. Ακόμα κι αν αποσύρθηκε η έγκριση για το πρώτο εξ αυτών, παραμένει η βεβαιότητα ότι εμφιλοχωρεί στη δημόσια σφαίρα και την εκπαίδευση ένα μείγμα ψεκασμένων, ανορθολογικών θεωριών της Alt Right, η λεγόμενη Bad Science, το πεδίο του απόλυτου ανορθολογισμού.
Για τα παραπάνω δεν χρειάζεται εν κρυπτῴ συνεννόηση ή συμφωνία των παραγόντων του κατεστημένου. Με σπάνιο αυτοματισμό ενεργοποιούνται τα βασικά ανακλαστικά της ελληνικής Δεξιάς.
Επομένως, η υπεράσπιση της λογικής, της επιστήμης, της εκκοσμίκευσης απέναντι στη θρησκοληψία, τη μισαλλοδοξία, στον παραλογισμό είναι ό,τι πιο βαθιά αριστερό, πιο βαθιά ανατρεπτικό εν τέλει. Πάντα ήταν... Κι αν πετάγαμε όλο τον Μαρξ στα σκουπίδια, θα έμενε η φράση για το «όπιο του λαού».
* Η Βασιλική Δραγάτση είναι καθηγήτριας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
