Για τρίτη φορά μέσα στην πανδημία το Εθνικό Σύστημα Υγείας δοκιμάζεται και φτάνει στα όριά του. Τα παθήματα του δεύτερου, του τρίτου και του τέταρτου κύματος δεν έγιναν μαθήματα για την κυβέρνηση, καθώς για ακόμα μία φορά τα νοσοκομεία της χώρας είναι ανοχύρωτα μπροστά στη νέα έξαρση. Η πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ Αφροδίτη Ρέτζιου μεταφέρει στην ΑΥΓΗ την κατάσταση στα νοσοκομεία, ενώ εξηγεί τις ευθύνες της κυβέρνησης για τις ελλείψεις στο ΕΣΥ, αλλά και για τα μέτρα προστασίας.
Ακούμε καθημερινά για δεκάδες ράντζα, για κοντέινερ, για εφημερίες τρόμου. Ποια είναι η κατάσταση στα νοσοκομεία;
Είναι μια πραγματικότητα αυτή, που αναδεικνύουν και τα σωματεία των εργαζομένων, οι ενώσεις νοσοκομειακών γιατρών και η Ομοσπονδία. Αλλού το πρόβλημα είναι πιο οξυμένο. Είναι γεγονός, όμως, ότι οι υπάρχουσες δομές δεν επαρκούν για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες που προκύπτουν από την αναζωπύρωση της πανδημίας, αλλά και για την αντιμετώπιση της λοιπής νοσηρότητας, η οποία παραμελήθηκε το προηγούμενο διάστημα εξαιτίας της μετατροπής του συστήματος σε σύστημα μίας νόσου.
Με τα δεδομένα που έχουμε, το Εθνικό Σύστημα Υγείας θα αντέξει;
Για να μπορέσει να αντεπεξέλθει το σύστημα Υγείας, με τα επιδημιολογικά δεδομένα που έχουμε μέχρι σήμερα, χρειάζεται αποφασιστική ενίσχυση και η κυβέρνηση να σταματήσει να κωφεύει στις διεκδικήσεις των υγειονομικών και του υπόλοιπου κινήματος. Αν δηλαδή δεν υπάρξει αποφασιστική ενίσχυση του ΕΣΥ, με όλο το αναγκαίο μόνιμο ιατρικό νοσηλευτικό προσωπικό και όλες τις αναγκαίες προσωπικότητες, αν δεν επαναλειτουργήσουν νοσοκομεία - γιατί έχουμε υποδομές που έχουν κλείσει ή υπολειτουργούν από το παρελθόν και μένουν κλειστές και τώρα. Ταυτόχρονα με ένα νέο πλέγμα μέτρων για τη μείωση της διασποράς εκεί που είναι τα φυτώρια του κορωνοϊού, τα εκκολαπτήρια της πανδημίας, στα ΜΜΜ, στους χώρους δουλειάς.
Είναι δεκάδες οι καταγγελίες των εργαζόμενων στα σούπερ μάρκετ, στα εργοστάσια, στον επισιτισμό και τουρισμό. Όχι μόνο υγειονομικά πρωτόκολλα πρόληψης της διασποράς δεν έχουμε, αλλά έχουμε υγειονομικά πρωτόκολλα υπερμετάδοσης. Ελέω κυβέρνησης, η εργοδοσία δεν τηρεί ούτε τα στοιχειώδη. Πολύ φοβόμαστε ότι το σύστημα Υγείας δεν θα ανταποκριθεί. Ήδη το προσωπικό έχει περάσει τα όριά του. Δεν θέλουμε να κινδυνολογούμε, τα αναδεικνύουμε γιατί θεωρούμε ότι πρέπει να δυναμώσει ο αγώνας στο πλάι των υγειονομικών, των σωματείων, των μαζικών φορέων για να υπερασπιστεί ο λαός την υγεία και τη ζωή του. Να ληφθούν έστω και τώρα μέτρα προστασίας, να επιταχθεί ο μεγάλος ιδιωτικός τομέας της Υγείας.
Απαντήσατε πρόσφατα στη Μ. Γκάγκα, η οποία ανέφερε ότι δεν υπάρχουν γιατροί, τονίζοντας ότι υπάρχουν σε λίστες αναμονής. Επίσης πολλοί λένε ότι η επίταξη και η επιστράτευση δεν θα λύσει το πρόβλημα. Ποιοι είναι αυτοί οι γιατροί που είναι στην αναμονή και πού μπορούν να αξιοποιηθούν;
Καταρχάς είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Από τη μία, είναι η επίταξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας, δηλαδή των κλινικών με τις υποδομές τους και το προσωπικό τους, όπως και οι μεγάλες διαγνωστικές αλυσίδες. Από την άλλη, είναι η επιστράτευση των αυτοαπασχολούμενων ιδιωτών γιατρών. Η κυβέρνηση σε αυτό αναφέρεται. Η επιστράτευση μερικών εκατοντάδων συναδέλφων, οι οποίοι ήδη εργάζονται στο πλαίσιο της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας, θα μπαλώσει όπως - όπως τα κενά που υπάρχουν στα νοσοκομεία και δεν είναι λύση. Φάνηκε και στο προηγούμενο κύμα.
Οι ίδιοι οι συνάδελφοι το λένε, ότι δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις που έχει η περίθαλψη ασθενών στο πλαίσιο του νοσοκομείου. Είναι άλλο η αξιοποίηση όλου του δυναμικού. Του ιατρικού, του επιστημονικού, που διαθέτουμε αυτή τη στιγμή και σε αυτό μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο και οι συνάδελφοι της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και η ένταξή τους σε ένα συνολικό σχέδιο καταπολέμησης της πανδημίας. Είναι άλλο η επιστράτευση και άλλο η επίταξη άνευ όρων και χωρίς αποζημίωση του ιδιωτικού τομέα, ο οποίος αξιοποιεί την πανδημία για να κερδοσκοπεί σε βάρος του λαού, ελέω κυβέρνησης, γιατί αυτό είναι το κρίσιμο.
Σε ό,τι αφορά τις ελλείψεις που επικαλείται η κυβέρνηση, εδώ και πάρα πολύ καιρό η ΟΕΝΓΕ έχει πει το εξής. Έχουν προκηρυχθεί λιγοστές θέσεις μόνιμων γιατρών. Η ίδια η κυβέρνηση μίλησε για 2.000 προσλήψεις την περίοδο της πανδημίας, που είναι πολύ πίσω από τις κενές οργανικές θέσεις, που έτσι κι αλλιώς είναι πίσω από τις ανάγκες. Αν προσθέσετε την πανδημία, καταλαβαίνετε ότι οι ανάγκες είναι πολλαπλάσιες.
Αυτές οι 2.000 προκηρύξεις και όχι προσλήψεις μόνιμων γιατρών δεν έχουν καν ολοκληρωθεί. Σε αυτές τις προκηρύξεις φέραμε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα: Οι υποψήφιοι είναι πολλαπλάσιοι. Για μία θέση αναισθησιολόγου στο "Ιπποκράτειο" Αθήνας έχουμε 21 υποψήφιους. Εμείς λέμε εδώ και τώρα, με κατεπείγουσες διαδικασίες και όχι με χρονοβόρες, με έλεγχο μόνο των τυπικών προσόντων, το σύνολο των επιλαχόντων να διοριστεί σε μόνιμες θέσεις.
Η κυβέρνηση ας διορίσει πρώτα το σύνολο των γιατρών που έχουν θέσει υποψηφιότητα σε κενές οργανικές θέσεις του δημόσιου συστήματος Υγείας και ας μιλήσει μετά για ελλείψεις. Ας μονιμοποιήσει τους συναδέλφους που τους κρατάνε όμηρους διαχρονικά και ας έρθει να μιλήσει για ελλείψεις. Ασφαλώς υπάρχει μια πραγματικότητα. Υπάρχει έλλειψη σε ειδικότητες, το οποίο επικαλείται προσχηματικά σε αυτή τη φάση, αλλά αυτό ακριβώς είναι το αποτέλεσμα της έλλειψης ενός κεντρικού σχεδιασμού, εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Ποιες ειδικότητες χρειάζονται για στελεχωθεί πλήρως ένα δημόσιο σύστημα Υγείας, που θα ανταποκρίνεται και να καλύπτει το σύνολο των ασθενών. Αλλά δεν είναι τώρα αυτό το πρόβλημα. Γιατί αν ισχύει αυτό που λέει η κυβέρνηση, ότι έχουμε λιγότερους από όσους χρειαζόμαστε, αυτούς τους λίγους που έχουμε αρνείται να τους θέσει στη μάχη κατά της πανδημίας. Γιατί δεν παίρνει τους 20 επιλαχόντες από το "Ιπποκράτειο" να τους βάλει σε άλλα νοσοκομεία;
Το είπαμε και στην τελευταία συνάντηση με τον Θάνο Πλεύρη και τα κόμματα της Βουλής. Αλλά αρνείται να το κάνει. Άρα είναι προσχηματική η επίκληση. Γιατί; Γιατί η κυβέρνηση δεν θέλει να στελεχώσει το δημόσιο σύστημα Υγείας. Κινείται, όπως και όλες οι προηγούμενες, στη λογική ότι η υγεία είναι κόστος και τα νοσοκομεία πρέπει να λειτουργούν σαν επιχειρήσεις. Με μειωμένη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και με έσοδα που θα εξασφαλίζουν από την πώληση των υπηρεσιών στους ασθενείς - πελάτες και στα ασφαλιστικά ταμεία.
