Αποκλεισμένα από το σχολείο είναι περισσότερα από 13 εκατομμύρια παιδιά στη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική λόγω των πολεμικών συρράξεων, σύμφωνα με την έκθεση της UNICEF "Εκπαίδευση υπό πυρά". Βασικός λόγος που τα παιδιά δεν παρακολουθούν μαθήματα, είναι οι επιθέσεις στα σχολεία και τις εκπαιδευτικές υποδομές, που συχνά είναι σκόπιμες. Είναι ενδεικτικό ότι σε Συρία, Ιράκ, Υεμένη και Λιβύη 9.000 σχολεία έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας είτε επειδή καταστράφηκαν είτε γιατί χρησιμοποιούνται ως καταφύγια για τους εκτοπισμένους αμάχους είτε γιατί έχουν καταληφθεί από τις αντιμαχόμενες πλευρές.
Λιγότερο προφανής, αλλά σημαντικός παράγοντας για την επιδείνωση του προβλήματος είναι ο φόβος. Από τη μία ο φόβος των εκπαιδευτικών, που οδηγεί χιλιάδες από αυτούς να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους, από την άλλη ο φόβος των γονέων να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο, αφού τόσο στον δρόμο όσο και στις σχολικές αίθουσες διατρέχουν κίνδυνο. Αποκλεισμένα από το σχολείο είναι και τα παιδιά των προσφύγων. Περισσότερα από 700.000 προσφυγόπουλα σε Ιορδανία, Λίβανο και Τουρκία δεν πάνε σχολείο, επειδή οι εκπαιδευτικές υποδομές δεν μπορούν ν' αντιμετωπίσουν επιπλέον αριθμό μαθητών.
«Η βία του πολέμου στη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική οδηγεί εκατομμύρια ξεριζωμένους να αναζητούν ένα καλύτερο και πιο ειρηνικό αύριο για τους ίδιους και τα παιδιά τους στην Ευρώπη. Η Ελλάδα ως ενδιάμεσος προορισμός δέχεται μεγάλες πιέσεις. Η πολιτεία πρέπει να εξασφαλίσει ότι και αυτά τα παιδιά θα απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα με τα υπόλοιπα παιδιά, για όσο διαρκεί η παραμονή τους στη χώρα μας», δήλωσε με αφορμή την έκθεση ο γενικός διευθυντής της UNICEF Ελλάδος Ηλίας Λυμπέρης.
Στην έκθεση υπογραμμίζεται επίσης ότι η χρηματοδότηση πρωτοβουλιών που αφορούν την εκπαίδευση των παιδιών ακόμη και κάτω από τις πιο ακραίες συνθήκες δεν είναι ανάλογη των αναγκών, παρ' ότι παιδιά και γονείς, έχουν θέσει ως υπ' αριθμόν ένα προτεραιότητά τους την εκπαίδευση. Η UNICEF καλεί τη διεθνή κοινότητα, τις χώρες υποδοχής, τους φορείς χάραξης πολιτικής, τον ιδιωτικό τομέα και άλλους εταίρους να σκύψουν πάνω στο ζήτημα, λαμβάνοντας μέτρα όπως επέκταση των άτυπων εκπαιδευτικών υπηρεσιών, μεγαλύτερη στήριξη στα εθνικά εκπαιδευτικά συστήματα στις πληγείσες από τις συγκρούσεις χώρες και τις κοινότητες υποδοχής και πιστοποίηση - αναγνώριση των μη επίσημων υπηρεσιών εκπαίδευσης σε χώρες που πλήττονται από την κρίση στη Συρία.
ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
