Με έκτακτο δρομολόγιο του πλοίου Blue Star 1 αλλά και με το τακτικό δρομολόγιο της γραμμής Μυτιλήνη - Χίος - Πειραιάς έφτασαν χθες, στις 05:45 τα ξημερώματα από τη Μυτιλήνη στον Πειραιά περίπου 1.800 πρόσφυγες – οι περισσότεροι από τη Συρία- οι οποίοι ήταν εγκλωβισμένοι λόγω της καθυστέρησης των απαραίτητων γραφειοκρατικών διαδικασιών στο λιμάνι της Μυτιλήνης και στα κέντρα υποδοχής στο νησί.
Ταλαιπωρημένοι από το ταξίδι, άλλοι δήλωσαν ότι είχαν κάπου να μείνουν, σε φίλους ή συγγενείς, ενώ κάποιοι άλλοι κατευθύνθηκαν στην Ομόνοια όπου και θα παραμείνουν. Από νωρίς το βράδυ της Παρασκευής και μέχρι το πρωί του Σαββάτου πραγματοποιήθηκε η εκκένωση του λιμανιού της Μυτιλήνης και το σύνολο των προσφύγων μεταφέρθηκαν στους χώρους του δημοτικού καταυλισμού στον Καρά Τεπέ, στην αρχή και στη συνέχεια στο κέντρο πρώτης υποδοχής της Μόριας, απ' όπου τους εκδόθηκαν τα απαραίτητα δικαιολογητικά.
Η κίνηση αυτή πραγματοποιήθηκε μετά από κινητοποίηση πολιτών της Λέσβου για τη μεταφορά των εξουθενωμένων μεταναστών – προσφύγων και είχε αίσιο τέλος παρά την αρχική αστυνομική απειλή. Την κινητοποίηση οργάνωσε η κίνηση «Το Χωριό του Όλοι Μαζί» και συμμετείχαν αλληλέγγυοι πολίτες. Με τριάντα οχήματα μετέβησαν από τη Μυτιλήνη στον Μόλυβο, αλλά – στη συνέχεια- και σε άλλα σημεία της βόρειας Λέσβου, για να μεταφέρουν πρόσφυγες στην πρωτεύουσα του νησιού και στα προκαθορισμένα κέντρα υποδοχής, που βρίσκονται εκεί.
Νωρίτερα σήμερα μίλησε στο "Κόκκινο", ο Παναγιώτης Λαμπρόπουλος εκ μέρους της κίνησης πολιτών, «Το Χωριό του Όλοι μαζί»: «Αυτοί οι άνθρωποι, οι πρόσφυγες, εάν δεν μεταφερθούν, εάν δεν βοηθηθούν, θα βολοδέρνουν στην πλήρη εξαθλίωση. Ποιον θα βοηθούσε ή θα ικανοποιούσε αυτό; Θα ήθελε κανείς να δει ανθρώπους, που είναι ήδη εξασθενημένοι από κακουχίες, να περιφέρονται σαν αγρίμια στο ‘πουθενά', προσπαθώντας αβοήθητοι να διανύσουν αποστάσεις δεκάδων χιλιομέτρων; Να σημειώσουμε ότι με την επικείμενη ψήφιση του νομοσχεδίου για την Ιθαγένεια, η μεταφορά των μεταναστών παύει να είναι αδίκημα. Υπάρχει κανένας λόγος να ταλαιπωρηθούν ακόμη χειρότερα, τώρα, άνθρωποι που έχουν βιώσει τη φρίκη του πολέμου, την οδύνη της ανέχειας ή και τα δύο;»
Σε ανάλογο μήκος κύματος, ο κ. Ζερβελής είπε στον ρ/σ: «Βλέπεις ανθρώπους που τρεκλίζουν ή και πέφτουν κάτω, από την εξάντληση. Παράλληλα, βλέπεις και ακούς κατοίκους του Μολύβου, ιδίως όσους ασχολούνται με τον τουρισμό, να διαμαρτύρονται επειδή το νησί γεμίζει από ανθρώπους που προσπαθούν απλώς να επιβιώσουν. Θα ήταν δηλαδή καλύτερα να αφήνονταν , αβοήθητοι και πεινασμένοι, στη δυστυχία τους; Η αλληλεγγύη είναι ασφαλώς απαραίτητη. Όπως είναι, επίσης, απαραίτητο να αναλάβει και η Ευρωπαϊκή Ένωση τις δικές της ευθύνες. Αυτοί οι άνθρωποι αναγκάζονται να καταφθάνουν εδώ επειδή κάτι τους ξεριζώνει – και για αυτό το ‘κάτι' ευθύνονται πολλοί και πολλά… Κι όταν φθάνουν στην Ελλάδα, κάποιοι στην Ευρώπη λένε ‘α, αφού βρέθηκαν εκεί , ΟΚ'. Δεν είναι έτσι. Στην Ευρώπη έφθασαν… »
επιμέλεια: Ματθαίος Τσιμιτάκης
