Την τιμή της ελληνικής παραλίας ως δημόσιου χώρου και όχι ως προϊόντος προς εκμετάλλευση επιχειρεί να σώσει το Ε' Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίνοντας παράνομη την εκχώρηση του δικαιώματος στους δήμους να ενοικιάζουν παραλίες έναντι αμοιβής. Οριστική απάντηση για το θέμα πάντως, λόγω της σοβαρότητάς του, θα λάβει η αυξημένη επταμελής σύνθεση του ΣτΕ.
Σύμφωνα με την υπ' αριθμόν 646/2015 απόφαση, οι παραλίες αποτελούν δημόσια κτήση και δεν μπορούν οι παράκτιοι δήμοι να τις εκμεταλλεύονται αποκομίζοντας οικονομικά οφέλη από καθίσματα, ομπρέλες, ξαπλώστρες, αναψυκτήρια, κανό, θαλάσσια ποδήλατα κ.λπ. Σύμφωνα με το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο, η εκχώρηση αυτή δεν μπορεί να γίνεται με μία μόνο υπουργική απόφαση συνολικά για όλη τη χώρα.
Για το ΣτΕ, "οι ακτές αποτελούν ευθέως αντικείμενο της επιβαλλομένης με το άρθρο 24 του Συντάγματος προστασίας" και επομένως "η παραχώρηση δικαιωμάτων απλής χρήσης επί του αιγιαλού και της παραλίας στους πρωτοβάθμιους ΟΤΑ για την άσκηση δραστηριοτήτων που είναι, καταρχήν, ήπιες και συμβατές με τον προορισμό των στοιχείων αυτών του φυσικού περιβάλλοντος ως κοινοχρήστων πρέπει να γίνεται μεμονωμένα και κατά περίπτωση, ύστερα από εξατομικευμένη κρίση της διοικήσεως, συνοδευόμενη από τα αναγκαία διαγράμματα, με την οποία θα τίθενται και οι αναγκαίοι όροι και περιορισμοί ενόψει των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του υπό παραχώρηση συγκεκριμένου τμήματος του αιγιαλού, προκειμένου να διασφαλισθεί και η κατά προορισμό χρήση του ως κοινόχρηστου αγαθού".
Το ΣτΕ επίσης τονίζει ότι "για την περαιτέρω μεταβίβαση σε τρίτους του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας εκ μέρους των ΟΤΑ ως παραχωρησιούχων χορηγείται κατά περίπτωση, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι του νομοθέτη για την προστασία των παράκτιων οικοσυστημάτων, που κινδυνεύουν από την υπερεκμετάλλευση και να διαφυλαχθεί η κοινοχρησία τους, δεδομένου άλλωστε ότι δεν νοείται συλλήβδην εκ των προτέρων έγκριση εκ μέρους των αρμοδίων υπουργών μεταβιβάσεων που θα χωρήσουν μελλοντικά".
