Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές αναμενόταν η απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου για την ποινική μεταχείριση του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου για τους χειρισμούς του στη λίστα Λαγκάρντ. Απόφαση στην οποία βαρύνουν από τη μια η πρόταση της εισαγγελέως για καταδίκη του κατηγορούμενου κατά το κατηγορητήριο, που «μεταφράζεται» σε διπλά ισόβια, και από την άλλη η άποψη ότι αφενός τα αδικήματα έχουν παραγραφεί, αφετέρου δεν έχει διαπιστωθεί τελεσίδικα από τους φορολογικούς ελέγχους το ύψος της ζημίας που φέρεται ότι προκλήθηκε στο Δημόσιο.
Τα αδικήματα που αποδίδονται στον πρώην «τσάρο» της οικονομίας είναι απόπειρα απιστίας και νόθευση εγγράφου, αμφότερα με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου. Ο Γ. Παπακωνσταντίνου είναι βέβαιο ότι δεν θέλει να αποχωρήσει από το ανώτατο δικαστήριο με την «κηλίδα» της απαλλαγής του λόγω αμφιβολιών ή παραγραφής. Οι συνήγοροί του πάντως επιχείρησαν να αναδείξουν το γεγονός ότι απουσία βεβαιωμένης και καθορισμένης ζημίας η κατηγορία από κακούργημα μετατρέπεται σε πλημμέλημα, επομένως μπορεί να επιδεχτεί αναστολή, σε αντίθεση με την κακουργηματική κατηγορία που οδηγεί αυτομάτως στη φυλακή.
Το θέμα είναι ότι σε κάθε περίπτωση ο Γ. Παπακωνσταντίνου ήταν απελπιστικά μόνος σε αυτή τη δίκη. Στην καλύτερη περίπτωση, σύμφωνα με νομικές πηγές, θα έπρεπε να μοιράζεται το εδώλιο με τον διάδοχό του στο υπουργείο Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο. Όσον αφορά τον πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Γιάννη Διώτη, αυτός θα αντιμετωπίσει προσεχώς την δική του δίκη αφού έχει καταστεί κατηγορούμενος για την ίδια υπόθεση.
