Ρεπορτάζ: Ειρήνη Λαζαριδου
Μπορεί να τεθεί εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή; Το ερώτημα, που προέκυψε αμείλικτο για την πολιτεία αλλά και τους παράγοντες της Δικαιοσύνης τα τελευταία δύο χρόνια μετά την είσοδο του νεοναζιστικού κόμματος στη Βουλή, επιχειρεί να λύσει με την πρότασή του προς το Συμβούλιο Εφετών ο εισαγγελέας Ισίδωρος Ντογιάκος. Διότι, όπως υποστηρίζει στην πολυσέλιδη εισήγησή του, με βάση το Σύνταγμα δεν μπορεί να απαγορευτεί η λειτουργία ενός πολιτικού κόμματος, ο ίδιος ο καταστατικός χάρτης της χώρας ωστόσο δεν θεωρεί ως νόμιμο έναν κομματικό μηχανισμό τα μέλη του οποίου δρουν ως κοινοί δολοφόνοι, νταήδες και μαχαιροβγάλτες...
Όπως εξηγεί στην πρότασή του ο εισαγγελέας, οι Έλληνες πολίτες μπορούν ελεύθερα να ιδρύουν και να συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα "που η οργάνωση και η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος" σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος.
Το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα από την εισαγγελική πρόταση επομένως είναι ότι "απαραίτητη προϋπόθεση για τη νόμιμη λειτουργία ενός πολιτικού κόμματος είναι να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Κατά την εν λόγω συνταγματική επιταγή, δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί νόμιμο πολιτικό κόμμα η ένωση προσώπων ή η οργάνωση η οποία, υπό τον μανδύα του πολιτικού κόμματος, επιδιώκει την επίτευξη των στόχων της με τη χρήση σωματικής ή ένοπλης βίας, εκτόξευση απειλών κατά της ανθρώπινης ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας οποιουδήποτε πολίτη με πραγματικό σκοπό την τέλεση αξιοποίνων πράξεων και την περαιτέρω διασάλευση της δημόσιας τάξης".
Ο ίδιος καταλήγει ότι "στην περίπτωση αυτή, η λειτουργία ενός τέτοιου κόμματος δεν θα μπορούσε να νομιμοποιήσει την οποιαδήποτε προσβολή, διακινδύνευση ή βλάβη των έννομων αγαθών των πολιτών αλλά και των έννομων συμφερόντων του κράτους".
Μ' άλλα λόγια, δεν μπορεί η χρήση σωματική ή ένοπλης βίας, η εκτόξευση απειλών κατά της ανθρώπινης ζωής, ακόμα και η αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής, να αποτελούν τον πυρήνα της ιδεολογίας και της δράσης ενός κόμματος το οποίο κατά τις συνταγματικές επιταγές οφείλει "να εξυπηρετεί με την οργάνωση και τη δράση του την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος"...
Προχωρώντας σε συνδυαστική ερμηνεία Συντάγματος και ποινικού νόμου, ο εισαγγελέας καταλήγει στο ότι "δεν αποκλείεται να συνιστά εγκληματική οργάνωση, κατά την έννοια του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα, και το πολιτικό κόμμα, στο μέτρο και τον βαθμό που παρεκκλίνει από τη συνταγματική του αποστολή και συντρέχουν οι απαιτούμενες από τον νόμο προϋποθέσεις για τον χαρακτηρισμό του ως εγκληματικής οργάνωσης".
Εγκληματίες ενδεδυμένοι κοινοβουλευτικό μανδύα
Σύμφωνα με την παραπεμπτική πρόταση, "η ιδεολογία των ηγετικών στελεχών, οπαδών και φίλων του εν λόγω πολιτικού κόμματος ασφαλώς είναι ποινικά αδιάφορη". Για τη Δικαιοσύνη ωστόσο έχει ποινικό ενδιαφέρον "καθόσον οι προαναφερόμενοι επεδίωξαν να την επιβάλουν διά βίαιων μέσων και μεθόδων σε όσους ήταν προδήλως ιδεολογικά αντίθετοι ή στοχοποιημένοι με βάση κριτήρια της ιδεολογίας αυτής".
Προκειμένου να προσδώσει στα στελέχη της Χρυσής Αυγής την ιδιότητα του μέλους εγκληματικής οργάνωσης, ο Ι. Ντογιάκος επιχειρεί και μία αντίστροφη προσέγγιση. Έτσι λοιπόν υπογραμμίζει ότι "μία εγκληματική οργάνωση, εφόσον συγκροτείται και λειτουργεί εγκληματικά κατά την έννοια και τις προϋποθέσεις του νόμου, είναι αυθύπαρκτη και απολύτως ανεξάρτητη από την οντότητα ενός πολιτικού κόμματος ή οποιουδήποτε άλλου νόμιμου φορέα ή σχηματισμού.
Είναι αδιάφορο αν τα μέλη της έχουν ή όχι κομματική ή οποιαδήποτε άλλη ιδιότητα και δεν είναι δυνατόν να υποστηριχθεί ότι, αν κάποιος δεν είναι μέλος ενός πολιτικού κόμματος, κατά τους όρους και τις προϋποθέσεις του καταστατικού του, δεν είναι δυνατόν να αποτελέσει μέλος εγκληματικής οργάνωσης η οποία εκκολάφθηκε στους κόλπους του και δραστηριοποιείται υπό την κάλυψή του, εφ' όσον βέβαια συντρέχουν οι λοιπές προϋποθέσεις που ορίζονται από τον Ποινικό Κώδικα και ο ίδιος έχει ενεργό και ουσιαστική συμμετοχή και δράση στην τέλεση των αξιοποίνων πράξεων".
Στην προκειμένη περίπτωση βέβαια η σύνδεση των εγκληματικών πράξεων με τη Χρυσή Αυγή είναι κάτι περισσότερο από προφανής. Κι αυτό είναι κάτι που γνωρίζει πολύ καλά η ηγεσία της Χρυσής Αυγής φροντίζοντας εξ αρχής να παίρνει τα μέτρα της...
"Δεν σε ξέρω, δεν με ξέρεις"
Έτσι, λοιπόν, το νεοναζιστικό κόμμα επιχείρησε από την πρώτη στιγμή να αποφύγει οποιαδήποτε ανάμειξή του στην εγκληματική δραστηριότητα των μελών του ισχυριζόμενο ότι δεν ευθύνεται για τις παράνομες πράξεις τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν υπήρχαν κατάλογοι μελών, αλλά μόνο κάρτες που έφεραν μόνο κωδικό αριθμό και όχι τα στοιχεία ταυτότητας του κατόχου, ενώ απαγορευόταν και η επίδειξή τους σε οποιονδήποτε τρίτο.
Στις δυσκολίες, μάλιστα, η ηγετική ομάδα των χρυσαυγιτών "έκανε την πάπια", με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα όπου τόσο ο Ηλίας Κασιδιάρης όσο και ο Μιχάλης Αρβανίτης επιχείρησαν να εμφανίσουν τον δολοφόνο Γιώργο Ρουπακιά ως "περαστικό" από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής ή ως πρώην μέλος του ΚΚΕ!
Μετά τη δολοφονία του νεαρού μουσικού εξάλλου ο βουλευτής Γιάννης Λαγός επικοινώνησε με το στέλεχος του κόμματος Σωτήρη Δεβελέκο δίνοντάς του σαφείς οδηγίες: "Άμα σε πάνε πάνω για καμιά αναγνώριση αυτού του μαλάκα (Ρουπακιά), δεν τον ξέρεις, δεν τον έχεις δει, εντάξει;... Δεν τον γνωρίζεις αυτόν αν στον δείξουνε και ότι εσύ ασχολείσαι με άλλα πράγματα, με τα κεντρικά μας, με το Μέτωπο Νεολαίας"...
Όπως εύστοχα παρατηρεί ο εισαγγελέας στην πρότασή του σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να διωχθεί το φρόνημα ή ιδεολογία των πολιτών, αλλά μόνο οι πράξεις τους όταν αυτές εμπίπτουν στον ποινικό νόμο. Πράξεις που όμως, όπως ο ίδιος αναφέρει, χρονολογούνται ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, εντάθηκαν το 2008 κι έγιναν ανεξέλεγκτες λίγο πριν και μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2012. Η Δικαιοσύνη δεν άργησε απλώς μια μέρα. Άργησε να παρέμβει τρεις δεκαετίες αφήνοντας έτσι ελεύθερο το πεδίο, ώστε οι εγκληματίες να φορέσουν τα βουλευτικά κοστούμια...
