ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
Εδώ και λίγους μήνες η Γερμανίδα ακτιβίστρια Sarah Luzia Hassel - Reusing, ευαισθητοποιημένη από την κατάσταση στην Ελλάδα έχει ξεκινήσει δικαστικό αγώνα "για τη συστηματική και ευρείας κλίμακας βλάβη στην υγεία του ελληνικού πληθυσμού από πρόθεση". Έχει προσφύγει στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, κάνοντας μήνυση κατά αγνώστων και από το καλοκαίρι υπάρχει συνεχής επικοινωνία με το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού (ΜΚΙΕ) για την καταγραφή μαρτυριών που αποδεικνύουν το τραγικό επίπεδο του δημοσίου συστήματος υγείας στη χώρα, απόρροια βέβαια των πολιτικών λιτότητας.
Πριν από λίγες μέρες το ΜΚΙΕ απηύθυνε ανοιχτό κάλεσμα που ζητούσε από τον κόσμο να καταθέσει την προσωπική του εμπειρία. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα καταγράφηκαν δεκάδες μαρτυρίες. "Μας έχουν πάρει πάνω από 90 άτομα. Υπάρχουν καταγγελίες για ανθρώπους που αυτοκτόνησαν ή έπαθαν βαριές ασθένειες (εγκεφαλικά, καρδιακά κ.λπ.) από το υπερβολικό στρες", λέει στην "Α" ο Χρήστος Σιδέρης από το ΜΚΙΕ. Οι ελλείψεις αφορούν βασικά αγαθά. "Μας παίρνουν συνταξιούχοι που δεν έχουν να πληρώσουν ρεύμα και νερό, μητέρες που δεν έχουν χρήματα για να πάρουν το γάλα των παιδιών τους, μας παίρνουν νέοι που έφυγαν μετανάστες γιατί δεν μπορούσαν να ζήσουν εδώ". Τα περιστατικά είναι δεκάδες.
Χωρίς όμως την παραμικρή προβολή από τη συντριπτική πλειοψηφία των media. "Με το blog και τα social media, γίνεται όλη η δουλειά. Μην ξεχνάμε επίσης ότι πολύς κόσμος δεν έχει τη δυνατότητα να πάρει τηλέφωνο, ή ακόμα και το φαινομενικά απλό να μπει στο Ίντερνετ". Μ' άλλα λόγια το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο.
Από τον Δεκέμβριο του 2011, όταν ξεκίνησε να λειτουργεί το ΜΚΙΕ, μέχρι σήμερα, έχουν καταγραφεί πάνω από 32.000 περιστατικά με κόσμο σε ανάγκη. Επίσης από την αρχή της λειτουργίας του ιατρείου, αναφέρεται ότι "έχει παρατηρηθεί επανειλημμένα από τους παιδίατρούς μας ότι πολλές οικογένειες λόγω των οικονομικών δυσχερειών που βιώνουν, μειώνουν ακόμα και την τροφή στα βρέφη τους, με αποτέλεσμα κάποια από αυτά να υποσιτίζονται δραματικά". Συνολικά, πάνω από 300 βρέφη και παιδιά μέχρι 3 ετών υποστηρίζονται από το ΜΚΙΕ, με τη συγκέντρωση, πάντα από συνεισφορές πολιτών, με παιδικά γάλατα εβαπορέ, βρεφικές κρέμες και πάνες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα εξαθλίωσης η περίπτωση 15χρονης ανασφάλιστης. Όπως αναφέρει το ΜΚΙΕ μετά από επίσκεψη στον ενδοκρινολόγο του ιατρείου, διαπιστώθηκε ότι πάσχει από νεανικό διαβήτη. Όντας ανασφάλιστη και με τη μητέρα μακροχρόνια άνεργη, αδυνατεί να αγοράζει τα 3 κουτιά ταινιών μέτρησης σακχάρου, που έχει ανάγκη κάθε μήνα, καθότι το καθένα κοστίζει πάνω από 20 ευρώ.
Βλέποντας αυτή την κατάσταση να εξαπλώνεται πανευρωπαϊκά, με το κοινωνικό ιατρείο του Αμβούργου να δέχεται τις πρώτες επισκέψεις Γερμανών πολιτών, η Sarah Luzia Hassel - Reusing ως αλληλέγγυα στον κόσμο που πλήττεται ξεκίνησε έναν άνισο αγώνα για την απονομή δικαιοσύνης. Κόντρα στο στερεότυπο που θέλει τους Γερμανούς -και όχι τις κυβερνήσεις τους- να μας πίνουν το αίμα, η Sarah παλεύει για τους αδύναμους της χώρας μας. Η αλληλεγγύη δεν έχει σύνορα!
