Επιχείριση συγκάλυψης των ευθυνών για τη φοβερή τραγωδία στο Φαρμακονήσι, που έστειλε στον υγρό τάφο του Αιγαίου οκτώ παιδιά και τρεις γυναίκες από το Αφγανιστάν, κατήγγειλαν χθες οργανώσεις για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων προσφύγων και μεταναστών με αφορμή την αρχειοθέτηση της υπόθεσης από το Ναυτοδικείο Πειραιά. Οι εκπρόσωποι των φορέων δήλωσαν αποφασισμένοι να προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ενώ οι επιζήσαντες που έχασαν τους δικούς τους στο τραγικό ναυάγιο κρατώντας στα χέρια τις φωτογραφίες των αγαπημένων τους προσώπων ζήτησαν μόνο ένα πράγμα: δικαιοσύνη...
Αναλύοντας σημείο προς σημείο την πράξη του εισαγγελέα με την οποία αρχειοθετήθηκε η πολύκροτη υπόθεση, οι εκπρόσωποι των οργανώσεων έκαναν λόγο από τη μια για μια σειρά παραδοχών που δεν εδράζονται πουθενά και από την άλλη για παραλείψεις και παραβλέψεις οι οποίες στην ουσία δικαίωναν τους λιμενικούς που ενεπλάκησαν.
Συγκεκριμένα αναφέρθηκαν:
* Στο γεγονός ότι οι καταθέσεις των επιζησάντων μεταναστών κρίθηκαν καθ' όλα αξιόπιστες παρά το γεγονός ότι ο ίδιος εισαγγελέας στο ίδιο έγγραφο αναφέρει ότι οι καταθέσεις αυτές ελήφθησαν μέσω διερμηνέα ο οποίος δεν μιλούσε επαρκώς τα ελληνικά, αλλά ούτε καν τα αφγανικά! Ζήτησε μάλιστα και την ποινική δίωξη κατά των λιμενικών υπαλλήλων που έλαβαν τις καταθέσεις για παράβαση καθήκοντος και ψευδείς βεβαιώσεις!
* Στην παραδοχή ότι η όλη επιχείρηση στήθηκε, υποτίθεται, για να σωθούν οι άτυχοι μετανάστες παρά το γεγονός ότι από την πρώτη στιγμή η υπηρεσία που ανέλαβε ήταν η Διεύθυνση Προστασίας Θαλάσσιων Συνόρων που έχει ως κυρίαρχο ρόλο την επαναπροώθηση των "εισβολέων", και όχι το Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης.
* Στην αποδοχή ως πραγματικού του ισχυρισμού ότι το μοιραίο βράδυ κανένα ηλεκτρονικό μέσο του Λιμενικού και του στρατού, κανένα ραντάρ και καμία κάμερα δεν κατέγραψαν κάποιο στοιχείο γιατί τα μηχανήματα δεν διέθεταν μνήμη!
* Στην παράβλεψη της θύελλας αντιδράσεων που ξεσήκωσε η τραγωδία ανάμεσα σε διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
"Στην προκειμένη περίπτωση δεν τηρήθηκε κανένας κανόνας του Ναυτικού Δικαίου που έχει υπερνομοθετική αξία" τόνισε η Ελένη Σπαθανά εκ μέρους του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες προσθέτοντας ότι "το Λιμενικό δεν κλήθηκε να διασώσει τους άτυχους ανθρώπους αλλά να αστυνομεύσει, να αποτρέψει την είσοδό τους και να τους επαναπροωθήσει".
Στις ασάφειες και τις αστοχίες του εισαγγελικού "διά ταύτα" αναφέρθηκε η Μαρία Παπαμηνά από την Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών. Από τα ντοκουμέντα που παρουσιάστηκαν προκύπτει ότι στα σήματα του Λιμενικού υπάρχουν αναφορές σε διάφορες ώρες προσέγγισης, αναγνώρισης και ρυμούλκησης του σκάφους στο οποίο επέβαιναν οι μετανάστες. Το μόνο κοινό στοιχείο σε όλες τις αναφορές, όπως συμβαίνει σύμφωνα με την κ. Παπαμηνά, στις περισσότερες αντίστοιχες καταστάσεις, ήταν το στίγμα του σημείου εντοπισμού που συνέπιπτε με το στίγμα του σημείου βύθισης.
Η Κλειώ Παπαπαντολέων, από την Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, μάλιστα δεν παρέλειψε να αναφερθεί σε ανακοίνωση του Λιμενικού, τρεις μέρες πριν την απόφαση για αρχειοθέτηση, με την οποία οι αξιωματικοί ούτε λίγο ούτε πολύ ζητούσαν από την κυβέρνηση να εξασφαλιστεί διά νόμου η ατιμωρησία τους σε παρόμοιες περιπτώσεις...
Τέλος, η Γιάννα Κούρτοβικ, από το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, μίλησε ευθέως για συγκάλυψη καθώς οι λιμενικοί όχι μόνο εγκατέλειψαν το σημείο, αλλά έκοψαν το σκοινί που συνέδεε τη μισοβυθισμένη βάρκα με το σκάφος του Λιμενικού αν και γνώριζαν ότι υπήρχαν μέσα άνθρωποι...
