"Θα δώσουμε εξετάσεις την επόμενη πενταετία" τονίζει ο νεοεκλεγείς δήμαρχος Λευκάδας, Κώστας Δρακονταειδής, θέτοντας ως πρώτη προτεραιότητα της νέας δημοτικής αρχής τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών, με ενθάρρυνση της συμμετοχής της ίδιας της κοινωνίας. Χαρακτηρίζει πλεονέκτημα της νέας αρχής το ότι δεν έχει οικοδομήσει πελατειακές σχέσεις με τους πολίτες: "δεν τάξαμε τίποτα και σε κανέναν" λέει υπογραμμίζοντας ότι θα αντιμετωπίσουν τα προβλήματα με καθαρό και δίκαιο τρόπο.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΔΑΦΝΗ ΣΦΕΤΣΑ
* Περιμένατε τη νίκη;
Φυσικά. Πρώτο είναι το στοιχείο της πίστης: αν δεν πιστεύεις κάτι, δεν μπορείς να το καταφέρεις. Το δεύτερο είναι ότι εμείς, τόσο εγώ προσωπικά όσο -κι αυτό είναι το σημαντικό- η κίνηση έχουμε μια συνέχεια από το 2006 με διαρκή λειτουργία, με τα γραφεία μας να λειτουργούν, με δράσεις, πρωτοβουλίες αλλά και με προτάσεις. Δεν ήταν δηλαδή ο λόγος μας μόνο αντιπολιτευτικός, με την έννοια της καταγγελίας. Και βεβαίως το τρίτο και καθοριστικό στοιχείο ήταν οι ίδιοι οι πολίτες, αυτοί που μας έδιναν τη δύναμη να πιστεύουμε στη νίκη. Φαινόταν σε όλη τη διάρκεια, προεκλογικά και προηγούμενα, ότι οι πολίτες ήθελαν να αλλάξουν πράγματα, κατεστημένες αντιλήψεις και λογικές. Και νομίζω, αυτό εκφράστηκε με το αποτέλεσμα.
* Ποια είναι τα μηνύματα του κόσμου; Τι θέλουν να αλλάξει;
Υπάρχουν δύο διαφορετικά πεδία. Το πρώτο είναι γενικότερο: ζητούσαν και ζητούν από τους πολιτικούς, τους αυτοδιοικητικούς στη συγκεκριμένη περίπτωση, να είναι δίκαιοι και καθαροί, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, αλλά και να αντιδράσουν σε όλα αυτά που γίνονται στην πατρίδα μας. Και υπάρχει και ένα δεύτερο που αφορά πιο στενά το τοπικό. Αυτό που εκπέμπει κυρίως ο κόσμος είναι η ανάγκη για βελτίωση της καθημερινότητάς του. Κι αυτό νομίζω ότι μέτρησε πολύ στο τελικό αποτέλεσμα. Θεώρησαν δηλαδή οι πολίτες ότι μπορούμε να βελτιώσουμε την καθημερινότητά τους, γι' αυτό και μας εμπιστεύτηκαν. Υπ' αυτήν την έννοια, οι προσδοκίες που έχουν οι πολίτες από εμάς είναι μεγάλες, γι' αυτό και εγώ αλλά και η δημοτική μας κίνηση αισθανόμαστε το βάρος της ευθύνης πάρα πολύ μεγάλο. Πρέπει να αποδείξουμε πράγματα και πιστεύω ότι, παρά τις δύσκολες συνθήκες, θα το καταφέρουμε.
* Κάνετε σκληρή κριτική στον "Καλλικράτη" και στην ευρύτερη μνημονιακή πολιτική για την κατάσταση στην οποία έχει φέρει τους δήμους. Αλλά μέσα σε αυτό το πλαίσιο καλείστε να αναλάβετε δράση...
Φυσικά και κάνουμε σκληρή κριτική. Κάναμε και από το 2010 στον "Καλλικράτη", γιατί θεωρούσαμε ότι είναι η αρχή ενός σχεδίου που έχει ένα πολύ συγκεκριμένο στόχο. Ποιος ήταν αυτός; Να μειωθεί ο παρεμβατικός ρόλος της Αυτοδιοίκησης στην κοινωνία και η ίδια να απαξιωθεί ώστε να προωθήσουν τις πολιτικές που περιλαμβάνει το σχέδιό τους.
* Αυτό πώς θα το ξεπεράσετε;
Μέσα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες και με το συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο θεωρούμε ότι μπορεί να αναληφθούν πρωτοβουλίες από τη μεριά των δήμων που θα αμβλύνουν αυτά τα χαρακτηριστικά. Να το πω με ένα παράδειγμα, κρίσιμο κατά τη γνώμη μας, που δείχνει έναν τρόπο να παρέμβεις ουσιαστικά. Το παράδειγμα των αρμοδιοτήτων στις τοπικές κοινότητες. Υπάρχουν αυτές που περιγράφονται από τον "Καλλικράτη" και αυτές που θέλουμε εμείς να παραχωρήσουμε δίνοντας, επί της ουσίας και όχι επί του τύπου, ρόλο στις κοινότητες. Να καταλάβουν δηλαδή οι πολίτες ότι συμμετέχουν στην τοπική διακυβέρνηση. Ένα δεύτερο παράδειγμα είναι η ιστορία του συμμετοχικού προϋπολογισμού: μέσα σε αυτές τις συνθήκες, που είναι πολύ δύσκολο να φτιάξεις προϋπολογισμό, οι πολίτες και οι φορείς τους να συμβάλουν στην προσπάθεια. Τα χρήματα που έχουμε να διαχειριστούμε είναι πάρα πολύ λίγα. Έχει σημασία, όμως, και το πώς τα διαχειρίζεσαι αυτά τα λίγα που αναλογούν στην όποια κοινότητα: η επιλογή της, αυτά που θέτει ως προτεραιότητα για τον τόπο της, πρέπει να είναι για εμάς συμβόλαιο, στο μέτρο των οικονομικών δυνατοτήτων μας.
* Βρισκόμαστε βέβαια σε μια εποχή που δεν υπάρχει κουλτούρα συμμετοχής.
Εδώ θα δοκιμαστούμε. Καλούμαστε να δώσουμε εξετάσεις και σε αυτό το επίπεδο -γιατί είναι πολλά τα επίπεδα στα οποία πρέπει να δώσουμε εξετάσεις. Αν δεν το πετύχουμε, δεν θα μπορέσουμε να κερδίσουμε κανένα στοίχημα. Άρα για εμάς είναι εξαιρετικά σημαντικό να χτίσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης με τους πολίτες, που σημαίνει ότι θα πρέπει να δώσουμε δείγματα γραφής από την πρώτη μέρα. Ο πολίτης βλέπει τον αιρετό, τον δήμαρχο ή τον σύμβουλο και τον κοιτάζει κυριολεκτικά με μισό μάτι. Εμείς καλούμαστε να χτίσουμε αυτές τις σχέσεις από την αρχή. Μην ξεχνάτε ότι μιλάμε για τον Δήμο, τον κατεξοχήν λαϊκό θεσμό, τον πιο κοντινό στον πολίτη. Αυτοί προσπαθούν με το θεσμικό πλαίσιο να «απομακρύνουν» τη σχέση πολίτη και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ενώ εμείς προσπαθούμε αυτή τη σχέση να τη φέρουμε πιο κοντά.
"Το ζήτημα του πολιτικού κόστους είναι το τελευταίο που θα μας απασχολήσει"
* Ποιες είναι οι πρώτες σας προτεραιότητες;
Θα έλεγα ότι η πρώτη μάχη που έχουμε να δώσουμε είναι η μάχη της καθημερινότητας. Δηλαδή να γίνουν πράγματα που δεν χρειάζονται χρήματα αλλά για τα οποία έλειπε η πολιτική βούληση να γίνουν. Για παράδειγμα: Υπάρχει μια γενικότερη αταξία, δείτε το στην πόλη, στο Νυδρί, σε διάφορα μέρη και με διάφορες εκφάνσεις. Θα συζητήσουμε με τους πολίτες και με τους φορείς τους, αλλά είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε και πράγματα που άλλοι δείλιασαν να κάνουν θεωρώντας ότι μπορεί να έχουν πολιτικό κόστος. Για εμάς δεν ισχύει αυτό. Το ζήτημα του πολιτικού κόστους είναι το τελευταίο που θα μας απασχολήσει.
* Υπάρχουν πολλά μικροσυμφέροντα...
Θα έλεγα ότι τα μικρά είναι περισσότερα από τα μεγάλα, όχι με την έννοια του συνολικού μεγέθους, αλλά με την έννοια της λογικής. Δηλαδή ο άλλος θέλει τη βόλεψή του. Να το πω πάλι με ένα παράδειγμα: Βάζεις τον κάδο μπροστά στο σπίτι του γιατί εκεί είναι, κατά τη γνώμη της δημοτικής αρχής, η καλύτερη θέση και αυτός πάει το βράδυ και τον τσουλάει στου διπλανού. Αυτή είναι μια μίζερη νοοτροπία που θα προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε. Αλλά, επαναλαμβάνω, πρέπει να δώσουμε μήνυμα από την αρχή ότι τους αντιμετωπίζουμε όλους με δίκαιο τρόπο. Έτσι θα κατακτήσουμε την εμπιστοσύνη και τη συνεννόηση.
* Γιατί να πετύχετε εσείς εκεί όπου απέτυχαν άλλοι;
Γιατί εμείς δεν τάξαμε τίποτα και σε κανέναν. Έτσι γίνεται -ας το πω- πιο εύκολο για εμάς να διαχειριστούμε με αποφασιστικότητα την επόμενη μέρα. Έρχεται κάποιος και ζητά να κλείσει η λακκούβα μπροστά από το σπίτι του. Εμείς, όμως, δεν είπαμε προεκλογικά, Κώστα, Γιάννη, Μαρία, μόλις βγούμε θα λύσουμε προνομιακά το δικό σου πρόβλημα. Εμείς είπαμε ότι θα αντιμετωπίσουμε με δίκαιο τρόπο τα προβλήματα. Δεν διαμορφώσαμε τέτοιες σχέσεις με τους πολίτες. Αυτό, βέβαια, ίσως είναι το εύκολο. Το δύσκολο είναι ότι οι "λακκούβες" είναι πολλές: και το δικό μας στοίχημα είναι πώς να κλείσουμε όσο γίνεται περισσότερες.
