Οι επικοινωνιολόγοι συνηθίζουν να λένε ότι όποιος αναγκάζεται να προβεί σε διευκρίνιση για μια δήλωση ή πρωτοβουλία του, τότε έχει χάσει ήδη το παιχνίδι των εντυπώσεων. Και αποδυναμώνει το μήνυμα που θέλει να εκπέμψει, πριν καν αυτό να αφομοιωθεί από τους δέκτες του.
Όταν, δε, το κάνεις αυτό πολλές φορές σε λίγα 24ωρα, όχι μόνο θολώνεις το μήνυμα, αλλά τελικά βρίσκεσαι εσύ ο ίδιος σε θέση άμυνας, αντί να έχεις κατορθώσει με την πρωτοβουλία σου να καθορίσεις την πολιτική ατζέντα.
Αυτό συνέβη με το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής, το οποίο υπέπεσε σε αλλεπάλληλα «γκριζαρίσματα» των πρωτοβουλιών του τις τελευταίες ημέρες, ακυρώνοντας τη θετική δυναμική που κάποιες από αυτές θα μπορούσαν να του προσδώσουν.
Αφενός, φάνηκε ότι πάει να κάνει «παζάρια» με τη ΝΔ για τη νέα επικεφαλής της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ). Στάση που κατέκρινε με σφοδρότητα ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, κάνοντας λόγο για πρόβα συγκυβέρνησης με τη ΝΔ και χαρακτηρίζοντας «αδικαιολόγητη» τη συναίνεση της Χαριλάου Τρικούπη με το «καθεστώς Μητσοτάκη».
Πώς μπορεί εύκολα να εξηγηθεί ότι το κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη (θύματος του παράνομου λογισμικού predator), επιχείρησε να συμπράξει στη Διάσκεψη των Προέδρων με την κυβερνητική πλειοψηφία για την ηγεσία μιας Αρχής η οποία έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαλεύκανσης του σκανδάλου των υποκλοπών; Ενός σκανδάλου το οποίο το Μαξίμου συγκαλύπτει με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο. Και για το οποίο είναι το ΠΑΣΟΚ που (ορθώς) προανήγγειλε ότι θα καταθέσει πρόταση για νέα Εξεταστική Επιτροπή, μετά την σκανδαλώδη αρχειοθέτηση της υπόθεσης από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
Στην προφανή αμηχανία του να υποστηρίξει τη στάση του, ο Παναγιώτης Δουδωνής (εκπροσωπεί το ΠΑΣΟΚ στη Διάσκεψη των Προέδρων), κατέφυγε την περασμένη Πέμπτη στην επίθεση κατά της υπόλοιπης αντιπολίτευσης (μίλησε ακόμα και για «χορηγούς του Μητσοτάκη», ο οποίος δεν θέλει να οριστεί νέα επικεφαλής την ΑΠΔΠΧ).
Αλλά προέβη και σε ειρωνείες κατά του πρώην πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο ο κ. Δουδωνής αποκάλεσε «Βάτσλαβ Χάβελ των Βαλκανίων», παραπέμποντας στον Τσέχο θεατρικό συγγραφέα και πολιτικό (και κορυφαία προσωπικότητα της Άνοιξης της Πράγας), ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας (1989-1992) και της Τσεχίας (1993-2003). Χλευάζοντας, προφανώς, τη συγγραφή της «Ιθάκης» εκ μέρους του Αλέξη Τσίπρα.
Μάλλον, όμως, περισσότερο στο ΠΑΣΟΚ παραπέμπει ο τίτλος του διάσημου θεατρικού έργου του Χάβελ με τίτλο «Το Ακροατήριο» (Audience). Διότι η Χαριλάου Τρικούπη, στην προσπάθειά της να συνομιλήσει, υποτίθεται, με τα λεγόμενα κεντρώα ακροατήρια, επέλεξε το χειρότερο timing για να επιδείξει «θεσμικότητα» και να ρίξει την ευθύνη στην κυβέρνηση (με την οποία, όμως, το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αποπειράθηκε να συμπράξει) για το γεγονός ότι δεν ολοκληρώθηκε η ψηφοφορία της Πέμπτης, με αποτέλεσμα η ΑΠΔΠΧ να παραμένει «ακέφαλη».
Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναγκάστηκε να εκδώσει διευκρινιστικές ανακοινώσεις για να αποδείξει ότι συγκρούεται με το Μαξίμου, μπερδεύοντας ακόμα περισσότερο τα πράγματα.
Η αγωνία να εμφανιστεί το ΠΑΣΟΚ ως «θεσμικό» -ενώ όλο το προηγούμενο διάστημα καταγγέλλει το «παρακράτος» που έχει στήσει ο «Νίξον του Μαξίμου»- πιθανότατα εξηγείται από την επίθεση που δέχτηκε η Χαριλάου Τρικούπη για την πρότασή της σχετικά με την «πιλοτική εφαρμογή της τετραήμερης εργασίας».
Ίσως θεώρησε ότι με αυτήν την εξαγγελία (η οποία, σημειωτέον, δεν ακούγεται για πρώτη φορά στη δημόσια σφαίρα), το ΠΑΣΟΚ τράβηξε το σχοινί πολύ «αριστερά» και θέλησε να ισορροπήσει με μια… γενναία δόση «θεσμικότητας».
Ο ασυνήθιστος εκνευρισμός του κ. Δουδωνή στη συνεδρίαση της Διάσκεψης των Προέδρων, που έκανε τον γύρο των ΜΜΕ, πιστοποιεί την έκδηλη αμηχανία του κόμματός του.
Τελικά, ακόμα και στην περίπτωση της τετραήμερης εργασίας, η Χαριλάου Τρικούπη βρέθηκε σχεδόν να απολογείται στην κυβέρνηση, καθώς αναγκάστηκε να θολώσει το μήνυμα της εν λόγω πρωτοβουλίας εκδίδοντας την Πρωτομαγιά «5 διευκρινίσεις για την 4ημερη εργασία».
Αν χρειάζεσαι τόσες πολλές διευκρινίσεις, προκειμένου να μην σε αποκαλέσουν «λαϊκιστή» τα «ακροατήρια» στα οποία απευθύνεται η Άννα Διαμαντοπούλου, μάλλον δεν είσαι έτοιμος να σηκώσεις το βάρος της σύγκρουσης με τις κοινωνικές δυνάμεις που ξορκίζουν τη βελτίωση της θέσης των εργαζόμενων.
Και εδώ μάλλον ταιριάζει ο τίτλος από ένα άλλο έργο του Χάβελ, την «Αυξανόμενη δυσκολία της συγκέντρωσης», καθώς το ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να ορίσει «με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει» (πολιτικά, ιδεολογικά και κοινωνικά-ταξικά).
Άλλωστε, για να μην το κατηγορήσουν ότι συμπλέει με τους «λαϊκιστές» της Αριστεράς, το ΠΑΣΟΚ επέλεξε να ακολουθήσει μοναχική πορεία και στο αίτημα για Προανακριτική Επιτροπή για τους Σπ. Λιβανό και Φ. Αραμπατζή, καταθέτοντας την Πέμπτη 30.4.26 δική του πρόταση. Και αδιαφορώντας για το κάλεσμα που είχε απευθύνει εδώ και 2 εβδομάδες ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ προκειμένου να συνδιαμορφωθεί κοινή πρόταση από τα προοδευτικά κόμματα.
Ενώ και η «μεταγραφή» του Νικόλα Φαραντούρη «γκρίζαρε» από τις αιχμές της Νάντιας Γιαννακοπούλου περί «γυρολόγων» και πήρε κωμικές διαστάσεις από τον στρουθοκαμηλισμό του ευρωβουλευτή (αν και μεταπηδά σε άλλη ευρωομάδα, επιμένει να κρατάει την έδρα του), ο οποίος «κατάλαβε» ότι η κα Γιαννακοπούλου τον «καλωσόρισε» και δεν αναφερόταν σε αυτόν ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός!
Ίσως, τελικά, πιο συμβατός για την τρέχουσα συγκυρία να είναι για το -διαρκώς εγκλωβισμένο στις αντιφάσεις του- ΠΑΣΟΚ ο τίτλος του κορυφαίου έργου του Χάβελ, το «Υπόμνημα» (Memorandum). Το οποίο, λόγω των γκροτέσκων στοιχείων του, εντάσσεται στο «Θέατρο του Παραλόγου»…
