Η τελευταία ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή μετρούσε μόλις δύο 24ωρα όταν ο Θάνος Πλεύρης, υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, έσπευσε να προαναγγείλει διεύρυνση της παρακολούθησης των Ιρανών που ζητούν άσυλο στην Ελλάδα.
«Εάν είναι να γίνουν δεκτές οι αιτήσεις ασύλου, θα δοθεί ακόμη μεγαλύτερη προσοχή, λόγω αλλαγής στην κατάσταση» είπε, εξηγώντας πως όσοι έρθουν «μπορεί να είναι με τους επιτιθέμενους ή με αυτούς που θέλουν να κάνουν δολιοφθορές και να μην είναι από αυτούς που διώκονται. Άρα, προφανώς αυτή η παρακολούθηση γίνεται ούτως ή άλλως» φρόντισε να συμπληρώσει, θυμίζοντας πως από το καλοκαίρι είχε ζητήσει «να γίνουν επανεξετάσεις περιπτώσεων ασύλου και ήδη τρέχουν γύρω στις 1.000 περιπτώσεις. Μεταξύ αυτών και περιπτώσεις που δεν δικαιολογούν πια άσυλο». «Για τους Ιρανούς μπαίνουμε σε έναν βαθμό παραπάνω επιφυλακής ως προς την εξέταση του ασύλου» συμπλήρωσε.
Θα αναρωτηθεί κάποιος, μα καλά, δεν είναι πιθανό μαζί με τους πρόσφυγες να εισέλθουν και πράκτορες ή τρομοκράτες; Δεν λαμβάνουν αστυνομικά μέτρα πρόληψης άλλες ευρωπαϊκές χώρες; Φυσικά, δεν ζούμε σε κανέναν κόσμο αγγελικά πλασμένο. Φυσικά, αλλά με δύο σημαντικές διαφορές. Με εξαίρεση τις ΗΠΑ του Τραμπ, πουθενά δεν στοχοποιούν συνολικά μια ολόκληρη εθνική κατηγορία προσφύγων -που αύριο θα μπορούσε, με το ίδιο ακριβώς σκεπτικό, να επεκταθεί σε οποιαδήποτε θρησκευτική κατηγορία προσφύγων- ούτε αμφισβητούν επί της αρχής την έννοια του ασύλου. Διότι αυτό ακριβώς κάνει ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου - με την πλήρη κάλυψη του πρωθυπουργού, όπως φάνηκε στη Βουλή.
Ταυτίζοντας εντέχνως τον όποιο Ιρανό πρόσφυγα, τον όποιο μουσουλμάνο με τον όποιο μεμονωμένο ισλαμιστή τρομοκράτη -γιατί το ξέρουμε, μοναχικοί λύκοι είναι αυτοί που δρουν και σε πολλές περιπτώσεις δεύτερης γενιάς μετανάστες που ζουν στα γκέτο των δυτικών μεγαλουπόλεων-, ο κ. Πλεύρης φιλοτεχνεί το προφίλ του ξένου, του κάθε ξένου που είναι «εισβολέας». Βάσει αυτής της φαντασιακής ταύτισης, προετοιμάζει το έδαφος της έμπρακτης αμφισβήτησης του ασύλου και κάθε αρχής Διεθνούς Δικαίου.
Μιλάμε για αυτές τις ίδιες αρχές βάσει των οποίων κατέφευγαν και έπαιρναν πολιτικό άσυλο στην Ιταλία οι Έλληνες που διώκονταν από τη Χούντα του Παπαδόπουλου, του Παττακού, του Ιωαννίδη - αυτή τη Χούντα που συν τοις άλλοις πρόδωσε την Κύπρο, την οποία τώρα επικαλούνται και οι οπαδοί τους. Αυτή Ιταλία δεν διανοήθηκε να πει, ξέρετε, το άσυλο δεν κάνει για σας, διότι μαζί σας έρχονται εδώ και κάποια στελέχη της Χούντας που συνεργάζονται με τις ακροδεξιές μας ομάδες, που βάζουν βόμβες στην Μπολόνια και στην Μπρέσια, που οργανώνουν πραξικόπημα. Ούτε που το σκέφτηκαν.
Αν η δεξιά κυβέρνηση της Ιταλίας είχε τις αρχές του Πλεύρη, του Μητσοτάκη, του Τραμπ, οι Έλληνες αντιστασιακοί θα είχαν στερηθεί κάθε ασύλου και θα παραδίδονταν πίσω στους βασανιστές τους. Όπως θα στοχοποιούνταν η Διεθνής Αμνηστία, το Συμβούλιο της Ευρώπης, οι διεθνείς οργανώσεις και θεσμοί που βρίσκονται στο στόχαστρο κάθε Πλεύρη.
