Το 35ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών στα Εξάρχεια δεν θα κλείσει. Το σύνολο των οργάνων (Δημοτική Επιτροπή Παιδείας, Δημοτικό Συμβούλιο, Α' Διεύθυνση Π. Ε. Αθηνών, Περιφέρεια Αττικής) γνωμοδότησαν θετικά, αλλά και επιβεβαίωσαν τους λόγους που ανακινήθηκε μια τέτοια προσπάθεια, οι οποίοι έχουν να κάνουν εμφανώς με τον Δήμο Αθηναίων. Επίσης οι προφορικές δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας, μαθητή του παλαιοτέρου συστεγαζόμενου 37ου Δημοτικού Σχολείου, κινούνται στο ίδιο πλαίσιο. Το σχολείο δεν θα κλείσει. Σύντομα, στις 16 Απριλίου, στην Πλατεία Εξαρχείων μετά το απόγευμα, θα έχουμε πολλές εκδηλώσεις για το σχολείο από την Λαϊκή Συνέλευση Εξαρχείων. Όμως απ' όλη αυτή την περιπέτεια χρειάζεται να δοθεί μια νέα δημοσιότητα και μάλιστα θετική. Κι αυτό αφορά και το μέλλον των μικρών σχολείων. Αν στο προηγούμενο διάστημα, μετά το 2011, τα σχολεία άτυπα κατηγοριοποιούνταν και μάλιστα μερικά ως σχολεία «προσφύγων και μεταναστών», με αρνητική σήμανση, σήμερα χρειάζεται να μιλήσουμε για διαφορετικότητα, πολυφωνία και ισότητα, όπου θα γίνεται δεκτή από τους γονείς και την κοινότητα η συνύπαρξη με αλλόγλωσσα και με ειδικές ικανότητες παιδιά. Κυνηγώντας το μικροαστικό όνειρο οι επιλογές των γονιών, μεταναστών και γηγενών, ήταν η αποφυγή της εγγραφής των παιδιών τους στο 35ο Δημοτικό Σχολείο. Οι εξαιρέσεις, αυτοί / ες που έκαναν την εγγραφή τους στο σχολείο, ήταν οι άνθρωποι που τόλμησαν να συμμετέχουν, να κάνουν κριτική, να αγαπήσουν και να προσφέρουν στην παραγωγή του εκπαιδευτικού έργου σ' αυτό το σχολείο. Και να αγαπήσουν το σχολείο τα παιδιά. Σήμερα αυτό που χρειάζεται είναι να μην κατηγοριοποιούνται τα σχολεία σε «λευκά και άρια», «μικροαστικά» και «μεταναστών και προσφύγων». Και να «κατοικούμε ποιητικά τη γη», όπως λέει κι ο ποιητής μέρα της ποίησης που είναι! Χρειάζεται αλληλεγγύη και συνύπαρξη για να έχουν νόημα κι όλα τα αντιρατσιστικά προγράμματα που υλοποιούμε. Όπως επίσης για να έχει νόημα η επίκληση του σχολείου της κοινότητας, αυτού του εξωστρεφούς σχολείου που μας δίνει διαρκώς ραντεβού στη γειτονιά, είτε των Εξαρχείων ή άλλης. Όπως το σχολείο μάς δίνει ένα καθημερινό δημοκρατικό ραντεβού όλων που μεγαλώνοντας, αν δεν αγαπήσουμε την άμεση δημοκρατία, θα το χάσουμε και θα μείνουμε με τις αναπαραστάσεις μας.
Μπάμπης Μπαλτάς
