Το τεύχος αυτό ήταν έτοιμο να κυκλοφορήσει την προηγούμενη Κυριακή, αλλά η απεργία και των τυπογράφων μετέφερε αναγκαστικά την έκδοση σε αυτή. Εν τω μεταξύ, τα τραγικά γεγονότα στο Παρίσι δημιούργησαν σε όλη την Ευρώπη μια νέα πραγματικότητα. Ενός ιδιότυπου και ασύμμετρου πολέμου, στον οποίο καλούμαστε όλοι να υπερασπιστούμε τον δημοκρατικό και ουμανιστικό πολιτισμό, που γεννήθηκε σ' αυτή τη γέρικη Ήπειρο, απέναντι σε μια επίθεση από δυνάμεις ενός φανατικού εξτρεμισμού. Η ανάλυση των πολλαπλών γενεσιουργών λόγων δημιουργίας αυτού του πολέμου εκφεύγουν της ύλης αυτού του ένθετου. Όχι όμως και οι συνέπειες που δυνάμει μπορεί αυτός να έχει σε επίπεδο κοινωνικών διεργασιών ευρύτερα, στον πολιτισμό και στην πολυπολιτισμική, εδώ και καιρό, Δημόσια Εκπαίδευσή μας.
Οφείλουμε όλοι και όλες να μην επιτρέψουμε κλειστοφοβικές, μισαλλόδοξες, εθνικιστικές κραυγές – που ήδη ακούστηκαν από τη ναζιστική ‘Χρυσή Αυγή' - να εμφιλοχωρήσουν στα σχολεία και την καθημερινότητά μας. Παράλληλα, οφείλουμε να αναδείξουμε τον πολύτιμο πλούτο της πολυπολιτιισμικότητας, με το έμπρακτο σεβασμό και την ανάδειξη των διαφορετικοτήτων, με βάση τα συγκεκριμένα παραδείγματα που συνυπάρχουν στις σχολικές μας μονάδες. Να επαναφέρουμε βιωματικά στην επικαιρότητα της σχολικής αίθουσας, αλλά και του προαυλίου, τις ξεχασμένες αρχές της Γαλλικής Επανάστασης – Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα - τα διδάγματα της Χάρτας του Ρήγα, του Συντάγματος της Τροιζήνας αλλά και της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του ΟΗΕ.
Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες δεν είναι φορείς ‘τρομοκρατίας' ούτε δεύτερης κατηγορίας όντα, αλλά συνάνθρωποι ισότιμοι με τους γηγενείς, που οι συνθήκες έφεραν στη χώρα μας. Μια χώρα που έχει βιώσει και αυτή και την προσφυγιά και τη μετανάστευση. [
Η Συντακτική Ομάδα του «Παιδεία και Κοινωνία»
