ΑSH
KABLAMMO!
Atomic Heart / Feelgood
Είκοσι τρία χρόνια έχουν περάσει από τότε που οι Βορειοϊρλανδοί ASH έκαναν το ξεκίνημά τους. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν διαγράψει μια ταπεινή, αλλά σταθερά αξιόλογη πορεία, γεμάτη εξαιρετικούς δίσκους. Ήταν ακόμα μαθητές στο σχολείο όταν έφτιαξαν την μπάντα, έχουν μεγαλώσει πια (κι εμείς μαζί τους...) αλλά το αλάνθαστο ποπ αισθητήριό τους εξακολουθεί να λειτουργεί με θαυμαστό τρόπο, όπως αποδεικνύει ετούτο, το έβδομό τους άλμπουμ. Όταν έχουν ανεβασμένα τα γκάζια είναι άπιαστοι, προσφέροντας power pop διαμαντάκια όπως το σινγκλ «Cocoon» ή το εξ ίσου απολαυστικό «Go! Fight! Win!». Είναι όμως ικανοί και για υπέροχες μελωδικές στιγμές όπως το «Moondust» ή το «For Eternity», τραγούδια που σε γλυκαίνουν χωρίς ποτέ να σε λιγώνουν... Συνολικά ο καινούργιος δίσκος είναι μια άτυπη συλλογή από κομμάτια που θα μπορούσαν να είχαν βγει το καθένα ξεχωριστά σε δίσκο 45 στροφών (κάτι που είχαν κάνει παλιότερα). Αυτό από μόνο του λέει πολλά.
ΜΑΝΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ
BAILDSA
ZVARNA
Ανεξάρτητη παραγωγή
Οι BAiLdSA είναι ένα γκρουπ με βάση τη Θεσσαλονίκη που συνδυάζει βαλκανικούς ήχους και τσιγγάνικες μελωδίες με post punk αισθητική. Δημιουργήθηκαν το 2007 και το όνομα τους προκύπτει από την τουρκικής προέλευσης λέξη bayılmak (= λιποθυμώ), το οποίο χρησιμοποιείται στα χωριά των Βαλκανίων. Το ύφος της μπάντας εξελίχθηκε μπολιάζοντας με νέα στοιχεία ska, reggae, rap το ήδη υπάρχον βαλκανικό γυφτοπάνκ υπόβαθρο, καταλήγοντας στη σημερινή σύνθεση με τους: Γιάννη Βαμβακά / ακορντεόν, Γιάννη Γκουντάνο / τύμπανα, Θάνο Γκουντάνο / κιθάρα, Μανώλη Τσιαούση / τρομπόνι, Γιάννη Ιωαννίδη / μπάσο, Δημήτρη Χαυλίδη / τρομπέτα. Το πρώτο τους CD, United States Of Balkans, κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2011. Το δεύτερο άλμπουμ τους, με τίτλο zVaRnA, κρατά την υψηλή τεχνική και προβάλλει ως μεγάλο όπλο τον στίχο στις μέρες που διανύουμε κάνοντας το υλικό τους απόλυτα επίκαιρο.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ
LE CAFE BLEU INTERNATIONAL
PLAYS EDITH PIAF
Enja/A&N
Το τρίο των Matt Bordenave (τενόρο σαξόφωνο), Leonard Kuhn (κιθάρα και ηλεκτρονικά) και Jay Lateef (ντραμς) προσεγγίζει τα τραγούδια της Edith Piaf αντιμετωπίζοντάς τα με μια εξελικτική διάθεση που μόνο η τζαζ μπορεί να επιτύχει. Έτσι κι αλλιώς εδώ έχουμε να κάνουμε με μερικά διαμάντια της Γαλλικής κουλτούρας που η φωνή αυτής της γυναίκας διέδωσε στο κόσμο και που η συνθετική τους διάσταση επιτρέπει περαιτέρω αναπτύξεις. Η δουλειά του τρίο επαναφέρει, με αρκετή επιτυχία, την ατμόσφαιρα μιας εποχής που η γαλλική πρωτεύουσα γινόταν το κέντρο της τζαζ στην Ευρώπη. Το άλμπουμ, εκτός άλλων, αποτελεί απάντηση στις συνήθεις διασκευές - επανεκτελέσεις ιστορικών κομματιών, που βασίζονται κυρίως στα ηλεκτρονικά και προορίζονται είτε για τις χορευτικές πίστες είτε για τα lounge μπαρ των ξενοδοχείων.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΜΑΚΑΡΙΟΣ
FLORENCE + THE MACHINE
HOW BIG, HOW BLUE, HOW BEAUTIFUL
Universal
Τρίτο άλμπουμ για την Florence Welch και τους Machines και, μάλλον, το πιο συμβατό για τα μεγάλα ακροατήρια που ήδη ακολουθούν το γκρουπ. Προορισμένο, λοιπόν, για μεγάλα στάδια, ακούγεται μάλλον βαρυφορτωμένο από τον παραγωγό Markus Dravs που μας έχει συνηθίσει σε περισσότερο μίνιμαλ πράγματα ( Arcade Fire, Bjork κτλ). Τούτων δοθέντων, οι μουσικές στο How Big, How Blue, How Beautiful ισορροπούν ανάμεσα σε ποπ φόρμες φορτισμένες από ηχητικούς τοίχους και σε μια πιο λεπτή αίσθηση του μπαρόκ όπου και αποκτούν τη μέγιστη λειτουργικότητα - άκου το ομότιτλο, το «Queen Of Peace» και το «Mother». Εκεί επιτυγχάνεται και όλη αυτή η γιορτινή αίσθηση που αποτελεί σήμα κατατεθέν του αγγλικού γκρουπ.
ANΤΩΝΗΣ Ν. ΦΡΑΓΚΟΣ
MELODY GARDOT
CURRENCY OF MAN
Universal
Επηρεασμένη από τζαζ και μπλουζ μουσικούς, σαν την Janis Joplin και τον Miles Davis, η αμερικανή Melody Gardot κυκλοφορεί τον τέταρτο δίσκο της με τίτλο, όχι τυχαία, Η Αξία του Ανθρώπου, παίζοντας με το «currency», που είναι και η χρηματική αξία. Πόσο κοστίζουν οι ζωές των ανθρώπων σε καιρούς κρίσης, με πολυπληθή μπάντα -ροκ σχήμα με πνευστά και έγχορδα- υπό την εποπτεία του εμβληματικού παραγωγού Larry Klein. Το ριδμ εντ μπλουζ στοιχείο είναι εμφανές καθώς και το ύφος που λάνσαρε ο Marvin Gaye στο «What's Going On», το ρυθμικό σόουλ-φανκ με τον κοινωνικό σχολιασμό. Μόνο που η Gardot δεν απαντά στη στέρεη αγωνιστικότητα των στίχων του μαύρου τραγουδοποιού παρά με ατάκες ανθρωπιστικής εγκαρτέρησης.
ΑΝΤΩΝΗΣ Ν . ΦΡΑΓΚΟΣ
GIRL BAND
HOLDING HANDS WITH JAMIE
Rough Trade / Feelgood
Για όσους διατείνονται ότι έχουν περάσει ανεπιστρεπτί οι εποχές που η ανεξάρτητη Rough Trade κυκλοφορούσε δίσκους που είχαν κάποιου είδους κοφτερή και προοδευτική πλευρά στην ηχητική τους κατάθεση, έρχεται η διάψευση με τη μορφή αυτού του άλμπουμ - ντεμπούτου. Καθόλου «γυναικεία μπάντα», κυριολεκτικά μα και μεταφορικά, το ιρλανδικό αντρικό κουαρτέτο αποτελείται από θορυβοποιούς πρώτης γραμμής που φέρνουν στο μυαλό συχνά τους Girls Against Boys μπολιασμένους με την αναρχική αντίληψη ενός γκρουπ όπως οι Chrome και τη φασαριόζικη πανκ ηχητική αντιμετώπιση κάποιων σαν τους Shellac. Το αποτέλεσμα δεν είναι εύκολο να καταναλωθεί και να χωνευθεί, εννοείται ότι τα κομμάτια δεν είναι στρωτές ροκ ασκήσεις και ότι ξεφεύγουν προς μια μαζική επίθεση στη φόρμα και τη δομή όπως την αντιλαμβάνεται ο τυπικός ακροατής. Τέτοιες όμως αποδομητικές απόπειρες είναι που λείπουν στις μέρες μας.
ΜΑΝΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ
GUTS
HIP HOP AFTER ALL (DELUXE EDITION)
Heavenly Sweetness
O Guts (κατά κόσμο Fabrice Henri), είναι ένας από τους πρωταγωνιστές της εξαιρετικής φουρνιάς (Wax Tailor, Chinese Man) παραγωγών της νέας γαλλικής σκηνής που, αν και αναφέρεται στον χώρο του hip hop, έχει ξεφύγει από αυστηρούς προσδιορισμούς. Οι προηγούμενοι δίσκοι του, ειδικά ο πρώτος, Le Bienhereux, γνώρισαν δικαίως αναγνώριση και σεβασμό από τους οπαδούς του turnablism και όχι μόνο. Αν και το Hip hop after all κυκλοφόρησε το 2014, εκδόθηκε πρόσφατα μια deluxe εκδοχή με αρκετά remixes που διαμορφώνουν μια πιο πλούσια κυκλοφορία. Ο ήχος τού Guts για μια ακόμη φορά έχει όλα τα στοιχεία που τον έκαναν γνωστό. «Κρυμμένες» μελωδίες παραλλαγμένες από τα samplers, cimematic αισθητική, μη «επιθετικές» ρυθμικές βάσεις, με το βάρος να δίνεται στην ατμόσφαιρα. Ωστόσο δεν συγκρίνεται με το Le Bienhereux...
ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΜΑΚΑΡΙΟΣ
HOTEL BOSSA NOVA
DESORDEM & PROGRESSO
Enja/A&N
Πάντα μού προκαλούσε εντύπωση το φαινόμενο τζαζ σχημάτων από τη Βόρεια Ευρώπη που καταφέρνουν να αποδίδουν λατινοαμερικάνικα ηχοχρώματα με αξιοπιστία. Να είναι οι καιρικές συνθήκες και το περιβάλλον που γεννούν την τάση για διαφυγή σε πιο ηλιόλουστα τοπία; Να σημειώσουμε ότι αυτές οι μουσικές δημιουργικές «απομιμήσεις» αφορούν κυρίως τη bossa nova, στοιχείο λογικό, μιας και το συγκριμένο ρεύμα παραδοσιακά έχει συνδεθεί όσο λίγα με το easy listening. Το γερμανικό επταμελές γκρουπ των Hotel Bossa Nova είναι όνομα και πράγμα. Με όπλα τη φωνή της Liza Da Costa και τις ποιοτικές δίχως άλλο εκτελέσεις, αποδίδει την ουσία του bossa easy listening. Στα συν τους το ότι σε αυτόν τον τέταρτο δίσκο τους έχουν δικές τους συνθέσεις.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΜΑΚΑΡΙΟΣ
KEITH JARRETT
CREATION
ECM
Το νέο άλμπουμ έχει την πρωτοτυπία να φιλοξενεί όχι ένα ολόκληρο ρεσιτάλ του KJ, αλλά κομμάτια από διαφορετικές στιγμές και τόπους, ακριβέστερα 6 βραδιές, 5 συναυλιακές αίθουσες και 4 πόλεις. Στη φόρμα του compilation οφείλεται η ασυνήθιστη ομοιογένειά του. Και η εντύπωση που δίνει το Creation, ενός ολοκληρωμένου έργου που διέπεται από ενιαία, μελαγχολικά στοχαστική διάθεση, θα αποτελέσει πλεονέκτημα για κάποιους. Από άλλους πάλι θα λείψει η αίσθηση περιπέτειας / real time προσομοίωσης ζωής, που υπήρξε κινητήρας της δημιουργικότητας του κορυφαίου μουσικού.
Οι νότες φυσικά είναι εδώ, ο ασυμβίβαστος (αρμονικός κυρίως) εκλεκτισμός επίσης, η δεξιοτεχνία σπανίως παίρνει κεφάλι, αφού μιλάμε για έργα ατμοσφαιρικά και χαμηλότονα.
Θα πρέπει ίσως να θεωρήσουμε δεδομένο στο εξής αυτό τον τρόπο λειτουργίας για τον 70χρονο πιανίστα. Με δίσκους άλλωστε όπως το Creation, είναι σαφές ότι μιλάμε για νέα αρχή, λίαν υποσχόμενη.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ
KELEBEK ENSEMBLE
KELEBEK ENSEMBLE
Ανεξάρτητη παραγωγή
Ένα συγκρότημα το οποίο εμφανίστηκε από το πουθενά και μάλιστα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μπήκε στο στούντιο για ηχογραφήσεις είναι οι Kelebek Ensemble, μια πολυεθνική μουσική ομάδα που ξεκίνησε την άνοιξη του 2015. Τα μέλη της ομάδας, που προέρχονται από διάφορες χώρες (Ελλάδα, Γαλλία, Τουρκία), βρίσκουν ο ένας τον άλλον στη Μυτιλήνη και συγκεντρώθηκαν γύρω από το ενδιαφέρον της ελληνικής και της τουρκικής παραδοσιακής μουσικής. Τα όργανα που χρησιμοποιούν (ούτι, κλαρίνο, κανονάκι, βιολί) υπάρχουν τόσο στην τουρκική όσο και στην ελληνική μουσική. Αυτό τους επιτρέπει να εκτελέσουν ένα μεικτό ρεπερτόριο με τουρκικά και ελληνικά τραγούδια. Απόσταγμα αυτών των ηχογραφήσεων είναι η κυκλοφορία του πρώτου τους ομώνυμου άλμπουμ, με αρκετά καλή παραγωγή και ένα καλαίσθητο artwork να συνοδεύει την έκδοση.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ
KOVACS
SHADES OF BLACK
Wolf/Warner
Μέσα στο 2015 κυκλοφόρησε το ολοκληρωμένο της ντεμπούτο Shades of Black, αποδεικνύοντας ότι πέρα από φωνητικές έχει και συνθετικές ικανότητες. Από ό,τι ακούγεται στο άλμπουμ, το «My Love» δεν ήταν μια τυχαία στιγμή της 25χρονης Ολλανδής. Κινούμενη με άνεση σε ένα ευρύ φάσμα από τον χώρο της ποπ μέχρι τη σόουλ, την τζαζ, το τριπ-χοπ, την έθνικ και το ρετρό, έχει καταφέρει να φτιάξει ένα αρκετά καλό άλμπουμ που προσφέρει, σε αυτό που λέμε ποπ τραγούδι, κάτι παραπάνω από εφήμερες μελωδίες. Αν δε η αισθητική εδώ ήταν πιο «μαύρη» και «σκοτεινή», θα μπορούσαμε να μιλάμε για μεγάλο δίσκο. Σε αρκετά σημεία η Kovacs δείχνει το πόσο έχει επηρεαστεί από γκρουπ σαν τους Portishead και περιπτώσεις σαν της Goldfrapp.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΜΑΚΑΡΙΟΣ
CHARLES LLOYD
WILD MAN DANCE
ECM
Στα 77, ο θρυλικός σαξοφωνίστας - φλαουτίστας δείχνει μια δημιουργική εγρήγορση που θα ζήλευαν άνθρωποι με το ένα τρίτο της ηλικίας του... Φτάνοντας στο ζενίθ ενός σερί εξαιρετικών άλμπουμ, στα οποία περιλαμβάνονται τα Mirror (2010) και Hagar's Song (2013), αμφότερα για την ECM, κυκλοφορεί σήμερα, στην ίδια εταιρεία, τη σουίτα Wild Man Dance, παραγγελία του πολωνικού φεστιβάλ Jazztopad. Το έργο είναι ηχογραφημένο ζωντανά στη Βρότσλαβ, έδρα του φεστιβάλ, με σχήμα διαφορετικό από εκείνο των τελευταίων άλμπουμ: Gerald Clayton / πιάνο, Joe Sanders / μπάσο, Gerald Cleaver / ντραμς, Σωκράτης Σινόπουλος / λύρα και Miklos Lucaks στο cymbalon.
Σήμα κατατεθέν της μουσικής του Charles Lloyd ήταν πάντα η εκ βαθέων συνομιλία / επικοινωνία των όπου Γης μουσικών παραδόσεων, υπό την αιγίδα μιας jazz πρωτότυπης και αναγνωρίσιμης. Τα έξι κομμάτια του Wild Man Dance ακούγονται μονορούφι, ως ένα όλον, με το εκστατικό / διαλογιστικό στοιχείο κυρίαρχο στη διάρκεια του άλμπουμ, εκφρασμένο με απαράμιλλη μουσικότητα.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ
NATALIA MATEO
HEART OF DARKNESS
A&N
Γεννήθηκε στην Πολωνία, μεγάλωσε στην Αυστρία -τελευταία ζει στη Γερμανία-, εκεί που ηχογράφησε και τον πρώτο δίσκο της για την ACT. Κάλλιστη ερμηνεύτρια στο «Heart Of Darkness» -ο τίτλος από γνωστό μυθιστόρημα του συμπατριώτη της Τζότζεφ Κόνραντ-, περιλαμβάνει στο ρεπερτόριό της, πέρα από διάφορα στάνταρ -«The Windmills Of Your Mind» / «Take A Walk On The wild Side» / «Strange Fruit»-. και μερικά δικά της, ένα λαϊκό πολωνικό συν ένα μελοποιημένο απόσπασμα από τη Θεία Κωμωδία του Δάντη. Η σκοτεινή ατμόσφαιρα των τραγουδιών αλλά και η επικουρία όλων των μουσικών της, οι χαμηλότονες, ενίοτε, εντάσεις, όπου ο αυτοσχεδιασμός καλά κρατεί και το σασπένς είναι πανταχού παρόν, δείχνουν μια δουλειά με άποψη και βάθος.
ΑΝΤΩΝΗΣ Ν. ΦΡΑΓΚΟΣ
MIKA
NO PLACE IN HEAVEN
MINOS EMI
Στα τριάντα ένα του μόλις, ο Mika (που γεννήθηκε στον Λίβανο από όπου η οικογένειά του έφυγε λόγω του πολέμου για να εγκατασταθεί αρχικά στο Παρίσι και στη συνέχεια στην Αγγλία όπου ο ίδιος μεγάλωσε και σπούδασε στο Royal College Of Music) είναι ένας αληθινός σταρ, με οτιδήποτε σημαίνει και συνεπάγεται αυτός ο όρος σήμερα, στη Βρετανία. Το τέταρτο album του ερμηνευτή -αλλά και τουλάχιστον συνδημιουργού πολλών από τα τραγούδια του- τον δείχνει όπως περίπου θα ήταν ο Robbie Williams αν πρωτοεμφανιζόταν τώρα, με την ίδια στιλιστική ποικιλία αλλά πολύ πιο συγκροτημένο, γενικότερα «μελετημένο» και πιο σίγουρο για τον εαυτό του. Με άλλα λόγια, ίσως και λίγο πιο ανιαρό, καθώς δεν διαθέτει το εκρηκτικό ταμπεραμέντο εκείνου...
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
MARCUS MILLER
AFRODEEZIA
Blue Note
Ο συνθέτης - δεξιοτέχνης του μπάσου (και άλλων οργάνων) έγινε διάσημος ως παρτενέρ του Miles Davis τη δεκαετία του '80, κάνοντας το όνομά του συνώνυμο της πολυμάθειας και της λειτουργικότητας. Έχει συνεργαστεί έκτοτε με πλήθος ιερών τεράτων, κυκλοφορώντας λίγα, συγκριτικά, σόλο άλμπουμ.
Ο Marcus ηχογράφησε το Afrodeezia με την ιδιότητα του εκπρόσωπου της UNESCO. Η ιδέα ενός ταξιδιού με άξονα την αφρικανική καταγωγική ρίζα διαφόρων ιδιωμάτων θα μπορούσε να είναι ανιαρή, αν δεν στηριζόταν σε ενδιαφέρουσες πρωτότυπες συνθέσεις. Το στίγμα είναι μια μίξη R&B/jazz/funk. Οι εκπλήξεις έρχονται και παρέρχονται, με τη μορφή αφρικάνικων φωνητικών, χορωδιών και οργάνων.
Ξεχωρίζουν το «Water Dancer», με το θέμα των πνευστών, παραπεμπτικό στο «Bitch» των Stones, να εξελίσσεται σε ομαδικό σολιστικό tour-de-force. Και το... μεσογειακών καταβολών «I Still Believe I Hear», μάθημα σε διάφορους δικούς μας «έντεχνους» για το πώς μπορείς να ηχείς ελεγειακός χωρίς εκπτώσεις...
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ
NO SEQUENCE
LEVITATION
MLK
Οι No Sequence είναι μια εξαμελής (φωνή, δυο κιθάρες, keyboards, μπάσο και ντραμς) αθηναϊκή μπάντα της οποίας το τραγούδι «Inside Me» -που φυσικά περιλαμβάνεται εδώ- διακρίθηκε στην ψηφοφορία του κοινού στο Jumping Fish. Το δισκογραφικό ντεμπούτο τους δείχνει ότι κατέχουν και χειρίζονται πολύ καλά, συνθετικά, εκτελεστικά και ερμηνευτικά, όλο σχεδόν το φάσμα του alternative rock, αμερικανικού και αγγλικού, της τελευταίας εικοσαετίας, από τους Red Hot Chili Peppers μέχρι τους Placebo. Ελπίζω λοιπόν στον δεύτερο δίσκο τους που ήδη ηχογραφούν να φανεί και κάτι από τη δική τους προσωπικότητα...
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
PELINA
ΦΡΟΥΤΟΣΑΛΑΤΑ
Ανεξάρτητη κυκλοφορία
Μετά από πέντε χρόνια προετοιμασίας στα λημέρια των Dope Beat Studios, η Pelina από τη συμπρωτεύουσα σερβίρει μια δροσιστική Φρουτοσαλάτα για φέτος το καλοκαίρι, με φρούτα τους αγαπημένους της παραγωγούς και συνεργάτες, ανάμεσά τους και οι 12ος Πίθηκος, Μικρός Κλέφτης, Krase, Dj Kid Stretch και άλλοι καλλιτέχνες της hip hop σκηνής. Το καινούριο της album περιλαμβάνει εννέα κομμάτια με μουσικές και ατμοσφαιρικές διακυμάνσεις - από το downtempo «Βροχή» μέχρι το funky «Αυταπάτες» και από το ερωτικό «Αν θέλεις» με τον Long3, μέχρι το απολογιστικό και σταράτο «Στο καλό». Το τέλος του δίσκου υπογράφεται από το πιο εσωτερικό και προσωπικό κομμάτι του με τίτλο «Ταξίδι ανά ψυχής», με το οποίο η Pelina ξανασυστήνεται στον ακροατή σε trip hop μαγειρέματα από τα χέρια του Krase.
ΠΕΝΝΥ ΓΕΡΟΥ
IDA SAND
YOUNG AT HEART
A&N
Σουηδή αοιδός με αρκετούς δίσκους στο ενεργητικό της, επιτυχημένη στις επανεκτελέσεις κλασικών τραγουδιών, επιχειρεί εδώ να ερμηνεύσει γνωστά και λιγότερο γνωστά κομμάτια του Neil Young. Oι 13 τίτλοι -μαζί και μια βρίθουσα από σόλα ηλεκτρικής κιθάρας εκδοχή του «Woodstock»-επιλέγονται περισσότερο λόγω συναισθηματικής προτίμησης παρά λόγω εμπορικότητας, καθώς κομμάτια σαν τo «Birds» ή το «One Of These Days», καίτοι πολύ ενδιαφέροντα, δεν ακούγονται συχνά. Άρα, η Sand και, βεβαίως, οι μουσικοί της -κίμπορντς, κιθάρα, ακουστικό μπάσο και κρουστά- έχουν συγκροτημένη άποψη όπως και ο παραγωγός - τρομπονίστας Nils Landgren, που παίζει και εδώ. Με αυτά τα δεδομένα, η μεν φόρμα της μπαλάντας παραμένει, εκείνο που διαφοροποιείται είναι η ροκίζουσα υφή χάριν ενός πιο ελεύθερου τζαζέ παιξίματος.
ΑΝΤΩΝΗΣ Ν. ΦΡΑΓΚΟΣ
PAROV STELAR
THE DEMON DIARIES
FEELGOOD
Ο Αυστριακός DJ και παραγωγός Marcus Füreder, ο οποίος αρχικά υιοθέτησε το ψευδώνυμο Parov Stelar (το όνομα πλέον του project του οποίου είναι ο ιθύνων νους), έχει πλέον φτάσει αυτό που κάνει σε επίπεδα οριακής τελειότητας. Και αυτό που κάνει είναι να εκκινεί από jazz samples, επάνω στα οποία, αρχικά με ηλεκτρονικά ηχητικά μέσα και στη συνέχεια με μια κανονικότατη και πλήρη μπάντα, δημιουργεί κεφάτα, ξεσηκωτικά, ιδιαίτερα καλοφτιαγμένα χορευτικά κομμάτια. Το διπλό αυτό album δείχνει τον «τεχνίτη» να έχει κατακτήσει την ωριμότητα ενός απόλυτου έλεγχου / χειρισμού των πηγών του. Υλικό πλούσιο όχι μόνο σε ποσότητα μα και σε ποικιλία, με soul, funk, ακόμα και κάποια blues στοιχεία να προστίθενται στα jazz και να σε ωθούν ακατανίκητα να χορέψεις όχι μόνο άνευ ντροπής αλλά και με μια ικανή δόση... class!
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
TAME IMPALA
CURRENTS
Interscope / Universal
Έχοντας εξασφαλίσει τη θέση τους σαν μία από τις κορυφαίες νεοψυχεδελικές μπάντες του καιρού με τα δύο προηγούμενα άλμπουμ τους, οι Tame Impala και ο άτυπος μπροστάρης τους Kevin Parker κάνουν την έκπληξη προχωρώντας μ' έναν τρίτο δίσκο, πολύ διαφορετικό από εκείνα. Πιο ηλεκτρονικός ήχος, το ίδιο υψηλό ποπ αισθητήριο, μα ιδωμένο αυτή τη φορά μέσα από φακό που δεν διαθλά το φως σε καλειδοσκοπικές μορφές και λυσεργικά χρώματα, αλλά φλερτάρει με τους χορευτικούς ρυθμούς των '70s ή ακόμα και το σόουλ συναίσθημα, το Currents απέχει παρασάγγας απ' όσα είχαμε ακούσει απ' αυτούς. Κι όσο κι αν είναι εξίσου αξιόλογη η δουλειά τους αυτή με τις παλιότερες, απαιτεί μια εκ νέου σύσταση με τη μουσική τους, μιας που θα μπορούσε, πέραν του ονόματος, να είναι μια άλλη μπάντα.
ΜΑΝΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ
TIMEWARP INC - THE REMIX SESSIONS VOL. 3
Kraak records
Ένα ακόμα ξεχωριστό compilation συναντάμε εδώ, που υπαγορεύεται από τη χαλαρή καλοκαιρινή διάθεση αλλά και το χορευτικό tempo μέσα από την εναλλακτική ματιά του Αγγελου Στούμπου η αλλιώς Timewarp. Ο ίδιος έχει δώσει τα διαπιστευτήριά του εδώ και μερικά χρόνια, καθώς έχει «αγκαλιάσει» διαφορετικούς ηχητικούς κόσμους στο πεδίο της electronica, δημιουργώντας ένα υψηλό επίπεδο μουσικής αλλά και παραγωγής. Μέσω της δισκογραφικής του εταιρείας Kraak records έχουν κυκλοφορήσει ουκ ολίγες μουσικές συλλογές, αλλά και καινούργιες δισκογραφικές δουλειές. Deep Dive Corporation, Dublex inc, Doctormusic Project, Pale The Kid, Globe by Dj Max & Gabb, Leon, Deep Collective, Lego Boy and with Trotter over Funky Destination's The Peace Song είναι τα ονόματα που ακούμε εδώ και που πλαισιώνονται εικαστικά από τον Greg Vickers.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ
KAMASI WASHINGTON
THE EPIC
Brainfeeder / Rockarolla
Μετά από τρεις δίσκους σε δική του δισκογραφική εταιρεία, ο σαξοφωνίστας Kamasi Washington κάνει ένα νέο βήμα που δεν θα μπορούσε να έχει πιο ταιριαστό τίτλο: πρόκειται για ένα επικό έργο που διαρκεί τρεις ώρες απλωμένες σε αντίστοιχο αριθμό δίσκων cd. Κι ενώ συνολικά τα δώδεκα κομμάτια απαρτίζουν έναν γιγάντιο φόρο τιμής σε κολοσσούς της jazz μουσικής -από τον John Coltrane μέχρι τον Miles Davis-, η πείρα του από την εμπλοκή σε διάφορα άλλα project (όπως στην ηχογράφηση του πρόσφατου άλμπουμ του hip hop αστέρα Kendrick Lamar) αλλά και η εμφανής αγάπη του για τις funk και soul μουσικές κάνουν τον δίσκο μια φρέσκια πρόταση στον χώρο που κινείται. Η δε κυκλοφορία του στην ετικέτα του Flying Lotus έχει τη δική της, συμβολική σημασία.
ΜΑΝΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΑΝΔΡΕΑΤΟΣ
ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΑΓΑΠΗ
ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ - MLK
O Σταμάτης Χατζηευσταθίου ανανέωσε λίαν αποτελεσματικά το στιλ του Γεράσιμου Ανδρεάτου, με τραγούδια που, ενώ στον πυρήνα τους παραμένουν λαϊκά, δεν φοβούνται να απομακρυνθούν από την πεπατημένη, όχι μόνο για τον ερμηνευτή αλλά και γενικά για το ιδίωμα, οδό, όπως συμβαίνει με την ασυνήθιστη χρήση της χορωδίας τεσσάρων πολύ γνωστών φωνών, αλλά και του ρυθμού στο ομότιτλο. Εξίσου εκτός παραδοσιακών δεδομένων του είδους όμως είναι και οι στίχοι. Ένα ντουέτο με τον Γ. Ανδρεάτο κάνει η Γιώτα Νέγκα, ενώ ευφυέστατη ήταν η ιδέα ενός ακόμα με τον... Θάνο Μικρούτσικο στο «Σίγησα», καθώς το τραγούδι αυτό με το ύφος, τον πολιτικοποιημένο στίχο και την συμμετοχή της παιδικής χορωδίας Con Anima θα μπορούσε πολύ ωραία και να έχει γραφτεί από τον τελευταίο!
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ
9+1 ΙΣΤΟΡΙΕΣ
MLK
Πέντε ολόκληρα χρόνια -ασυνήθιστα μεγάλο διάστημα, ακόμα και σε εποχές κρίσης, για όνομα του μεγέθους της- μετά τον προηγούμενο προσωπικό της, ο νέος δίσκος της Ελευθερίας Αρβανιτάκη έρχεται σαν μια αρκετά τολμηρή και σίγουρα ανανεωτική ως προς το ύφος της κίνηση, για την οποία τα εύσημα ανήκουν στην ίδια και μόνο, καθώς πρόκειται για δική της παραγωγή. Ο Θέμης Καραμουρατίδης, που έχει γράψει τα περισσότερα (έξι) τραγούδια, και ο Στάθης Δρογώσης, ο οποίος υπογράφει άλλα δύο -τα υπόλοιπα είναι μια διασκευή κομματιού του Νίκου Πορτοκάλογλου και το τραγούδι «J.A.C.E.» του Χρήστου Δεληγιάννη, από το soundtrack της ομότιτλης ταινίας του Μένελαου Καραμαγγιώλη-, βάδισαν σε δρόμους αρκετά ώς πολύ μακρινούς από τους λαϊκούς στους οποίους μας είχε συνηθίσει η ερμηνεύτρια και οι ενορχηστρώσεις υπογράμμισαν και επέτειναν το ευπρόσδεκτα νεωτερικό αποτέλεσμα. Ξεχωρίζουν το απρόσμενα τρυφερό ντουέτο με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου στο «Κρατήσου Από Μένα» του Θ. Καραμουρατίδη και το «Άτομα» του Σ. Δρογώση με τους εύστοχους σημερινούς κοινωνικοπολιτικούς στίχους του Νίκου Μωραϊτη.
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
1+1=ΕΝΑ
MINOS EMI
Πάνω σε μιαν ιδέα της εικαστικού Βασιλικής Σοφιανού ο γεννημένος στην Αμερική (όπου και σπούδασε στο φημισμένο για τον χώρο της jazz κολέγιο Berklee της Βοστόνης), τυπικά κιθαρίστας αλλά, όπως φαίνεται, με πολύ ευρύτερα συνθετικά ενδιαφέροντα, Λευτέρης Ιωάννου δημιούργησε ένα πολύ όμορφο και συχνά ιδιαίτερα ενδιαφέρον ορχηστρικό έργο. Με «δάνεια» από την έντονη μελωδικότητα των Ludovico Einaudi και Yann Tiersen, αλλά και αρκετές αναφορές στον ιδιοσυγκρασιακό μινιμαλισμό του Michael Nyman, η μουσική του Λευτέρη Ιωάννου, χωρίς «φιοριτούρες», σε κερδίζει με την ουσία και τις λιτές, μα σαγηνευτικές ενορχηστρωτικές της λεπτομέρειες, αφήνοντας παράλληλα πολλές υποσχέσεις για μιαν ακόμα καλύτερη συνέχεια.
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΕΛΑΝΔΡΙΑΣ, ΕΡΑΣΜΙΑ ΠΕΔΙΑΔΙΤΑΚΗ
ΑΓΓΕΛΟΣΤΑΛΣΗΜΟ
Ανεξάρτητη παραγωγή
Ο πολυσυλλεκτικός συνδυασμός κρητικής λύρας με λαούτο, κανονάκι, λάφτα, νταούλι, μπεντίρ, κιθάρες, βιολί, κλαρινέτο, μπάσο, τύμπανα και πιάνο, τη μουσική του Π. Κελανδρία και τη μαγευτική ποίηση της Ε. Πεδιαδιτάκη έχει ως αποτέλεσμα τον ολοκαίνουργιο δίσκο Αγγελοστάλσημο (2015). Πληθώρα ερμηνευτών και μια ονειρική μουσική υπόκρουση συμπυκνώνονται σε τέσσερα κομμάτια, που, αν και λίγα στον αριθμό, ωστόσο αφήνουν μια αίσθηση ολοκλήρωσης. Με έντονο το στοιχείο της Κρήτης και με στίχο εμφανώς ρομαντικό μας χαρίζουν ένα αυθεντικό δείγμα παραδοσιακής μουσικής με σύγχρονες αναφορές, που είναι πάντα επίκαιρο. Χωρίς κάποια ιδιαίτερη πρωτοτυπία, η μουσική καταφέρνει να εισχωρήσει στην ψυχή του ακροατή και να του γίνει οικεία. Στο ομώνυμο κομμάτι, ο ρυθμός αναδύεται λες από τα σύννεφα, αναμοχλεύοντας συναισθήματα και αναμνήσεις. Μια παραγωγή του κερκυραϊκού Tube Studio.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΜΙΝΩΣ ΜΑΤΣΑΣ - ΕΛΕΝΗ ΦΩΤΑΚΗ
ΕΙΔΑ ΤΟΥ ΤΡΕΛΟΥ ΤΑ ΚΛΑΜΑΤΑ
MINOS EMI
Ένας σύντομος δίσκος, οκτώ μόλις τραγούδια, που είχε ξεκινήσει σαν project για τον αείμνηστο Δημήτρη Μητροπάνο. Επάνω στους ηθελημένα «παλαιικούς» στίχους της Ελένης Φωτάκη ο Μίνως Μάτσας έγραψε τραγούδια που προσεγγίζουν τη λαϊκή φόρμα με σεβασμό και προσοχή. Αλλά και μια δέουσα «διευρυντική» ενορχηστρωτική διάθεση, στην οποία επένδυσε ολοφάνερα δουλειά και μεράκι. Η δωρική φωνή της Φωτεινής Βελεσιώτου, κάτι σαν σύγχρονη μετεξέλιξη της Σωτηρίας Μπέλλου, τα ερμηνεύει ομολογουμένως πολύ καλά. Έχω όμως την αίσθηση ότι κάτι «λείπει», ότι τα συγκεκριμένα τραγούδια επιζητούσαν μια ανδρική φωνή. Ακριβώς δηλαδή όπως αυτή εκείνου για τον οποίο είχαν γραφτεί αρχικά κάποια από αυτά...
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
ΟΡΕΣΤΗΣ ΝΤΑΝΤΟΣ
ΘΑ ΤΟ 'ΚΑΝΑ ΞΑΝΑ
Ανεξάρτητη κυκλοφορία
Επέστρεψε με τον τρίτο του δίσκο και είναι ήδη από τους καλύτερους του 2015. Από το πρώτο λεπτό διακρίνει κανείς την υπογραφή του Ορέστη Ντάντου στις ενορχηστρώσεις, πλάι σε αυτή του Λεωνίδα Πετρόπουλου. Πρόκειται για έναν από αυτούς τους δίσκους που ακούει κανείς πάνω από μια φορά και σε κάθε ακρόαση γεμίζει από καινούργιες εικόνες και νοήματα. Με ουσιαστικό στίχο και λόγο για το «εγώ», το «εμείς», αλλά και τις στιγμές που αυτά πορεύονται παράλληλα επ' άπειρον, ο Ορέστης Ντάντος είναι από τους πιο ανήσυχους δημιουργούς αυτήν τη στιγμή και παρουσιάζει τα δικά του «αντάρτικα» τραγούδια. Ο δίσκος Θα το' κανα ξανά ολοκληρώνεται με τον «Κόκκινο στρατό», ένα τραγούδι-όπλο βασισμένο σε σύνθεση του 1933 από τον Lev Knipper.
ΠΕΝΝΥ ΓΕΡΟΥ
ΓΙΩΡΓΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
ΚΑΝΤΑΔΑ
Ankh Productions
Ρομαντικός, γεμάτος νοσταλγία μιας άλλης εποχής, συγκινητικός - αυτός είναι ο Γιώργης Χριστοδούλου, όπως συστήνεται μέσα από την τρίτη του δισκογραφική δουλειά, Καντάδα. Πρόκειται για όνομα και πράμα, αφού ακούμε μια καντάδα 10 κομματιών -σαν να είναι κάτω από το μπαλκόνι μας- της εποχής μεγάλων δημιουργών, όπως ο Αττίκ και ο Μιχάλης Σουγιούλ, αλλά και λιγότερο γνωστών ή αδισκογράφητων ώς τώρα κομματιών, όπως το «Πού 'ναι Εκείνη Η Αγάπη Μας» σε σύνθεση Μενέλαου Θεοφανίδη. Η συμμετοχή της Ανδριάνας Μπάμπαλη στο «Έτσι Είναι Η Ζωή» δίνει μια θηλυκή χροιά στην ευαισθησία με την οποία ο Γιώργης προσεγγίζει το παρελθόν, ενώ στο τέλος του δίσκου αφιερώνει μια καντάδα στην πάντα καλοσυνάτη και ζεστή μορφή της γιαγιάς, που συγκινεί και ξυπνά αναμνήσεις.
ΠΕΝΝΥ ΓΕΡΟΥ
ΑΛΜΠΟΥΜ ΑΝΑΦΟΡΑΣ
SOFT MACHINE
THIRD
Ένα από τα πλέον σπουδαία και ευρηματικά σύνολα του προοδευτικού ροκ στα τέλη της δεκαετίας των '60s, οι Soft Machine σχηματίστηκαν το '66 στο Καντέρμπερι της Μεγάλης Βρετανίας.
Παίρνοντας το όνομα τους από το ομώνυμο βιβλίο του William Burroughs, το συγκρότημα επινόησε ένα ιδιαίτερο, διακριτό ύφος, που χαρακτηριζόταν από επαναστατικούς, ελεύθερης φόρμας αυτοσχεδιασμούς, ευφάνταστες μελωδίες και ασυνήθιστα φωνητικά. Και παρά τις συχνές μεταβολές στη σύνθεση τους, οι Soft Machine κατόρθωσαν να τηρήσουν ίσες αποστάσεις από την τζαζ, το ροκ και την κλασική, με αποτέλεσμα τα τρία πρώτα τους άλμπουμ, Soft Machine [Δεκέμβριος '68], Volume Two [Απρίλιος '69] και Third [Ιούνιος '70] να θεωρούνται σήμερα ορόσημα του πειραματικού ροκ!
Το τελευταίο από αυτά μάλιστα ήταν διπλό, διαρκούσε εβδομήντα έξι λεπτά περίπου και κάθε πλευρά περιείχε από έναν και μόνο τίτλο. Η πρώτη πλευρά ήταν κατειλημμένη από το «Facelift», «ζωντανά» ηχογραφημένοι αυτοσχεδιασμοί από τον προηγούμενο Ιανουάριο, η δεύτερη ήταν αφιερωμένη στο «Slightly All The Time», που περιέκλειε όλη τη γοητεία της ξεχωριστής σχολής του Καντέρμπερι, η τρίτη είχε το βασισμένο σε δύο παλαιότερες συνθέσεις του συγκροτήματος -«That's How Much I Need You Now» και «You Don't Remember»- και ερμηνευμένο με μισά τραγουδιστά - μισά μουρμουριστά φλεγματικά εγγλέζικα φωνητικά «Moon In June» και η τέταρτη παρουσίαζε το «Out - Bloody - Rageous», όπου οι πειραματισμοί του Terry Riley συναντούσαν τους αυτοσχεδιασμούς τού John Coltrane.
Όσον αφορούσε στη σύνθεσή τους, οι Soft Machine αποτελούνταν σε αυτή την περίπτωση από τους Mike Ratledge (πλήκτρα), Hugh Hopper (μπάσο), Robert Wyatt (τύμπανα, φωνή), Elton Dean (σαξόφωνο), Rab Spall (βιολί), Lyn Dobson (φλάουτο, σαξόφωνο), Nick Evans (τρομπόνι) και Jimmy Hastings (φλάουτο, κλαρινέτο).
Η αποχώρηση, έναν χρόνο μετά, του Wyatt επέτρεψε στο συγκρότημα να παραδοθεί άνευ όρων στα τζαζ - ροκ καλέσματα. Διατηρώντας τη συνήθεια να ανανεώνει τη σύνθεσή του, αδυνατώντας όμως επί μια δεκαετία να παρουσιάσει κάτι καλύτερο, οδηγήθηκε με μαθηματική ακρίβεια στη διάλυση ...
ΝΙΚΟΣ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗΣ
