Το προηγούμενο μας φύλο, ήταν ήδη τυπωμένο όταν μας ήρθε η είδηση της αιφνιδιαστικής απώλειας του Σταύρου Κωνσταντακόπουλου. Από τότε γράφτηκαν και ειπώθηκαν πολλά για αυτόν τον αριστερό διανοούμενο και πανεπιστημιακό Δάσκαλο με όλη την σημασία αυτού του λειτουργήματος. Ως συντακτική ομάδα τούτου του ένθετου νοιώθουμε όμως την ανάγκη να καταθέσουμε και εμείς δύο λέξεις στη μνήμη του όσο και αν ξέρουμε ότι οι λέξεις δεν αναπληρώνουν το κενό που άφησε.
Ο σ. Σταύρος ανάμεσα στα τόσα άλλα, υπήρξε βασικό μας συνεργάτης σε θέματα Ανώτατης Παιδείας και διακινητής ηλεκτρονικά του κάθε τεύχους μας σε όλο το δίκτυο των εκπαιδευτικών του ΣΥΡΙΖΑ, κριτικός αναγνώστης και σχολιαστής της προσπάθειάς μας. Τα κείμενά του πάντα ευθύβολα, οι γνώμες του πάντα καλοπροαίρετες και διανθισμένες με κείνο το ανεπανάληπτο χιούμορ του, χαρακτηριστικό στοιχείο της ανανεωτικής αριστερής του προσωπικότητας. Η απώλειά του κενό δυσαναπλήρωτο. Η μνήμη του θα παραμένει ζωντανή ανάμεσα μας όπως και όλων όσων τον γνώρισαν και έδρασαν μαζί του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκέπασε.
